Παιδί – διαµάντι

ΣΤΙΣ ΙΚΑΝΌΤΗΤΈΣ τόυ, ας αναφερθούν άλλοι και όσοι µετρούν τις ασίστ, τους πόντους, τα κλεψίµατα.

Το ζήτηµα µε τον Δηµήτρη Διαµαντίδη είναι ο χαρακτήρας του. Ισως να το σκέφτεται προτού εκτεθεί στο πλήθος, λες και πρόκειται για ένα είδος εκούσιας αυτοάµυνας. Αλλά στη συµπεριφορά του απέναντι στους συµπαίκτες του δείχνει µεγάλος µάγκας.

Επιβάλλεται µε την αξία και την προσωπικότητά του. Στο Βερολίνο, κάλεσε τον Αλβέρτη, καθόσον ο βετεράνος φόργουορντ ήταν ο φυσικός «κάπτεν» του Τριφυλλιού. Και χθες, ξεπέρασε τον εαυτό του. Θα µπορούσε να γυρίσει ανάποδα το Κύπελλο και να πιει µονορούφι όλο το νέκταρ. Ποιος θα πει πως δεν το άξιζε ο MVP της Ευρωλίγκας; Ολα τα φλας θα άναβαν γι’ αυτόν. Κι όµως, κάλεσε τον Τσαρτσαρή και τον Μπατίστ κοντά του, βάζοντας στο παιχνίδι όλη την παλιά φρουρά του Παναθηναϊκού.

Σαν τους τρεις σωµατοφύλακες. Ενας για όλους και όλοι για το «πράσινο» του αξεπέραστου ΠΑΟ!