Οι αρχές του Οµπράντοβιτς

Ορισµένοι συγκρίνουν τον Οµπράντοβιτς µε τον Μουρίνιο. Βλέπουν τους τίτλους και όχι την ουσία ή τη µεθοδολογία.

Ακόµη και αν δεχθούµε ότι ο «πράσινος» κόουτς είναι ο «special one» του ευρωπαϊκού µπάσκετ, περισσότερο µοιάζει µε τον Αλεξ Φέργκιουσον. Για την ακρίβεια, θυµίζει κόπια του σερ της Μάντσεστερ.

Προσέξτε: σαρώνουν τις κούπες εδώ και χρόνια. Αλλά όχι µόνον αυτό. Αµφότεροι διαθέτουν µια παροιµιώδη ικανότητα να εξελίσσουν τις εκάστοτε οµάδες τους. Να τις βελτιώνουν. Και επίσης, να δηµιουργούν κάθε δύο ή τρία χρόνια, κάτι νέο. Τόσο η Μάντσεστερ όσο και ο µπασκετικός Παναθηναϊκός γεννιούνται ξανά παρά την έλλειψη κάποιων σπουδαίων άσων. Ο Φέργκιουσον έχασε τον Καντονά και τον Κιν, τον Τέβες και τον Ρονάλντο και όµως, ξεπέταξε τον Ερνάντες και νέα πιτσιρικαρία. Ο δε Οµπράντοβιτς, ο µετρ των πάγκων και της µεθοδολογίας, άντεξε τη φυγή του Μποντίρογκα και του Κουτλουάι, του Ρότζερς και του Μίντλετον. Μεγαλύτερο δε παράσηµό του, ότι έβγαλε στον αφρό τον Παναθηναϊκό την εφετινή περίοδο, µε ωσεί παρόντα τον Μάριτς και χωρίς Σαρούνας, Σπανούλη, Πέκοβιτς. Θαύµα θαυµάτων που λένε. Μια εντελώς νέα οµάδα, οµάδα που στηρίχθηκε στον Καλάθη και είχε διαφορετικό στυλ µε βοήθειες απ’ όλους τους παίκτες. Αυτός είναι ο Οµπράντοβιτς! Βγάζει κάτι νέο όταν…

πεθαίνει το παλιό. ∆ηµιουργεί και ζωγραφίζει. Αν ήταν ταχυδακτυλουργός θα έβγαζε λαγούς από το καπέλο. Είναι όµως κόουτς ολκής και δίνει στον κόσµο νέους παίκτες, αληθινά λαβράκια του ευρωπαϊκού µπάσκετ. Ενας κόουτς που σέβεται τις αρχές και τους κανόνες. Βάζει όρους και άπαντες γνωρίζουν τα όριά τους. Οπως συµβαίνει στις οικογένειες. Πρώτος στην οικονοµική ιεραρχία ο ∆ιαµαντίδης και έπονται οι υπόλοιποι. Κάποιες αξίες δεν αµφισβητούνται και ο κρίκος βασίζεται σε αλυσίδες. ∆εν γίνεται οι νέοι να ξεπεράσουν τους παλιούς.

Οπου υπάρχουν αρχές υπάρχει και επιτυχία.Αρα, µικρότερη έκπληξη για τις επιτυχίες του Οµπράντοβιτς, του ανθρώπου – σύµβολο στο τµήµα µπάσκετ του ΠΑΟ, του κορυφαίου επί σειρά ετών προπονητή της Ευρώπης.