Σπίτι τους είναι όλος ο κόσµος

Είναι νέοι χωρίς σύνορα. Πολίτες του κόσµου. Αυτοί οι οποίοι δεν «εγκλωβίζονται» στη χώρα τους, αλλά επιλέγουν να περάσουν ένα µικρό ή µεγάλο χρονικό διάστηµα εκτός ελληνικών συνόρων. Γι’ αυτούς ο κόσµος είναι… µικρός και θεωρείται φυσιολογικό να κάνουν πρακτική άσκηση ή εθελοντική εργασία στη Ρωσία, το Αµστερνταµ ή το Οµάν. Και δεν είναι µόνο ελληνικό φαινόµενο. Η άνεση µε την οποία οι νέοι επιλέγουν να µείνουν για κάποιους µήνες ή χρόνια σε άλλες χώρες είναι µάλλον διεθνής τάση.

Ο Θωµάς, η Ασπασία, ο Μίλτος, η Λίνα, η Μελίνα και η Νάντια είναι φοιτητές σε διάφορα πανεπιστήµια της χώρας. Λίγο πριν πάρουν στα χέρια το πτυχίο, αποφάσισαν να περάσουν τα ελληνικά σύνορα µε προορισµό όχι µόνο ευρωπαϊκές χώρες αλλά και περιοχές της Ασίας ή της Αµερικής. Στόχος τους; Να ζήσουν εκεί έστω και για λίγο, να µιλήσουν άλλες γλώσσες, να γνωρίσουν άλλες κουλτούρες. Αλλωστε, όπως λένε στα «ΝΕΑ», τα κρατικά σύνορα δεν είναι ικανά να τους περιορίσουν.

Πρώτη επιλογή των νέων της χώρας µας είναι η Ευρώπη. Σύµφωνα µε στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πολιτικής (EPC), οι νέοι έως 30 ετών αισθάνονται τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης σαν… το σπίτι τους. Εκείνοι που νιώθουν ότι ανήκουν στην Ε.Ε.

περισσότερο από κάθε άλλον Ευρωπαίο είναι οι Φινλανδοί (83%), ενώ το ποσοστό των Ελλήνων φτάνει το 66%. Πάντως, παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει πως οι νέοι σε παγκόσµιο επίπεδο είναι διατεθειµένοι να αλλάξουν χώρα για να έχουν καλύτερες προοπτικές απασχόλησης.

Ο πλανήτης είναι ένα µεγάλο χωριό, γι’ αυτό και για τον Θωµά Μαϊδόνη το να βρεθεί για έξι µήνες στο Πεκίνο ήταν κάτι εύκολο. Με σπουδές στα Οικονοµικά και τη ∆ιαχείριση Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, θέλησε να κάνει πράξη όλα όσα έµαθε στα βιβλία.

Μια σειρά από προγράµµατα φοιτητικών και µη οργανώσεων δίνουν τη δυνατότητα στους νέους να γνωρίσουν καινούργια µέρη, κουλτούρες και να εµπλουτίσουν το βιογραφικό τους. Η διεθνής πλατφόρµα AIESEC, µε περίπου 55.000 µέλη από 110 χώρες του κόσµου, πραγµατοποιεί διεθνή προγράµµατα πρακτικής άσκησης αλλά και εθελοντικά προγράµµατα.

«Αυτό που διαπιστώνουµε είναι πως οι νέοι άνθρωποι στη χώρα µας καταλαβαίνουν πως µένοντας για κάποιο χρονικό διάστηµα σε άλλη χώρα παίρνουν ερεθίσµατα, τονίζει ο Χάρης Πιτσιλός, πρόεδρος της AIESEC Ελλάς. Προγράµµατα πραγµατοποιεί και η νεανική οργάνωση ανταλλαγής φοιτητών τεχνικών κλάδων για πρακτική άσκηση στο εξωτερικό IAESTE. Οπως τονίζουν οι υπεύθυνοι της οργάνωσης, κάθε χρόνο δεκάδες έλληνες φοιτητές συµµετέχουν στα προγράµµατα.

ΜΙΑ Ι∆ΕΑ. «Τα σύνορα είναι απλώς µια ιδέα» για την απόφοιτη του Τµήµατος Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτελείου Ασπασία Παπάζη. «Το πανεπιστήµιο µου παρείχε τη δυνατότητα να κάνω πρακτική άσκηση µέσω της IAESTE». Επέλεξε τη Ρωσία, µια χώρα όπου διαφορετικά θα δυσκολευόταν, όπως λέει, να «επιβιώσει».

Ανήκει στους ανθρώπουςπου πιστεύουν πως όσα µνηµεία και να δει κάποιος, όσα µουσεία, όσες φωτογραφίες και να βγάλει, αν δεν ζήσει στη χώρα δεν θα µάθει τα ήθη και τα έθιµα των πολιτών, ούτε τον τρόπο σκέψης τους. Η Νάντια Ιµπρισίµη σπουδάζει στο Τµήµα Ξένων Σπουδών Μετάφρασης και ∆ιερµηνείας και βρέθηκε στο Μαρόκο για να συµµετέχει σε εθελοντικό πρόγραµµα.

Επί ενάµιση µήνα έµενε µε µια µουσουλµανική οικογένεια κι «αυτό µε βοήθησε να προσαρµοστώ γρήγορα στους ρυθµούς της χώρας, να καταλάβω τον τρόπο ζωής τους, να µάθω από αυτούς και αντίστοιχα αυτοί από µένα».

∆εν είναι λίγοι βέβαια και οι νέοι από άλλες χώρες που επιλέγουν την Ελλάδα. Ο Φραντζέσκο Φεράρα, µεταπτυχιακός φοιτητής του Τµήµατος Μηχανολόγων Μηχανικών του ελβετικού Πολυτεχνείου, είναι µόνιµος κάτοικος Ζυρίχης. Λίγο πριν ολοκληρώσει τις σπουδές του, επέλεξε την Ελλάδα προκειµένου να κάνει πρακτική άσκηση για έναν ολόκληρο χρόνο.

Η άνεση µε την οποία οι νέοι επιλέγουν να µείνουν σε άλλες χώρες είναι τάση διεθνής

«Εζησα για δύο µήνες όπως ζουν οι Ρώσοι»

Επέστρεψε από την Αγία Πετρούπολη πριν από έναν µήνα. Εκεί βρέθηκε η Μελίνα Παρχαρίδου για δύο µήνες, παίρνοντας µέρος σε εθελοντικό πρόγραµµα για τα ανθρώπινα δικαιώµατα. «Η περιοχή δεν ήταν τυχαία. Οντας φοιτήτρια στο Τµήµα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήµιο Μακεδονίας, µαθαίνω ρώσικα, οπότε σκέφτηκα πως θα ήταν µία πρώτης τάξης ευκαιρία να εξασκηθώ και φυσικά να προσθέσω µία επιπλέον εµπειρία στο βιογραφικό µου. Το πιο σηµαντικό, όµως, είναι πως βρέθηκα σε µία όµορφη πόλη, έκανα σεµινάρια σε σχολεία και πανεπιστήµια, είδα από κοντά πώς ζουν οι άνθρωποι εκεί, έζησα κι εγώ την καθηµερινότητά τους, γνώρισα νέους της ηλικίας µου από διάφορες γωνιές του κόσµου, έκανα επαφές. Θα µου µείνει η εικόνα του να τρώω πρωινό παρέα µε ρώσικη οικογένεια», δηλώνει η πρωτοετής φοιτήτρια, η οποία θέλει να ξαναζήσει ανάλογη εµπειρία, ακόµη κι αν αυτή είναι σε άλλη ήπειρο.


«Κάθε χρόνο ταξιδεύω όλο και πιο µακριά»

Του δόθηκε η ευκαιρία µέσω προγραµµάτων του ΙΑΕΣΤΕ να πάει στην Κροατία, την Αυστρία, τη Νορβηγία. Τελευταίος προορισµός του Μίλτου Παρασκευόπουλου, φοιτητή στο Τµήµα Χηµικών Μηχανικών του ΑΠΘ, η Ιαπωνία. Την επέλεξε για να κάνει πρακτική άσκηση. «Αποτελεί παράδειγµα στην οργάνωση της εργασίας αλλά και έναν τελείως διαφορετικό και άκρως ελκυστικό πολιτισµό. Και η εµπειρία µου ήταν ασύγκριτα καλύτερη απ’ ό,τι περίµενα. Είναι χαρακτηριστικό πως µέσα σε δύο µήνες πρόλαβα να παρακολουθήσω έναν άλλο τρόπο σκέψης και να διδαχτώ από αυτόν.

Παράλληλα συµµετείχα σε ένα ερευνητικό πρόγραµµα, αποκτώντας ένα πολύ δυνατό στοιχείο στο βιογραφικό µου». Λέει «ναι» στη δουλειά σε άλλη χώρα, «ειδικά µε την παρούσα κατάσταση στην Ελλάδα, σίγουρα θα έφευγα έξω, αλλά όχι για πάντα. Το θέµα είναι πως όσο κι αν µ’ αρέσει το εξωτερικό, “σπίτι µου” θα νιώθω µόνο την Ελλάδα και οπουδήποτε αλλού θα αισθάνοµαι ξένος».


«Ελκύοµαι από διαφορετικές κουλτούρες»

Αυτή την περίοδο βρίσκεται στο Αµστερνταµ και θα παραµείνει εκεί για τουλάχιστον τέσσερις µήνες ακόµη. Η Λίνα Τσάκλη είναι τελειόφοιτη του Τµήµατος Μηχανικών Σχεδίασης Προϊόντων και Συστηµάτων στο Πανεπιστήµιο Αιγαίου και αποφάσισε πριν από λίγους µήνες να εργαστεί στην Ολλανδία. «Σε µια διεθνή εταιρεία, η οποία δραστηριοποιείται κυρίως στην κατασκευή spa εξωτερικού χώρου», λέει. Βλέπει τον εαυτό της σαν πολίτη του κόσµου, όπως και οι συνοµήλικοί της. «Οι νέοι είµαστε πιο ευέλικτοι, κυρίως γιατί µόλις έχουµε ξεκινήσει και δεν έχουµε τίποτα να χάσουµε. Μ’ αρέσει να δοκιµάζω τον εαυτό µου σε διαφορετικές συνθήκες, ελκύοµαι από τα ταξίδια, την αντιµετώπιση νέων καταστάσεων και τη συνδιαλλαγή µε διαφορετικές κουλτούρες και ανθρώπους. Νιώθω ότι µε αυτό τον τρόπο εκτός του ότι αποκτώ νέες γνώσεις και µια πιο σφαιρική αντίληψη για τον κόσµο, διευρύνω τον εαυτό µου, µαθαίνοντας ταυτόχρονα καλύτερα ποια είµαι και τι θέλω».


Από τη Βραζιλία κατέληξε στη Χίο

Κατάγεται από το Πόρτο Αλέγκρε, νότια περιοχή της Βραζιλίας. Η Αννα – Ελίζαµπεθ ντε Αζεβέδο είναι 21 ετών και σπουδάζει δηµοσιογραφία στη χώρα της. Στις αρχές Ιανουαρίου ήρθε στην Ελλάδα παρακολουθώντας ένα εθελοντικό πρόγραµµα του οργανισµού AIESEC. «Εµεινα δύο µήνες.

Πήγαινα σε τέσσερα διαφορετικά γυµνάσια στη Χίο και συζητούσα µε τους µαθητές για θέµατα, όπως η κουλτούρα ή το µάνατζµεντ. Το ότι γνώρισα την ελληνική κουλτούρα, την ιστορία, τους ανθρώπους, πραγµατικά µε ενέπνευσε. Σε ό,τι αφορά τους ανθρώπους, ξέρετε οι Βραζιλιάνοι µε τους Ελληνες µοιάζουµε πολύ, είµαστε και οι δύο πρόσχαροι λαοί. Στην αρχή ήταν σκληρό να είσαι τόσο µακριά από το σπίτι. Η γλώσσα σίγουρα επηρέαζε αρνητικά την κατάσταση. Ωστόσο έµαθα κάποιες βασικές λέξεις, ενώ βοήθησε πολύ το γεγονός ότι σχεδόν όλοι στην Ελλάδα µιλάτε πολύ καλά αγγλικά», λέει η Αννα – Ελίζαµπεθ, η οποία θα επιχειρήσει να ξαναβρεθεί σε ανάλογο πρόγραµµα σε άλλη χώρα.