ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Κύπρος και Σηµίτης

Βρέθηκα πρόσφατα στην Κύπρο. Η Κύπρος λοιπόν, εκτός από την επίλυση του πολιτικού προβλήµατος, ετοιµάζεται πυρετωδώς να αναλάβει (την 1η ιουλίου 2012)

την προεδρία του Συµβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Να λάβει δηλαδή στα χέρια της τις τύχες των 27 κρατών µελών. Ποιος θα µπορούσε να διανοηθεί δέκα χρόνια πριν ότι η Κύπρος µε το πρόβληµα που έχει θα έφθανε ποτέ στο αξιοθαύµαστο αυτό σηµείο;

Να προετοιµάζεται να ηγηθεί της Ενωσης. Κι όµως, είναι γεγονός. Και η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση τον Μάιο του 2004 αποτελεί το µείζον ιστορικό επίτευγµα της δεύτερης περιόδου διακυβέρνησης Σηµίτη (2000-2004). Επίτευγµα που άλλαξε καθοριστικά τις συντεταγµένες της εξωτερικής πολιτικής τόσο για τη Μεγαλόνησο όσο και για την Ελλάδα.

Τελευταία, µε την πολλαπλή κρίση που βιώνουµε, τείνουµε να υποκύψουµε στο σύνδροµο της «σχεδιασµένης αµνησίας», που οδηγεί σε αφορισµούς του τύπου: η δεύτερη περίοδος διακυβέρνησης Σηµίτη υπήρξε χαµένη περίοδος. Κι όµως, εκτός από την ένταξη της Κύπρου, έχουµε τη διεξαγωγή της τέταρτης ελληνικής προεδρίας στην Ενωση (2003), που θεωρήθηκε υποδειγµατική, µε κορυφαίο επίτευγµα την έναρξη της διαδικασίας για την ένταξη και των χωρών της Βαλκανικής (Ατζέντα Θεσσαλονίκης). Εχουµε επίσης αυτό που σήµερα η Ενωση θεωρεί κατάκτηση, τη Συνθήκη της λισαβώνας, η επεξεργασία της οποίας έγινε ουσιαστικά στην τότε προεδρία (ως Ευρωπαϊκό Σύνταγµα). Αυτά τα ελάχιστα για τη δήθεν «χαµένη τετραετία» – µόνο σε έναν τοµέα που συµβαίνει «να γνωρίζω από µέσα…».

Ο Π.Κ. ιωακειµίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστηµίου Αθηνών και µέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ