ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Τι κρύβεται πίσω από τις µάσκες;

Στο Μετρό είµαι και τεντώνω το αυτί µου να πιάσω τι ακούει στα ακουστικά της κυρίατύπου «εξέκιουτιβ» που στέκεται δίπλα και που πιθανώς πηγαίνει στις εκλογές των δικηγόρων ήσε συνάντηση στελεχών µε θέµακάποιο πρόγραµµα επενδύσεων, µάλλον το πρώτο. ∆εν χρειάζεται να προσπαθήσω πολύ, η µουσική ξεχειλίζει από τα ακουστικά και, αλήθεια λέω, είναι κάτι ανάµεσα σε trashmetal και πολύ σκληρό ροκ. Σε λίγο περιµένω η «δικηγόρος» να αρχίσει να κάνει headbanging –αυτό που πάνε πάνω – κάτω το κεφάλι µε τα µαλλιά να κάνουν αέρα στον αέρα. Και νοµίζω το κάνει και η κίνηση που δίνειο συρµός το καµουφλάρει. Πολύ διασκεδαστικό σπορ και περνάει η ώρα µέχρι να φτάσεις Σύνταγµα και να κατέβεις. Ακούγοντας τι ακούει ο συνεπιβάτης. Θα εκπλαγείς από ταευρήµατα. Οπως την άλλη φορά, που ένας πανκ ή µετα-πάνκ ή παρα-πάνκ είχε στα αυτιά του Αννα Βίσση ή κάτι άλλο, όχι τόσο απόλυτο – τι θέλω να πω; Οτι τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται. Και εγώ ας πούµε, µε τοπου θα δω κουστούµι, γραβάτα και όλο το σετ αρχίζω και κουµπώνοµαι – γιατί αυτά µας κατάντησαν έτσι – αλλά µπορεί να κρύβεται µέσα µια χαρά χαρακτήρας και να του πηγαίνει και το χρώµα – η γραβάτα εξακολουθεί να µε χαλάει. Αλλά είπαµε – άλλο είσαι, άλλο φαίνεσαι, που έλεγε και η Σιγκούρνι Γουίβερ στο «Copycat» – πως αυτός µε τον οποίο ευχαρίστως θα έβγαινες για ποτό και χαλαρή κουβέντα, αυτός ταιριάζει πιο πολύ στο προφίλ του σίριαλ κίλερ – γι’ αυτό µέρες που είναι, ας προσέχουµε. Ειδικά όταν πέφτουν οι µάσκες.