Γυναίκες στην κορυφή

Αυτή τη χρονιά συµπληρώνονται εκατό χρόνια από την απονοµή του βραβείου Νοµπέλ Χηµείας στη Μαρία Κιουρί. Και τα Ηνωµένα εθνη ανακήρυξαν το 2011 ∆ιεθνές ετος Χηµείας. Η διπλή επέτειος αναπόφευκτα οδηγεί στον εξής συλλογισµό: υπάρχουν σπουδαίες γυναίκες οι οποίες συµβάλλουν στην αλλαγή του κόσµου προτείνοντας λύσεις µέσα από το επιστηµονικό και ερευνητικό έργο τους. Την ερχόµενη Πέµπτη, πέντε γυναίκες επιστήµονες – εκπρόσωποι µιας ηπείρου – θα το επαληθεύσουν στο Παρίσι. Στο κτίριο της UNESCO θα παρουσιάσουν τις έρευνές τους για την καθαρή παραγωγή βενζίνης και απορρύπανσης των υδάτων, την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας, την κατανόηση της σχέσης φωτός και ύλης, τα ανθεκτικά σε ακραίες συνθήκες βακτήρια της ύλης, τη γέννηση και τον θάνατο του Σύµπαντος. είναι οι πέντε σηµαντικές ερευνήτριες του προγράµµατος «L’Oreal-UNESCO Για τις Γυναίκες στην επιστήµη». Τα βραβεία που θεσµοθέτησαν πριν από δεκατρία χρόνια η UNESCO και το ίδρυµα της L’Oreal αναδεικνύουν ξεχωριστές γυναίκες.

Αν Λ’ Ιλιέ
Bραβευµένη για την ευρώπη
Για πολλά χρόνια, τα εξαιρετικά γρήγορα µοριακά φαινόµενα που σχετίζονται µε φυσικά φαινόµενα όπως η φωτοσύνθεση, αλλά και µε τεχνολογικά µέσα, όπως τα ολοκληρωµένα κυκλώµατα, παρέµεναν αόρατα για την πειραµατική επιστήµη. οι εργασίες της γαλλίδας καθηγήτριας Φυσικής βοήθησαν στην ανάπτυξη µιας εξαιρετικά γρήγορης φωτογραφικής µηχανής που µας επιτρέπει να καταγράψουµε τις κινήσεις των ηλεκτρονίων σε ένα αττοδευτερόλεπτο (ένα δισεκατοµµυριοστό του δισεκατοµµυριοστού του δευτερολέπτου). ετσι µελετώνται οι διαδικασίες στις οποίες βασίζονται πολλές παρατηρήσεις στη φύση.

Σύλβια Τόρες – Πάµπερτ
βραβευµένη για τη Λατινική αµερική
η χηµική σύσταση ενός νεφελώµατος, εµπεριέχει την ιστορία των πυρηνικών µετασχηµατισµών που έχουν πραγµατοποιηθεί σε ένα αστέρι και µας επιτρέπουν να κατανοήσουµε τη ζωή του. Η µεξικανή καθηγήτρια Σύλβια Τόρες – Πάµπερτ, αφιερώνοντας την καριέρα της στα νεφελώµατα, µας επέτρεψε να εµβαθύνουµε τη µελέτη της προέλευσης των αστεριών, καθώς και της εξέλιξης του Σύµπαντος.

Eλαβε το διδακτορικό της τίτλο από το Τµήµα αστρονοµίας του Πανεπιστηµίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ αναλύοντας το νεφέλωµα του Ωρίωνα (το 1977)

για το οποίο απέδειξε τη χηµική οµοιότητα του µε τον ήλιο µας.

Φαϊζά Αλ-Καραφί
βραβευµένη για την αφρική και τις αραβικές Χώρες
από το 1993 έως το 2002, ήταν επικεφαλής του Τµήµατος Χηµείας και έγινε πρύτανης της Σχολής επιστηµών και του Προέδρου του Πανεπιστηµίου του Κουβέιτ. ετσι, έγινε η πρώτη γυναίκα στον αραβικό κόσµο επικεφαλής µεγάλου πανεπιστηµίου. οι εργασίες της αιγύπτιας καθηγήτριας σχετικά µε τη διάβρωση των µετάλλων απέφεραν αποτελέσµατα για την επεξεργασία του νερού και την πετρελαιοβιοµηχανία. Μια πραγµατική επανάσταση όχι µόνο για τη βιοµηχανία της διύλισης, δεδοµένου ότι εφεξής θα είναι πιο οικονοµική και ασφαλής για τους εργαζοµένους, το περιβάλλον και το ευρύ κοινό, αλλά και για την επεξεργασία του νερού.

Τζίλιαν Μπάνφιλντ
βραβευµένη για τη βόρεια αµερική
η αστροβιολογία ή η µελέτη της ζωής στο Σύµπαν αποτελεί ένα από τα αντικείµενα µελέτης της αυστραλής καθηγήτριας Τζίλιαν Μπάνφιλντ, η οποία πήρε το µεταπτυχιακό της στη Γεωλογία από το εθνικό Πανεπιστήµιο της αυστραλίας. Με τις εργασίες της στη συµπεριφορά των βακτηρίων και της ύλης σε ακραίες συνθήκες, απέδειξε ότι οι µικροοργανισµοί έχουν την ιδιότητα να επηρεάζουν γεωλογικές διαδικασίες µεγάλης κλίµακας (όπως η διάβρωση). Μελετώντας τις αλληλεπιδράσεις των µικροβίων σε ακραία περιβάλλοντα, όπως για παράδειγµα τα µεταλλωρυχεία, έδειξε πώς προσαρµόστηκαν τα µικρόβια σε αυτές τις ιδιαίτερες συνθήκες.

Βίβιαν Γουίνγκ – Για Γιαµ
βραβευµένη για την ασία και τον ειρηνικό
το νεαρότερο µέλος της Κινεζικής ακαδηµίας επιστηµών κατέχει την έδρα της Χηµείας στο Πανεπιστήµιο του Χονγκ Κονγκ.

Η κινέζα καθηγήτρια Γιαµ εστίασε την έρευνά της στη µοριακή ηλεκτρονική, για να δηµιουργήσει φωτοευαίσθητα υλικά και τα «έβαλε» µε τον ήλιο. Σκοπός της ήταν να δώσει σε αυτά τα νέα υλικά την ικανότητα να απορροφούν τη φωτεινή ενέργεια και χάρη στους χηµικούς τους δεσµούς να τη µετατρέπουν σε ηλεκτρική. Η έρευνά της δίνει λύση στη µικρή απόδοση των ηλιακών κυψελών µε βάση το πυρίτιο που µετατρέπουν σε ενέργεια µόλις το 30% του ηλιακού φωτός που απορροφούν.