Η «Αγκνες» θα φέρει το αντίδοτο στη γήρανση

Μια στολή που έφτιαξαν επιστήµονες του ΜΙΤ για να βοηθήσουν τους κατασκευαστές καινοτόµων προϊόντων έχει στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ηλικιωµένων
Η Κάτι Γκούλικ είναι φοιτήτρια αλλά κινείται σαν 74χρονη. Δεν είναι επειδή υποφέρει από κάποια ασθένεια, αλλά λόγω της φόρµας που φοράει, προϊόν του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT). Στο σηµείο της κοιλιάς της καταλήγουν δύο λουριά, τα οποία ξεκινούν από τους αστραγάλους, ανεβαίνουν µέχρι τη µέση και δένονται σε µία ζώνη. Εξαιτίας τους, η πλάτη της είναι κυρτωµένη και περπατά µε µεγάλη δυσκολία. Για να ανέβει σκάλες πρέπει να πιάνεται από τα κάγκελα. Φοράει ένα κράνος στο οποίο καταλήγουν άλλα δύο λουριά που είναι δεµένα στην ίδια ζώνη. Αυτά περιορίζουν πάρα πολύ το άνοιγµα των χεριών της, ενώ το κράνος πιέζει τη σπονδυλική στήλη και τον αυχένα. Ενα ζευγάρι κίτρινα γυαλιά µειώνει την όρασή της. Δύο ελαστικοί επίδεσµοι είναι δεµένοι πολύ σφιχτά γύρω από τα γόνατά της και δεν την αφήνουν να τα λυγίσει. Οι πάτοι στα παπούτσια της έχουν διαφορετικό ύψος µεταξύ τουςκαι έτσι χάνει την ισορροπία της. Στα χέρια φοράει πολλά ζευγάρια χειρουργικά γάντια, που περιορίζουν στο ελάχιστο την κίνηση των δακτύλων.

Η στολή ονοµάζεται «Αγκνες» και είναι σχεδιασµένη από τους επιστήµονες του ΜΙΤ για να βοηθήσουν τους κατασκευαστές καινοτόµων προϊόντων που έχουν στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ηλικιωµένων. Σκοπός της στολής είναι να τη φορούν οι σχεδιαστές των προϊόντων για να καταλάβουν καλύτερα τις πραγµατικές ανάγκες του σώµατος ενός 74χρονου. Ολοένα και περισσότερες εταιρείες βάζουν στην ατζέντα τους προϊόντα για αυτή τη δηµογραφική οµάδα, καθώς η εξέλιξητης ιατρικής και η άνοδος του προσδόκιµου ζωής παγκοσµίως αυξάνει το ποσοστό του πληθυσµού άνω των 65 ετών.

«Η γήρανση είναι ένα παγκόσµιο φαινόµενο και απαιτεί νέα εργαλεία για τον χειρισµό της», λέει ο Τζόσεφ Κάφλιν, διευθυντής του Εργαστηρίου Γήρανσης του ΜΙΤ. «Η στολή µαςείναι ένα από αυτά τα εργαλεία», προσθέτει.

Ενδεικτικό της τάσης για στροφή των ερευνητών στην τρίτη ηλικία είναι ένα νέο συγκρότηµα πράσινων χάι-τεκ κατοικιών στο Πόρτλαντ του Ορεγκον. Τα διαµερίσµατα διαθέτουν οπτικές ίνες και ασύρµατους αισθητήρες σε κάθε εσωτερικό και εξωτερικό χώρο, που ανιχνεύουν τις κινήσεις των κατοίκων και λειτουργούν ως δείκτες της υγείας τους. Οι ίδιοι εφοδιάζονται µε ένα ασύρµατο «έξυπνο» κουτί για τα χάπια τους, που τους υπενθυµίζει να παίρνουν τα φάρµακά τους στην ώρατους. Στον υπολογιστή τους, ένα παιχνίδι λέξεων και αριθµών καταγράφει τις καθηµερινές επιδόσεις τους καιπροειδοποιεί για «ασυνήθιστα» χαµηλά σκορ.

Παρέα τους έχουν ένα ανθρωπόµορφο ροµπότ, µε το όνοµα Σίλια, το οποίο µπορούν να προγραµµατίσουν από απόσταση οι συγγενείς τους και να συνοµιλούν µέσω τηςοθόνης του. Τοροµπότ ακολουθεί τον κάτοχό τουµέσα στο σπίτι.

Απώτερος στόχος όλων αυτών των προϊόντων είναι να βοηθήσουν τους ηλικιωµένους να ζουν περισσότερα χρόνια µε καλύτερη ποιότητα ζωής στο σπίτι τους, χωρίς να χρειαστεί να πάνε σε οίκους ευγηρίας ή σε νοσοκοµεία, µειώνοντας έτσι το τεράστιο κόστος φροντίδας των ανθρώπων της τρίτηςηλικίας, που το 2050 αναµένεται να φτάσει το ενάµισι δισεκατοµµύριο δολάρια παγκοσµίως.

Η ΓΗΡΑΝΣΗ του πληθυσµού έχει αναγκάσει τους επιστήµονες να στραφούν στην τρίτη ηλικία