Μνηστήρες για τον πάγκο

Από το Παγκόσµιο Πρωτάθληµα της Τουρκίας (όπου για πρώτη φορά µετά το Ευρωµπάσκετ 2001 έµεινε εκτός προηµιτελικών) η Εθνική παραµένει ακέφαλη.
Τόσους µήνες κυκλοφορούν διάφορα σενάρια για τον νέο οµοσπονδιακό προπονητή και «ΤΑ ΝΕΑ» παρουσιάζουν όσους φέρονται ως επικρατέστεροι.


Η ευχάριστη έκπληξη

ΤΟ «ΣΚΥΛΙ» του ευρωπαϊκού µπάσκετ, έκανε καριέρα µε αγωνιστικά στοιχεία που έδιναν όλα τα εχέγγυα ότι θα γινόταν καλόςπροπονητής αν καιόποτε αποφάσιζε να φορέσει κοστούµι καινα καθήσει στην άκρη του πάγκου.

Ο 44χρονος πλέον Σλοβένος έχει εργαστεί σε πολλές µικροµεσαίες οµάδες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και έκανε το άλµα µε την Εθνική Σλοβενίας (2008) και τώρα µε την Ολύµπια Λιουµπλιάνας, που αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη της Ευρωλίγκας. Ξέρει άριστα το ελληνικό µπάσκετ, είναι εργάτης και ως προπονητής όπως ήταν ως παίκτης, και πάνταοι οµάδες του παίζουν καλό µπάσκετ.

Το κασέ του δεν είναι υψηλό. ∆εν διακρίνεται για την ισχυρή προσωπικότητά του, είναιήπιων τόνων σεβαθµόπου αυτό εκλαµβάνεται ως αδυναµία. Με τη Σλοβενία και την Ολύµπια Λιουµπλιάνας σε µατςπου κρίνονται στα τελευταία λεπτά δεν έχειεπιδείξει καθαρό µυαλό ο ίδιος ή ηοµάδατουκι έτσι δεν µετρά θετικά αποτελέσµατα σε αγώνες που κρίθηκαν στην τελευταία φάση. Εχει αδυναµία στα αγγλικά.


Εµπειρος και πολυνίκης

ΑΠΟ ΤΟΥΣ επιβεβαιωµένους υποψηφίους αλλά και όσους κινούνται επισήµως στην αγορά είναι ο καλύτερος και πιο αναγνωρίσιµος στην ευρωπαϊκή κοινότητα του µπάσκετ. Γεννηµένος στη Βοστώνη στις 22 Μαΐου 1959, εγκαταστάθηκε στις αρχές του ‘90 στο Ισραήλ και έκτοτε εργάζεται στην Ευρώπη. Εγινε γνωστός όταν το 2001 στη Μακάµπι θεωρήθηκε το «µυαλό» που έριχνε τις ιδέες στον Γκέρσον. Τώρα εργάζεται ως πρώτος προπονητής στη Μακάµπι και εξακολουθεί να έχει δέσµευση µε την Εθνική Ρωσίας, µε την οποία γνώρισε τη µεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του κατακτώντας στην Ισπανία το χρυσό µετάλλιο στο Ευρωµπάσκετ µε αντίπαλο στον τελικό τη γηπεδούχο και παγκόσµια πρωταθλήτρια Ισπανία. Εχει κατακτήσει πρωτάθληµα Ισραήλ (2003), Ιταλίας (Μπενετόν 2006), Κύπελλο Ισραήλ (2002, 2003) και Ιταλίας (2007) και έχει εργαστεί σε Γκαλίλ Ελιόν, Μακάµπι, Αγία Πετρούπολη, Μπενετόν, Εφες, Ντιναµό Μόσχας, Αρη.

Είναι έµπειρος, έχει επιτυχίες, ξέρει να… ισορροπεί, έχει γνώση του ελληνικού µπάσκετ (από τη θητεία του στον Αρη)

και παραστάσεις απόεθνικές οµάδες καιδιοργανώσεις καλοκαιριού.

Ηυπερβολική έµφαση στις δηµόσιες σχέσεις τουδηµιουργούν (ορισµένες)αµφιβολίες για τις ικανότητές του και τον χαρακτήρα του, έχει δέσµευση µε την Εθνική Ρωσίας αλλά εργάζεται και στηΜακάµπι,ενώ θα πρέπει να τουκαταβληθεί υψηλό ποσό για να αναλάβει τη δουλειά. Αλλωστε δεν έχειανάγκη για εργασία, η ΕΟΚ έχει ανάγκη να βρει προπονητή!


Ο… µόνιµος υποψήφιος

ΑΠΟ ΤΟΥΣ καλύτερους της νέας γενιάς των ελλήνων προπονητών. O κόουτς της Μπιλµπάο είναι… µόνιµος υποψήφιος από την ηµέρα που ο Παναγιώτης Γιαννάκης αποχώρησε από την εθνική οµάδα, ωστόσοποτέ δεν έφτασε έστω κοντά στην πρόσληψη. Γεννηµένος τον Μάιο του 1967 έκανε καριέρα στην ΑΕΚ, όπου ξεκίνησε και την προπονητική. Ως προπονητής έχει να επιδείξει περισσότερες δουλειές (ένσηµα) στο εξωτερικό παρά στην Ελλάδα,καθώς σε ηλικία 38 ετών (το 2005) ανέλαβετην Αγία Πετρούπολη, ενώεκτός από την Μπιλµπάο στην οποία δουλεύει από πέρυσι έχει διετή θητεία στη Βαλένθια. Στην Ελλάδαεκτός από την ΑΕΚ πέρασε για µικρό διάστηµα από τον Αρη.

Είναι Ελληνας και έχει εµπειρίες από µεγάλα πρωταθλήµατα, οµάδες και διοργανώσεις. ∆εν έχει υψηλό κασέ, οι οµάδες του είναι πάντα αξιόλογες και ανταγωνιστικές.

∆εν είναι άνεργος. Προβληµατίζει το γεγονός ότι αποχώρησε γρήγορα και µε άκοµψο τρόπο από τον Αρη, υπόθεση που εκτός των άλλων δηµιουργεί σκεπτικισµόγια την αντοχή του στην πίεση.


Στρατηγός για τις νέες οµάδες

Ο ΠΙΟ Α∆ΙΚΗΜΕΝΟΣ (από το σταρ σίστεµ) µεγάλος προπονητής της γιουγκοσλαβικήςσχολής. Από το 33 του, όταν ανέλαβετην Μπόσνα Σαράγεβο κυκλοφορεί στην κορυφή του ευρωπαϊκού µπάσκετ καιέχει ναεπιδείξει πάµπολλα παράσηµα. Κορυφαίοτο χρυσόµετάλλιο µετην Εθνική Σερβίας στοΠαγκόσµιο του 2002 στην Ιντιανάπολη, το ευρωπαϊκό χρυσό µε τη Γερµανία αλλά και το πρώτο ευρωπαϊκό τηςΜπαρτσελόνα(2003). Οίδιος στιςκορυφαίες στιγµές θα βάλει δίπλα από τις προαναφερόµενες τα χρυσά ευρωπαϊκά µε τις Εθνικές Γιουγκοσλαβίας U16 και U18,το 1985 καιτο 1986αντίστοιχακαι πρωτίστως τοπαγκόσµιο του 1987 µε την U18 (µε τη γενιά των Κούκοτς, Ράτζα, Ντίβατς, Τζόρτζεβιτς, κ.ά.)

Είναι µάστορας στο να δηµιουργεί οµάδες, να φροντίζει την αυτοπεποίθησή τους και να επιβάλει πειθαρχία (στην Ιντιανάποληέδιωξε τον Ραντµάνοβιτς από την Εθνική επειδή έτρωγεµπανάνα στα αποδυτήρια). ∆ηλαδή ό,τι πρέπει για την Εθνική που βρίσκεται σε µεταβατικό στάδιο. Τον… πρόλαβε η Βαλένθια! Το πιθανότερο είναι πως θα παραµείνει σε αυτήν και µετάτο τέλος της σεζόν, οπότε λόγω του περιορισµού της ACB δεν θα µπορείνα είναι διπλοθεσίτης. Επίσης, όταν επιβεβαίωσε ότι µίλησε µε τον µάνατζερ της Εθνικής, Ν. Φιλίππου τόνισε πως θεωρεί ότι η Ελλάδαχρειάζεταιανανέωση και παίκτεςµε θέλησηκαι υψηλό κίνητρο. Εκτιµάται πωςη ΕΟΚ δεν είναιέτοιµηγια τέτοιες αλλαγές.


Με όπλο το κοουτσάρισµα

Ισως ο καλύτερος έλληνας προπονητής σε ό,τι αφορά το κοουτσάρισµα και τις ιδέες του κατά την ώρα των αγώνων. Συµµετείχε πολύ στα µατς, αλλάζοντας σχήµατα, ρισκάροντας µε παίκτες, δηµιουργώντας τρικ στα τάιµ-άουτ. Γεννηµένος τον Μάιο του 1964, ο Πεδουλάκης ήταν άνθρωπος που ενθουσίασε το ελληνικό κοινό µετην οµάδα που δηµιούργησε στο Περιστέρι, η οποία νίκησε µάλιστα εκτός έδρας τον Παναθηναϊκό στον πρώτο ηµιτελικό τωνπλέι-οφ του 2003 στα Πατήσια. Το 2005 οδήγησε τον Μακεδονικό στον τελικό του Uleb Cup, αλλά ηοµάδα του ηττήθηκε (78-74) από τη Λιέτουβος Ρίτας.

Είναι µαχητής, έχει αναγνωρισµένη προπονητική αξία και φυσικά γνωρίζει άριστα τα του ελληνικού µπάσκετ και των παικτών του. ∆εν έχει υψηλό κασέ.

Μετά το Περιστέρι και τον Μακεδονικό δεν έχει επιδείξει κάποια επιτυχία, κάποια σηµαντική διάκριση. Απέτυχε σε ΠΑΟΚ και ΑΕΚ, και το γεγονός ότι κάνει συχνά αλλαγές ξένων στις οµάδες του επηρεάζει αρνητικά.


Το ονειρώδες τεχνικό δίδυµο

ΕΙΤΕ ΜΟΝΟΣ του ο καθένας είτε ως δίδυµο είναι χωρίς αµφιβολία ό,τι καλύτερο µπορούσε να βρει η νέα εθνική οµάδα. Οποτε η ΕΟΚ έκανε κρούση κατά καιρούς σε έναν από τους δύο δεν ήταν καλό το timing, αντιθέτως τώρα µοιάζει να είναι το καλύτερο. ∆εν χρειάζεταινα απαριθµήσουµε τιέχουν καταφέρει στην καριέρα τους και ποια είναι τα θετικά τους, καθώς είναι σε όλους γνωστά. Αν µπορούσε η ΕΟΚ να «νικήσει»την αρρωστηµένη αντιπαλότητα των «αιωνίων» και των οπαδών τους, ο προπονητής του Παναθηναϊκού αλλά και του Ολυµπιακού, που ακόµη δεν έχει επισηµοποιήσει την παραµονή τουστον πάγκο της Εθνικής Σερβίας, θα ήταν η πιο αξιόπιστη λύση.

Εκτός των δύο κορυφαίων Σέρβων, οι περιπτώσεις των οποίων είναι εξαιρετικά δύσκολες, στη λίστα των υποψηφίων υπάρχει ο Ετορε Μεσίνα αλλά και ο Γιώργος Μπαρτζώκας. Ο πρώτος δεσµεύεται µε τη Ρεάλ Μαδρίτης και ο δεύτερος που είναι από τους ανερχόµενους έλληνες προπονητές δεν έχει τις ανάλογες εµπειρίες. Οποιον απ’ όλους αυτούς ή κάποιον άλλον που θα αποτελέσει έκπληξη (Σάκοτα, Βουγιόσεβιτς κ.ά.) επιλέξει η ΕΟΚ, το βέβαιο είναι πωςη Εθνικήχρειάζεταιαλλαγές και παίκτες που θα επιθυµούν να αγωνιστούν στην οµάδα και όχι από υποχρέωση ή µε τον φόβο της κατακραυγής του κόσµου. Η Σερβία, η Λιθουανία αλλά και η Τουρκία έδειξαν τα τελευταία δύο χρόνια τον δρόµο…Αλλωστε ηΕθνική τον έχει διαβεί καιτο 2004-05, όταν είχε παιδιά µε τέτοια χαρακτηριστικά και ισχυρόκίνητρο.