Παίρνουν τη σύνταξή τους και κάνουν µια καινούργια αρχή

Εργάστηκαν για πολλά χρόνια σε διάφορα επαγγελµατικά πόστα. Οι υπερωρίες και τα ξενύχτια στο γραφείο αλλά και οι αυξηµένες επαγγελµατικές υποχρεώσεις ήταν συχνά φαινόµενα. Ωστόσο, σήµερα κάνουν µία διαφορετική ζωή από εκείνη που είχαν µέχρι πριν από µερικά χρόνια. Αρκετοί συνταξιούχοι αναζητούν και βρίσκουν δραστηριότητες που τους γεµίζουν καθηµερινά. ∆εν είναι τυχαίο, λοιπόν, που τους έχει δοθεί ο τίτλος «οι νέοι της εποχής».

Χορός, µαθήµατα υπολογιστών, µουσική, ταξίδια αλλά και εθελοντισµός είναι µερικές µόνο από τις δραστηριότητες που ακολουθούν Ελληνες στην πέµπτη, έκτη αλλά και έβδοµη δεκαετία της ζωής τους. Οπως λένε στα «ΝΕΑ», κάνουν πράγµατα ξεχωριστά. Για άλλους ήταν απωθηµένο, για άλλους µια καινούργια εµπειρία. Υπάρχουν βέβαια και όσοι αναλαµβάνουν ρόλο full-time παππού και γιαγιάς. Βασική προϋπόθεση, βέβαια, όπως λένε οι συνταξιούχοι, είναι τα σχετικά καλά οικονοµικά. Οπως εξηγούν οι ειδικοί, η συνταξιοδότηση είναι µια περίοδος εντονότατων αλλαγών και ανακατατάξεων στη ζωή του ανθρώπου. Η καθηµερινότητά του σταµατάει να έχει τη µορφή που είχε επί χρόνια, µε το πρωινό ξύπνηµα, την πολύωρη απουσία από το σπίτι και οι καθηµερινές κοινωνικές επαφές διακόπτονται απότοµα. «Με τη συνταξιοδότηση ο άνθρωπος µπορείνα ξεκουραστεί, να έχει πολύ χρόνο για τον εαυτό του µπορεί να διαθέσει σε ευχάριστες δραστηριότητες:

συµµετοχήσε οµάδες, σε εθελοντικές οργανώσεις, τα ταξίδια τούς κάνουν να παραµένουν δραστήριοι. Ειδικά στηνΕλλάδα, πάντως, είναιιδιαίτερα συνηθισµένο οι συνταξιούχοι να αναλαµβάνουν τη φύλαξη των εγγονών τους, νιώθοντας ιδιαίτερα χρήσιµοι, µιας και βοηθούν σηµαντικά τα παιδιά τους», λέει η κ. ∆ήµητρα Θεοφίλη, σύµβουλος ψυχικής υγείας.

Σύµφωνα µε την έρευνα της Eurostat «Η ζωή των γυναικών και των ανδρών στην Ευρώπη», περίπου 17% του πληθυσµού της Ευρωπαϊκής Ενωσης, έχει ηλικία από 65 ετών και άνω. Από αυτούς,το 59% είναι γυναίκες. Οπως προκύπτει από τα στοιχεία, άνδρες και γυναίκες µετά τη σύνταξη γίνονται φανατικοί οπαδοί ποικίλων δραστηριοτήτων, χόµπι ακόµη και της κηπουρικής. Μάλιστα, όσοι παίρνουν τη σύνταξή τους αρχίζουν να ασχολούνται δυναµικά και µε τις νέες τεχνολογίες, όπως το Ιντερνετ.

Οι άνδρες έως 74 ετώνφαίνεται πως σερφάρουν περισσότερο από τις γυναίκες.

Μαιρή σπανόΥ – ΤΖΕΝΉ ΜπασΕΛΌΥ
Χορός µέχρι τελικής πτώσεως
ΕΠΕΙΤΑ από µια 20ετή επαγγελµατικήπορεία στην Ολυµπιακή, η κ. Μαίρη Σπανούπήρε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια σύνταξη. Ανήσυχο πνεύµα και ζωντανός άνθρωπος, όπως η ίδια χαρακτηρίζει τον εαυτό της, δενθα µπορούσε παρά να ξεκινήσει δραστηριότητες που την ευχαριστούν, όπως ο χορός.

«Οσο καιρόδεν έκαναχορό, δεναισθανόµουν καλά,ούτε σωµατικά ούτεψυχολογικά.

Χρειάστηκαν µόνο λίγες ώρεςχορού για να αλλάξει αυτό. Παράλληλα, πλέον γεµίζει η µέρα µου», λέει κι ετοιµάζεται να µπει στην αίθουσα µαθήµατος στη σχολή χορού Στέφανου Χατζηγεωργίου.

Λάτιν, αργεντίνικο τάνγκο, ακόµη και χιπ χοπ είναι µόνο µερικοί από τους χορούς πουµαθαίνει η κ. Σπανού. «∆εν είναι υπερβολή να πω πως αισθάνοµαι πάλι 20 ετών. Μάλιστα, ακόµη κι όσοι µε βλέπουν µε ρωτούν “Τικάνεις και κρατιέσαι έτσι;”». Το µυστικό, όπως αποκαλύπτει, είναι τουλάχιστον δύο φορές την εβδοµάδα χορός και καλή διάθεση.

Μαζί µε την κ. Σπανού, συµµετέχει στα µαθήµατα χορού και η κ. Τζένη Μπασέλου. Εκανε για πολλά χρόνια δουλειά γραφείου, µε αποτέλεσµα, όπως λέει ναµην έχει σωστήστάση σώµατος, «στο οποίο βέβαια βοήθησε ο χορός». Μαθήµατα παραδοσιακών χορών παρακολουθεί κυρίως η κ. Μπασέλου, η οποία βγήκε το 2006 σε σύνταξη µε εθελουσία. «∆εν είναι µόνο γυµναστική αλλά και διασκέδαση. Χορογραφίες και χορευτικά σόου, πρακτική εξάσκηση σεπάρτι που διοργανώνει η σχολή χορού είναι µερικάµόνο από αυτά που κάνουµε ως ερασιτέχνεςχορευτές». Πάντα της άρεσε ο χορός, ωστόσο «τώρα έχω περισσότερο ελεύθερο χρόνο, τον οποίο µπορώ να διαθέσω».

ΕΛΕΝΉ ΠΌΛΙΤή
Η full-time γιαγιά
πρόσφατα ΕκΑΝΕ τα χαρτιά της για να συνταξιοδοτηθεί. Η Ελένη Πολίτη εργάστηκε για 26 χρόνια στον δηµόσιο τοµέα. Σήµερα, έχει αναλάβειέναν άλλορόλο, αυτόν της full-time γιαγιάς. Μητέρα τεσσάρων παιδιών, γνωρίζει καλά, όπως λέει, πως είναι να εργάζονται οι γονείς και να υπάρχει κάποιος που βοηθά µε τα παιδιά. Καθηµερινά έχει να κρατήσει τις δύο κόρες του γιου της, 2 και5 ετών. «Η µέρα µου γεµίζει. Τα παιδιά πηγαίνουν τις περισσότερες φορές τις εγγονές µου στο σχολείοκαι στη µιάµιση πηγαίνω και παίρνω τη µικρή από τονπαιδικό σταθµό. Στις 4 παρά τέταρτο πηγαίνω στο νηπιαγωγείοτης µεγάληςγια να τηφέρω σπίτι. Μέχρι να τελειώσουν οι γονείς τους από τηδουλειά, τακορίτσια κάθονται σπίτι µου.

Τρώνε, κοιµούνται και παίζουµε όλοι µαζί το απόγευµα, τους διαβάζω παραµύθια, περνάµε πολύ χρόνο µε τις εγγονές. Κάνω, λοιπόν, όσα όλα κάνει µία γιαγιά», λέει η κ. Πολίτη, η οποία έχει άλλα τρία εγγόνια από την κόρη της, ταοποία είναι πια µεγάλα.

Κάθε Τετάρτη και Σάββατο απόγευµα, όµως, αφιερώνει χρόνοστον εαυτό της, «δεν µετανιώνω που βοηθάω ταπαιδιά µου και τα εγγόνια µου. Αλλωστε, γνωρίζω πόσο σηµαντική είναι αυτή η βοήθεια, καθώς κι εµένα όταν εργαζόµουν υπήρχε άνθρωπος που µε βοηθούσε µε τα τέσσερα παιδιά. Ωστόσο, χρειάζοµαι κι εγώ λίγες ώρες για να βγω λίγο έξω».

ΒΑΣΙΛΉΣ ΑΒΑΓιαννόσ
Ταξίδια στη θάλασσα
ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ στό Κάιρο. Από µικρός έµαθε ιστιοπλοΐα, ωστόσο, όταν ήρθε στην Ελλάδα στα 17, η επαφή του µε τη θάλασσα περιορίστηκε στο ψάρεµα. Από το 2006 είναι συνταξιούχος, αφήνοντας πίσω του τις ατέλειωτες ώρες που εργάστηκε στο ξενοδοχείο του στην Αθήνα. «Το να είσαι ξενοδόχος, είναι σκλαβιά. Οταν ο υπόλοιπος κόσµος είχε Σαββατοκύριακα, αργίες, γιορτές, εγώ έπρεπε ναείµαι στο πόστο µου και να δουλεύω. Ηρθελοιπόν η ώρα να κάνω κι εγώ πράγµατα για τον εαυτό µου», λέει. Ετσι, µε ταχρήµατα που είχε, βγαίνοντας στη σύνταξη, δεν πήρε, όπως χαρακτηριστικά δηλώνει,κάποιο εξοχικό. Αντίθετα, αγόρασε ένα σκάφοςκάτω των 10 µέτρων, µε δύο καµπίνες, το οποίο µπορεί να φιλοξενήσει έως έξι άτοµα. «Και µε αυτό οργώνω τα νησιάτου Ιονίου και του Αργοσαρωνικού», εξηγεί ο 74χρονος. Κάθε καλοκαίρι για δύο µε τρεις µήνες κάνει διακοπές µε το σκάφος.

αναστασια ΑΛΌΥΚΌΥ
Βοήθεια στον συνάνθρωπο
ΒΓΉΚΕ στή σύνταξη στις αρχές του 2008. «Πριν, λόγω των επαγγελµατικών υποχρεώσεων αλλά και της φροντίδας της οικογένειας ήταν σχεδόν αδύνατον ναασχοληθώ µε τη βοήθεια στον συνάνθρωπο». Γι’ αυτό κι έγινε εθελόντρια στον φιλανθρωπικό µη κερδοσκοπικό οργανισµό MakeA-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος). «Ο οργανισµός ασχολείται µε την πραγµατοποίηση ευχών σε παιδιά 3- 18 ετών που πάσχουν από ασθένειες απειλητικέςγια τη ζωή τους. Οι γονείς του παιδιού έρχονται σε επαφή µε εµάςκι από κει ξεκινά η δική µου βοήθεια. Κατόπιν επικοινωνίας µε τον γιατρό και την οικογένεια προγραµµατίζουµε µια επίσκεψη ώστε να εκµαιεύσουν οι εθελοντές την επιθυµία του παιδιού», λέει η κ. Αλούκου. «Είναι µεγάλη η ικανοποίηση όταν βλέπεις ένα παιδί που αντιµετωπίζει µία δύσκολη κατάσταση να γεµίζει χαρά και ελπίδα και να αποκτά δύναµη να ξεπεράσει το πρόβληµά του».

ΑΝΤΙΓΌΝΉ ΓρΉΓΌΡΙΌΥ
Ιντερνετ, ένας νέος κόσµος
τό 2008 η Αντιγόνη Γρηγορίου θέλησε να κάνει ένα δώρο στον γιο της. «Ηθελε έναν υπολογιστήκαι αποφάσισα νατου τον αγοράσω εγώ». Με σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήµιο, δεν εργάστηκε ποτέ, αφού ασχολήθηκε µε την οικογένειά της. Πριν από τρία χρόνια, στα74 της,σκέφτηκε να καταπιαστεί µε κάτι εντελώς καινούργιο. «Αναρωτήθηκα γιατί να µην πάρω κι εγώ έναν για να απασχολούµαι;». Οι γνώσεις της για τις νέεςτεχνολογίες ήταν µηδαµινές. «∆εν ήξερα τι είναι το ποντίκι, τιείναι τοπληκτρολόγιο», δηλώνει. Αναγκάστηκε να κάνει µαθήµατα για µερικούς µήνες. Ετσι, στη λίστα µε τις αγαπηµένες τηςασχολίες, εκτός από το κέντηµα, τηµαγειρικήκαι τα σταυρόλεξα προστέθηκε και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής. «Μπαίνω στο Ιντερνετ για να µάθω τα νέα. ∆ιαβάζω τα πρωτοσέλιδα και ενηµερώνοµαι για ό, τι συµβαίνει στην Ελλάδα αλλά και τον κόσµο».

αναστασιόσ Λιόνακήσ
Μεγάλη αγάπη η µουσική
τό ΌΝΕΙΡΌ του ήταν να γίνει αρχιτέκτονας. Ωστόσο, οι συνθήκες της εποχής τον ανάγκασαν να κοιτάξει τη σίγουρη επαγγελµατικήαποκατάσταση που του προσέφερε το Πολεµικό Ναυτικό. Για τον Αναστάσιο Λιονάκη όµως, µεγάλη αγάπη ήταν και εξακολουθεί να είναι η µουσική. «Εµαθα µόνος µου να παίζω φυσαρµόνικα σε µικρή ηλικία κι έγινα,αργότερα, αυτοδίδακτος κιθαρίστας», λέει στα «ΝΕΑ». Επειτα από 25 χρόνια στο Πολεµικό Ναυτικό αποφάσισε να αποστρατευτεί. Κι επειδή η αρχιτεκτονική παρέµενε απωθηµένο, γράφτηκε σε µια ιδιωτική σχολή και σπούδασε αρχιτεκτονική εσωτερικού χώρου. Η µουσική, ωστόσο, παρέµενε όλα αυτά τα χρόνια το πάθος του 76χρονου. Ηθελε να παρουσιάσει εκτενώς στους ακροατές τη µουσική που δε γνώριζαν. «Αυτός ήταν και ο λόγος που αποφάσισα µόνος µου να δηµιουργήσω ένα διαδικτυακό ραδιόφωνο, βλέποντας και τις δυνατότητες που προσφέρει το ∆ιαδίκτυο». Από τον ∆εκέµβριο του 2008 ο nautilus-radio άρχισε να εκπέµπει µεσογειακή µουσική. Η λίστα µε τα τραγούδια που έχει σήµερα ο κ. Λιονάκης φτάνει τις 20.000. «Λαµβάνω µηνύµατα από ξένους κυρίως ακροατές, από Καναδά, Ινδία, Χιλή, Μεξικό, κι είναι µεγάλη ικανοποίηση να ακούν και να εκτιµούν τη µουσική σου από διάφορες χώρες του κόσµου».