Ξέρω τι έκανες αυτό το καλοκαίρι

Στους επικήδειους ακούγονται πάντα καλά λόγια, ακόµη κι αν οµακαρίτης υπήρξε το µεγαλύτερο κάθαρµα που γέννησε η φύση. Αλλά το πιστεύωπραγµατικά – και ο χρόνοςθα το αποδείξει – ότι ο Νιόπλιας µπορείνα γίνει καλός προπονητής. Στον Παναθηναϊκό η ατυχία του ήταν ότι τον προσέλαβαν περισσότερο ως… καλό και λιγότερο ως προπονητή. Κι όταν – το περασµένο καλοκαίρι – χρειάστηκε αυτή η αναλογία να αλλάξει, κανείς δεν βρέθηκε να τονβοηθήσει να γίνει περισσότερο προπονητής και λιγότερο καλός.

Ολα ξεκίνησαν πριν από 11 µήνες, όταν οιποδοσφαιριστές της οµάδας είχαν «στραβώσει» άσχηµα µε τον καταπιεστικό και ευέξαπτο Τεν Κάτε. Ο Νικόλας Πατέρας θεώρησε καλό να ηρεµήσει τα αποδυτήριαπου θύµιζαν Αγρια ∆ύση και επέλεξε τον καταλληλότερο γι’ αυτήν τη δουλειά: τον ευγενή από κούνια Νιόπλια, ο οποίος στην Παιανία µιλούσε στον πληθυντικό ακόµη και στον φροντιστή που βάζει µπουγάδα. Ο νέος προπονητής πλησίασε τους παίκτες, τους αντιµετώπισε µε σεβασµό, έγινε φίλος τους – κι εκείνοι «τα έδιναν όλα» για τον άνθρωπο που τους απάλλαξε από τον… ηµίτρελο Ολλανδό. Μόνο που το ότι µπορούσαν να «τα δώσουν όλα» οφειλόταν στον Τεν Κάτε, ο οποίος τους προηγούµενους µήνες τούς είχε κάνει να… φτύσουν της µάνας τους το γάλα.

Ο περσινός Παναθηναϊκός δεν βλεπόταν ούτε µε… επιδότηση, όπως ακριβώς καιο φετινός, µε τη διαφορά ότιοι παίκτες του βρίσκοντανσε πολύ καλύτερη ατοµική κατάσταση, προφανώς επειδή είχαν δουλέψει σκληρά µε τον «ακατονόµαστο». Ο Νιόπλιας κατέκτησε το νταµπλ ρίχνοντας στο φιλότιµο µια οµάδα που βρήκε «δουλεµένη» από τον προκάτοχό του, αλλά το να τη φτιάξειαπό την αρχή ήταν µια εντελώς διαφορετική δουλειά µε εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις.

Ο Πατέρας και ο Αντωνίου – τα στηρίγµατά του – είχαν αποχωρήσει και ο ΓιάννηςΒαρδινογιάννης τον αντιµετώπιζεσαν ένα χρόνιο νόσηµα µε το οποίο µαθαίνεις να ζεις. Απλώςδεν µπορούσε να διώξει τονπρο πονητή που µόλις είχε κατακτήσει το νταµπλ. Οσο για τον πρόεδρο, που θα µπορούσε να τονώσει το κύρος του, εκείνη την εποχή ήταν οΝίκος Κωνσταντόπουλος, ο οποίος, ανξεκινούσε για την Παιανία, θαχανόταν τρεις φορές στον δρόµο. Ετσι του Νιόπλια δεν του απέµενε παρά να συνεχίσει παίζοντας τον ρόλο που απογείωσε την καριέρα του: του «καλού παιδιού». Φροντίζοντας να µην ενοχλεί ούτε τους από πάνω τουούτε τους από κάτω του,δεν απαίτησε από τη διοίκηση αυτά που χρειαζόταν για να «χτίσει» την οµάδα που είχε στο µυαλό του (η οποία παρέµεινεγια πάντα κλεισµένη εκεί µέσα) και άφησε λάσκα τα λουριά στους παίκτες, ποντάροντας στην «κλάση», στην προσωπικότητακαι στο φιλότιµό τους. Σε µια οµάδα γεµάτη βεντέτες, «πάλιουρες» και «παµπάλιουρες», αυτό είναι ένα λάθος που θα το πληρώσεις. Την ηµέρα της ολιγόλεπτης παραίτησής του, οι στρατιώτες σιγουρεύτηκαν ότι ο στρατηγός τους είναι µεγάλος«χέστης».

Εκτοτε, η καθαίρεσή του ήταν ζήτηµα καθαρά ηµερολογιακό. Οι συγκυρίες επηρεάζουν απίστευτα το αποτέλεσµα της δουλειάς ενός προπονητή κι αυτό εξηγεί κάποια από τα «ανεξήγητα» του ποδοσφαίρου. Για παράδειγµα, το πώς µπορεί ο «προπονηταράς του νταµπλ» να φύγει… νύχτα, έξι µήνες µετά, ή το πώς είναι δυνατόν να έχουνπάρει τίτλο στον Παναθηναϊκό ο Πάκερτ, ο Μπόνεφ, ο κυρ Βασίλης ο ∆ανιήλ, ο Ρότσα, ο Σουµ και ο Νιόπλιας – που ήρθαν«από το πουθενά» και εκείξαναγύρισαν – και να έχουν φύγει µε άδεια χέρια ο Κόβατς, ο Ιβιτς, ο Οσιµ, ο Μαλεζάνι, ο Μουνιόθ ή ο Τεν Κάτε.

Ο νέος προπονητής θα σφίξει τα λουριά – αυτό είναι σίγουρο – αλλά το αν θα πετύχει εξαρτάται και από τις συγκυρίες που διαµορφώνουν τα µυαλά της διοίκησης και τα πορτοφόλια των µετόχων. Αν του ζητήσουν να παίξει επιθετικόποδόσφαιρο κατοχής µε το υπάρχον «υλικό» (µέσους πιο αργούς από το ριπλέι και κεντρικούς αµυντικούς που ζαλίζονται όταν πλησιάζουν τη σέντρα), κακώς έψαχναν για τεχνικό. Τον Αϊ-∆ηµήτρητον Λουµπαρδιάρη έπρεπε να βάλουν στον πάγκο, µπας και ξανακάνει το θαύµα του.


Εχει φάση

ΑΝ ΕΙΧΑ δικό µου κανάλι, δεν θα αγόραζα τα µατς της Λίγκας αλλά τις συνεδριάσεις της.

Τέτοια σατιρική εκποµπή δεν υπάρχει στην ελληνική τηλεόραση!

ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ δεν τον πείραξε που ο Μαρινάκης είπε ότι ο Παναθηναϊκός πήρε τον τίτλο µε τη διαιτησία, αλλά που το είπε ενώ εκείνος ήταν απών και δεν µπορούσε να απαντήσει!

ΤΑ ΜΕλΗ της Λίγκας δεν είχαν πρόβληµα µε το «ξεκατίνιασµα» των «αιωνίων», αλλά µε τον Αδαµίδη που δήλωσε ότι «το πρωτάθληµα οδεύει προς διάλυση»!

Ο ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ έστειλε µήνυµα ενότητας της Σούπερ Λίγκας, ενώ λίγο νωρίτερα είχε επιτεθεί στον Αδαµίδη χαρακτηρίζοντάς τον «περαστικό» από το ποδόσφαιρο!

ΚΑΙ Ο ΑθλΗΤΙΚΟΣ εισαγγελέας δεν βρίσκει κανέναν λόγο να ζητήσει τα πρακτικά της συνεδρίασης που έβγαλε «πέτσινα» όλα τα τελευταία πρωταθλήµατα, από τη στιγµή που δεν τα ζητάει ο Παναθηναϊκός!

θΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ, και να τα ζητούσε, τι θα γινόταν; Απολύτως τίποτε, όπως δεν συνέβη σε καµία από τις δεκάδες υποθέσεις µε τις οποίες καταπιάστηκε τα τελευταία τρία χρόνια.

ΤΟ ΠΟλΥ ΠΟλΥ, οι αξιότιµοι σύµβουλοι να τα έριχναν στους δηµοσιογράφους που τα βγάζουν όλα από την… κοιλιά τους ή στον Βεκρή που το πραγµατικό του όνοµα είναι… Μπεκρής και µέσα στη θολούρα του δεν κατάλαβε καλά τι του έλεγε ο Μαρινάκης.


Λεξικό

ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ (Ο):
Αυτός που δεν µετάνιωσε για κάτι, που δεν αλλάζει. Ο αδιόρθωτος Ο Σίντνεϊ Γκοβού έχει υποσχεθεί πολλές φορές ότι θα κόψει τα ποτά και τα ξενύχτια. Κατ’ αυτή την έννοια, είναι… πολλά υποσχόµενος. Κατά µία άλλη, είναι «για κλωτσιές». Τουλάχιστον στη Γαλλία, όταν ερχόταν η ώρα να παίξει µπάλα, είχε ξεµεθύσει. Ενώ εδώ η βότκα τον πειράζει ακόµη και στους… προσαγωγούς.

Αυτή τη φορά ο αυτοαποκαλούµενος επαγγελµατίας ποδοσφαιριστής επισκέφτηκε δύο νυχτερινά κέντρα µέσα στο ίδιο βράδυ. Ψυχανεµίζοµαι, όµως, ότι ο Παναθηναϊκός δεν θα του αναγνωρίσει τη φιλότιµη προσπάθειά του να τονώσει τη ζήτηση στον χειµαζόµενο κλάδο της διασκέδασης. Οπως επίσης ότι ο Γκοβού δεν θα βάλει τη… γάτα του να κλάψει, αν ο Παναθηναϊκός τού διακόψει το συµβόλαιο. Μάλλον έχει βρει την οµάδα στην οποία θα συνεχίσει την πρωινή δουλειά του αλλά και το µπαρ που θα φιλοξενεί το νυχτερινό του πρόγραµµα.