Υποθαλάσσια σπίθα χάρισε τη ζωή στη Γη
Το ηλεκτρικό ρεύµα που µπορεί να παράγεται από τις υδροθερµικές πηγές ίσως να δηµιούργησε τη ζωή στη Γη
Μία σπίθα ίσως να δροµολόγησε τη διαδικασία δηµιουργίας ζωής στη Γη. Σπίθα που προκλήθηκε όχι στον αέρα αλλά στην άβυσσο των ωκεανών.
Οι υδροθερµικές πηγές είναι υποθαλάσσιες ρωγµές µέσα από τις οποίες αναβλύζει ζεµατιστό νερό και απελευθερώνονται αέρια όπως µεθάνιο θεωρούνται από πολλούς ειδικούς ότι αποτελούν κατά κάποιον τρόπο το λίκνο της ζωής στη Γη. Μία οµάδα ιαπώνων ερευνητών από το πανεπιστήµιο του Τόκιο, µε επικεφαλής τον δρα Ριουχέι Νακαµούρα, ανέφερε πώς έχει ενδείξεις ότι οι υδροθερµικές πηγές µπορεί να παράγουν ηλεκτρικό ρεύµα.
Θεωρούν δε ότι αυτές οι ποσότητες ηλεκτρικών φορτίων ίσως να συνεισέφεραν στη δηµιουργία πολύπλοκων µορίων µε βάση τον άνθρακα, τα οποία στη συνέχεια συνενώθηκαν για να σχηµατίσουν έµβιους οργανισµούς.
Οι υδροθερµικές πηγές απελευθερώνουν στον πυθµένα της θάλασσας ορυκτά που περιέχουν σίδηρο, χαλκό και θείο, τα οποία προέρχονται από ρευστοποιηµένα πετρώµατα στον φλοιό της Γης.
Τα ορυκτά διαθέτουν περίσσεια ηλεκτρονίων και οι ιάπωνες ειδικοί επιχείρησαν να διαπιστώσουν αν από τα ηλεκτρόνια αυτά µπορεί να δηµιουργηθεί ηλεκτρικό ρεύµα στις υδροθερµικές πηγές. Ετσι πραγµατοποίησαν ένα πείραµα στο εργαστήριο χρησιµοποιώντας µια γεωλογική δοµή που απέσπασαν από µια υδροθερµική πηγή στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό και η οποία λέγεται καµινάδα.
Στη συνέχεια προσοµοίωσαν σε εργαστηριακές συνθήκες το φυσικό θαλάσσιο περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται η καµινάδα. Από τη µία της πλευρά διοχέτευσαν ζεστό νερό µε υψηλή περιεκτικότητα σε θείο και από την άλλη της πλευρά διοχέτευσαν ψυχρό αλµυρό νερό. Από τη χηµική αντίδραση που εξελισσόταν µέσα στα τοιχώµατα της καµινάδας δηµιουργήθηκε ένα ασθενές αλλά σταθερό ηλεκτρικό ρεύµα.
Η αντίδραση αυτή είχε ως αποτέλεσµα την απελευθέρωση ηλεκτρονίων τα οποία σε φυσικές συνθήκες διοχετεύονται στη θάλασσα µέσα από τις καµινάδες και µετατρέπουν το ρευστοποιηµένο οξυγόνο σε υπεροξείδιο του υδρογόνου. Το ηλεκτρικό αυτό ρεύµα, σύµφωνα µε τους Ιάπωνες, θα αποτελούσε µια σταθερή πηγή ενέργειας για τους πρώτους βακτηριακούς οργανισµούς.














