ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Προχθές ήταν οι πρυτάνεις των ΑΕΙ, χθες ήταν οι πρόεδροι των ΤΕΙ. Ενώ αρχίζει ο διάλογος για την αναµόρφωση της Τριτοβάθµιας Εκπαίδευσης, οι επικεφαλής της θέτουν και ξαναθέτουν το ζήτηµα της χρηµατοδότησης.

Στην περίπτωση των ΤΕΙ µάλιστα προβάλλει η απειλή να µην εγγραφούν στα µεγάλα ιδρύµατα του κέντρου οι εκ νοµίµου µεταγραφής φοιτητές. (Ρεπορτάζ στη σελ. 16)

Η χρηµατοδότηση της Παιδείας γενικώς και ειδικότερα οι πόροι που διαθέτει η Πολιτεία στην Τριτοβάθµια Εκπαίδευση είναι από χρόνια ένα νόµισµα µε δυο όψεις.

Η πρώτη αφορά ασφαλώς την οικονοµική αιµοδοσία των πανεπιστηµίων και των ΤΕΙ από τον κρατικό προϋπολογισµό.

Από τη δεκαετία του 1960 µέχρι σήµερα, η διεύρυνση της κρατικής χρηµατοδότησης ως ποσοστό του ΑΕΠ εκτός από εκπαιδευτικό είναι και πολιτικό αίτηµα. Χωρίς ποτέ να ικανοποιηθεί απολύτως, η αλήθεια είναι ότι η χρηµατοδότηση από την πλευρά του κράτους έχει ενισχυθεί, παρ’ ότι υπολείπεται των στόχων που θέτουν οι κυβερνήσεις.

Προφανώς αυτή η ενίσχυση πρέπει να διευρυνθεί εάν θέλουµε να πετύχει η µεγάλη αλλαγή που επιχειρεί η κυβέρνηση µε τον διάλογο που άνοιξε τις τελευταίες ηµέρες.

Χωρίς χρήµατα δεν µπορεί να θεµελιωθεί το νέο πανεπιστήµιο.

Υπάρχει όµως και η άλλη πλευρά του νοµίσµατος. Ο τρόπος µε τον οποίο τα ίδια τα ιδρύµατα αξιοποιούν τα έστω λιγότερα από όσα ζητούν κονδύλια που τους παρέχονται.

Κανείς δεν αγνοεί ότι στο παρελθόν σηµειώθηκαν εκτεταµένα φαινόµενα κακοδιαχείρισης από τις πανεπιστηµιακές αρχές ή ακόµη και σκάνδαλα που έφτασαν ώς τα γραφεία των εισαγγελέων.

Οπως και κανείς δεν µπορεί να παρακάµψει την οφθαλµοφανή κατασπατάληση πόρων µε τις καταστροφές που προκαλούνται συχνά στους πανεπιστηµιακούς χώρους.

Σε αυτά πρέπει να προστεθούν οι οργανωτικές αδυναµίες των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, αλλά και ορισµένες πολιτικές προκαταλήψεις που δεν τους επιτρέπουν να αναζητήσουν πόρους και πέραν της κρατικής χρηµατοδότησης µε βάση το ερευνητικό έργο τους.

Εν κατακλείδι, και στα πλαίσια της οικονοµικής συγκυρίας η οποία επιβάλλει έτσι κι αλλιώς περιορισµούς, αυτό που θα περίµενε η κοινωνία από όλους τους εµπλεκόµενους είναι πολύ συγκεκριµένο: Η Πολιτεία να αποδείξει ότι εννοεί να ενισχύσει την Τριτοβάθµια Εκπαίδευση και τα ιδρύµατα να αποδείξουν ότι τα χρήµατα που παίρνουν πιάνουν τόπο. Αν το πετύχουν, πολλά θα αλλάξουν.