Τώρα το χρυσό στο Λονδίνο!
Η Μαρία Τσουρή θεωρείται από τις καλύτερες τερµατοφύλακες στην Ευρώπη. Στο Ζάγκρεµπ το απέδειξε και πάλι µε σπουδαίες εµφανίσεις. Ηταν από τις παίκτριες - κλειδιά στην πορεία προς τον τελικό. Στο µατς αυτό υστέρησε λίγο, αλλά κάποιες στιγµές έδειξε πόσο σπουδαία είναι σε αυτή τη θέση.
Η Κική Λιόση, αρχηγός της εθνικής πόλο, δεν µετράει τα άστρα, αλλά τις διακρίσεις! Από πιτσιρίκα στα βαθιά, αφού µπήκε για πρώτη φορά στο νερό σε ηλικία µόλις πέντε χρoνών!
Π ρώην κολυµβήτρια, δεκαπέντε χρόνια ήταν αυτά, ασχολήθηκε µε το πόλο σε ηλικία 20 χρονών και αγωνίστηκε σε Ολυµπιακό, Γλυφάδα και την τελευταία πενταετία, στη Βουλιαγµένη. Φυσικά, έχει κατακτήσει τα πάντα και σε συλλογικό επίπεδο, µε αποκορύφωµα τα δύο Κύπελλα πρωταθλητριών και ένα σούπερ καπ µε τη Βουλιαγµένη. Οσο για την Εθνική, οι σηµαντικότερες στιγµές εκτός από το Ζάγκρεµπ ήταν το ασηµένιο µετάλλιο στους Ολυµπιακούς Αγώνες της Αθήνας, αλλά και το χρυσό στο World League, στο Κίρισι, έναν χρόνο αργότερα. Με το ασηµένιο µετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθληµα του Ζάγκρεµπ δεν τελειώνουν και οι φιλοδοξίες της: «Ποτέ δεν χορταίνεις τις διακρίσεις. Για να είµαι ειλικρινής θέλω ένα χρυσό µετάλλιο στους Ολυµπιακούς Αγώνες. Σε δύο χρόνια, στο Λονδίνο ας πούµε. Του χρόνου, έχουµε και το Παγκόσµιο Πρωτάθληµα. Κι εκεί δεν θα έλεγα όχι!», λέει η Λιόση, η οποία στο Λονδίνο θα είναι 33 χρονών:
«Αν διαπιστώσω ότι µπορώ να διατηρηθώ σε καλό επίπεδο θα συνεχίσω. Αυτό το βλέπεις χρόνο µε τον χρόνο. Δεν µπορώ να πω τίποτα τώρα. Εχουµε χρόνο», υποστηρίζει.
Τόσα χρόνια στην πισίνα, η καθηµερινότητά της έχει συνδυαστεί µε το νερό! «Αυτό που µε γέµισε στην πισίνα είναι κατ αρχήν, οι παρέες, οι φιλίες.
Ολες οι παρέες µου είναι από τον χώρο αυτό. Είναι σπουδαίο αυτό. Στην πισίνα έχω κάνει φίλους ζωής! Στη συνέχεια είναι οι επιτυχίες, οι οποίες ήρθαν µε πολύ σκληρή δουλειά».
Ο πρώτος σύλλογος, ως κολυµβήτρια, ήταν ο Εθνικός Αθηνών. Από το 97 κολυµπούσε µε τον Ολυµπιακό. Το στυλ, ελεύθερο, στο 50άρι και 100-200µ. Επειδή ήταν σπρίντερ λοιπόν είναι πάντα και στο πόλο, η αθλήτρια που θα κολυµπήσει πρώτη για να διεκδικήσει την µπάλα στην αρχή κάθε περιόδου.
Ενα πράγµα τής έχει στερήσει ο πρωταθλητισµός. Τις σπουδές στη Γυµναστική Ακαδηµία: «Πήγα στην αρχή, µετά στάθηκε αδύνατο! Δεν µπορούσα να ανταποκριθώ στις υποχρεώσεις, αφού είχα προπόνηση τρεις ώρες το πρωί και άλλες τόσες το απόγευµα. Δυστυχώς, δεν το βλέπω να τελειώνω τις σπουδές. Τι θα κάνω όταν σταµατήσω το πόλο;
Θα µου άρεσε να δουλέψω ως προπονήτρια. Να µάθω κολύµβηση και πόλο σε µικρά παιδιά για παράδειγµα».
Η Κική Λιόση συνεχίζει να ονειρεύεται τίτλους και προς το παρόν όλες οι σκέψεις της έχουν να κάνουν µε το πόλο. Η πιθανότητα να δηµιουργήσει δική της οικογένεια φαίνεται λίγο µακρινή, αφού για την ώρα δεν το σκέπτεται. Γι αυτό και η συζήτηση ξαναγυρίζει στο πόλο:
«Εξω πάµε καλά. Τόσο σε συλλογικό επίπεδο όσο και µε την Εθνική. Στο ελληνικό πρωτάθληµα είναι το πρόβληµα», λέει. «Η Βουλιαγµένη και ο Ολυµπιακός ξεχωρίζουν, όµως οι υπόλοιπες οµάδες αντιµετωπίζουν σοβαρά οικονοµικά προβλήµατα. Μη φανταστείς ότι παίζουν και τρελά ποσά. Για παράδειγµα, οι πολίστριες σε επίπεδο εθνικής οµάδας έχουν αποδοχές 15.000 -17.000 ευρώ τον χρόνο. Στη Βουλιαγµένη δεν έχουµε πρόβληµα. Δεν θυµάµαι ποτέ να µείναµε χωρίς χρήµατα. Αλλού όµως, το πρόβληµα είναι µεγάλο. Ελπίζω σύντοµα αυτό να σταµατήσει».
Υπάρχει αισιοδοξία όµως, σε ό,τι αφορά την Εθνική: «Γίνεται καλή δουλειά στις µικρές οµάδες. Θα δεις σύντοµα να έρχονται στην εθνική γυναικών κι άλλα κορίτσια. Αν υπήρχαν µάλιστα τα κίνητρα, θα είχαµε ακόµα περισσότερα».
ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ
Γίνεται καλή δουλειά στις µικρές οµάδες.
Θα δεις σύντοµα να έρχονται στην εθνική γυναικών κι άλλα κορίτσια
Δύσκολη αποστολή θα έχει η Εθνική γυναικών στην προσπάθεια να προκριθεί στους Ολυµπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο. Ελλάδα, Ρωσία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Ιταλία, Γερµανία και Καναδάς, θα διεκδικήσουν τρεις θέσεις!
Η Κροατία είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στους άνδρες, αφού επικράτησε στον τελικό 7-3 της Ιταλίας, µε τον «δάσκαλο» Ράτκο Ρούντιτς να νικάει τον µαθητή Σάντρο Καµπάνια.
Η Χριστίνα Τσουκαλά είναι εξαιρετική αµυντικός. Εχει δουλέψει ιδιαίτερα στη Βουλιαγµένη η Αλεξία Καµένου τη θεωρεί µάλιστα από τις καλύτερες στην Ευρώπη.
Στο Ζάγκρεµπ το απέδειξε, αφού περιόρισε αρκετές έµπειρες παίκτριες.
Η εθνική οµάδα πόλο των γυναικών επέστρεψε στην Αθήνα χθες τα ξηµερώµατα και στο «Ελ. Βενιζέλος» πήγε να υποδεχτεί την αποστολή ο γ.γ. Αθλητισµού Πάνος Μπιτσαξής.
Παράδοση στα µετάλλια
Η ΕΘΝΙΚΗ οµάδα πόλο των γυναικών έχει φέρει σηµαντικές επιτυχίες στον ελληνικό αθλητισµό. Δεν είναι µόνο το ασηµένιο µετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθληµα του Ζάγκρεµπ, αλλά αρκετές ακόµα διακρίσεις, µε σηµαντικότερη, το ασηµένιο µετάλλιο στους Ολυµπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004.
Τότε, η Εθνική είχε διεκδικήσει στα ίσια το χρυσό, στον τελικό, κόντρα στην ισχυρή τότε Ιταλία και είχε ηττηθεί στην παράταση (10-9).
Οι προσπάθειες για µετάλλιο άρχισαν πολύ νωρίτερα, αλλά ο… κακός δαίµονας ήταν πάντα η Ιταλία.
Το 2001 στη Βουδαπέστη είχε ηττηθεί στον ηµιτελικό από την Ιταλία και στη συνέχεια, στο µατς για το χάλκινο µετάλλιο από την Ουγγαρία.
Η καλύτερη θέση στο παγκόσµιο πρωτάθληµα είναι η 4η, την οποία κατέκτησε πέρυσι στη διοργάνωση της Ρώµης.
Αλλες δύο φορές, το 1998 και το 2005 η ελληνική οµάδα κατέλαβε την 5η θέση.
Η Εθνική έχει δηµιουργήσει παράδοση στα µετάλλια στη διοργάνωση του World League. Το 2005, στο Κίρισι κόντρα στα προγνωστικά, κατάκτησε το χρυσό µετάλλιο. Το 2007 ανέβηκε και πάλι στο βάθρο για το χάλκινο, κάτι που επανέλαβε κι εφέτος.
Το ουσιαστικό γι αυτή την οµάδα είναι ότι σχεδόν πάντα αναπληρώνονται µε επιτυχία οι πολίστριες, οι οποίες αποχωρούν. Αυτό έχει ως αποτέλεσµα, η Εθνική να συγκαταλέγεται τα τελευταία χρόνια στις κορυφαίες οµάδες του κόσµου.
Κάθε χρόνο και καλύτερα
Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Μορφέσης, ο προπονητής της Εθνικής γυναικών, δεν έκανε σπουδαία καριέρα ως πολίστας. Από τη στιγµή που κάθησε στον πάγκο όµως, οι επιτυχίες είναι πολλές.
«Η αλήθεια είναι ότι δεν ήµουν τίποτα σπουδαίο ως παίκτης, το κατάλαβα γρήγορα και αποφάσισα να συνεχίσω ως προπονητής. Κι εκεί, τα πράγµατα ήταν καλύτερα» λέει ο 41χρονος προπονητής, ο οποίος είχε την πρώτη του επιτυχία το 2000 όταν κατέκτησε το Κύπελλο µε τον Εθνικό Πειραιώς.
Στην Εθνική οµάδα πήγε το 2003 ως συνεργάτης του Κούλη Ιωσηφίδη. Το 2009, όταν αποχώρησε ο Ιωσηφίδης, ανέλαβε πρώτος προπονητής.
«Σε αυτά τα έξι χρόνια, έζησα όλες τις µεγάλες στιγµές αυτής της οµάδας. Εζησα όλη τη δουλειά που έγινε από τον Ιωσηφίδη».
Με τον Γιώργο Μορφέση στον πάγκο, η Εθνική ήταν πέρυσι 4η στο Παγκόσµιο της Ρώµης, ενώ εφέτος, εκτός από το µετάλλιο στο Ζάγκρεµπ, κατέκτησε και το χάλκινο στο World League, στο Σαν Ντιέγκο.














