Ακτιβίστρια ναι, αλλά με μπότοξ

Η μία είχε πολλούς εραστές, εμφανίζεται γυμνή στο σινεμά και είναι γνωστή διεθνώς. Η άλλη κυκλοφορεί καλυμμένη από την κορυφή μέχρι τα νύχια και αντιμετωπίζει την ποινή του θανάτου διά λιθοβολισμού. Η Γαλλίδα Ιζαμπέλ Ατζανί και η Ιρανή
Σακινέχ Αστιάνι έχουν ελάχιστα κοινά, αλλά η μία έσπευσε να εκφράσει τη συμπαράστασή της στην άλλη. Μπορούν οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων των γυναικών σε όλον τον κόσμο να αντιμετωπιστούν με δηλώσεις «συμπαράστασης» από σταρ;

Η Ιζαμπέλ Ατζανί είναι μια περίεργη περίπτωση. Γεννημένη από αλγερινό πατέρα που υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και από γερμανίδα μητέρα, ασχολήθηκε από πολύ μικρή με την υποκριτική- στα 14 της πρωταγωνίστησε στην ταινία «Le Ρetit Βougnat». Ισως ήταν απλώς η εμμονή του γαλλικού κινηματογράφου με τις αναιμικές boudeuses, τις «μουτρωμένες», που την επέβαλε ως ένα από τα ευάλωτα πρόσωπα της μεγάλης οθόνης και μία από τις αιώνιες «ενζενί» των σκανδαλοθηρικών εντύπων. Κι εκείνη όμως δεν φοβήθηκε τις έντονες καταστάσεις. «Παλιά για μένα», έλεγε πρόσφατα, «η ηρεμία και η ειρήνη ήταν συνώνυμα με την ανία».

Ο Δανίκας, που ξέρει από αυτά, λέει ότι η 55 χρονών Ατζανί είναι ως ηθοποιός υπερεκτιμημένη. Αν έχει καλό σκηνοθέτη τα καταφέρνει, αλλιώς όχι. Στις φαντασιώσεις των ανδρών εγκαταστάθηκε το ΄81 με την ταινία του Αντρέι Ζουλάφσκι «Μια γυναίκα δαιμονισμένη». Ακολούθησαν συνεργασίες με τον Φρανσουά Τριφό, τον Ρομάν Πολάνσκι, τον Βέρνερ Χέρτζοκ και τον Πατρίς Σερό- με κάποιους από τους οποίους συνδέθηκε και ερωτικά. Ενας από τους πιο γνωστούς έρωτές της ήταν ο Ντάνι ντέι Λιούις- συζούσαν επί πέντε χρόνια και λίγες ημέρες αφότου γέννησε τον γιο τους εκείνος με φαξ της ανακοίνωσε ότι χωρίζουν. Μέγα σκάνδαλο που απασχόλησε επί καιρό τον γαλλικό Τύπο, όπως και ο δημόσιος χωρισμός της αργότερα από τον αρραβωνιαστικό της Ζαν Μισέλ Ζαρ επειδή την είχε απατήσει- ακόμα και αυτή η προκλητική, η δύστροπη, η «difficile», έγραψαν, αποδείχθηκε θύμα των ανδρών.

Μήπως αυτή η αίσθηση της θυματοποίησης είναι που δημιούργησε μια υπόγεια διαδρομή από το λαμπερό Παρίσι και τις Κάννες, στο φεστιβάλ των οποίων η Ατζανί έχει διατελέσει πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, μέχρι την Τεχεράνη των μουλάδων και των δικαστών της σαρίας που καταδίκασαν την 43χρονη Σακινέχ κατ΄ αρχήν σε 99 βουρδουλιές επειδή συνήψε σχέσεις με δύο άνδρες μετά τον θάνατο του συζύγου της και αργότερα, προσθέτοντάς της και την κατηγορία ότι ήταν παρούσα την ώρα που δολοφονήθηκε ο άνδρας της, της επέβαλαν την ποινή της εκτέλεσης διά λιθοβολισμού; Η Ατζανί ήταν η πρώτη που πήρε μέρος στην πρωτοβουλία του γάλλου φιλοσόφου Μπερνάρ Ανρί Λεβί να δημοσιεύεται κάθε μέρα μία επιστολή συμπαράστασης στην Σακινέχ από πρόσωπα του δημόσιου βίου στη γαλλική εφημερίδα «Liberation» και την αμερικανική ιστοσελίδα «Ηuffington Ρost».

Σε αυτή την πρώτη επιστολή η Ατζανί, που έχει κερδίσει πέντε βραβεία Σεζάρ και δύο υποψηφιότητες για Οσκαρ, κάνει μια ενδοσκόπηση στην καριέρα της, η οποία την έχει οδηγήσει «να εντρυφεί συχνά στα βάσανα τραγικών ηρωίδων, μια ελάχιστη προέκταση ενός “θραύσματος της μοίρας μας ως γυναίκες”», το οποίο εκπροσωπεί η φυλακισμένη ιρανή. Δύσκολα μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι η Ιζαμπέλ και η Σακινέχ μοιράζονται μια κοινή μοίρα ή παρεμφερή προβλήματα. Η Ατζανί ανησυχώντας διαρκώς για την εικόνα της έχει δηλώσει πως «δεν θα με δείτε συχνά με παντελόνια, έχω μεγάλους γοφούς!». Η Σακινέχ πάλι είχε άλλες ανησυχίες: πώς θα αντέξει έναν σύζυγο που της επέβαλαν, πώς θα αποκτήσει οποιοδήποτε δικαίωμα πάνω στο σώμα της, πώς το χιτζάμπ της θα μείνει στη θέση του και δεν θα φανούν κάποιες τούφες από τα μαλλιά της που θα σκανδαλίσουν τους Φρουρούς της Επανάστασης.

Βέβαια, η Ατζανί δεν είναι η πρώτη φορά που παίρνει δημόσια θέση για θέματα που την απασχολούν. Συμμετέχει συχνά σε καμπάνιες οικολογικών οργανώσεων, ενώ το 1986, την ίδια χρονιά που κυκλοφόρησε το κάκιστο ποπ άλμπουμ «Βlue Μarine» μαζί με τον τότε αγαπημένο της Σερζ Γκενσμπούργκ, διάβασε στην απονομή των Σεζάρ, όπου βραβεύθηκε για τον ρόλο της στην ταινία «Καμίλ Κλοντέλ», αποσπάσματα από τους «Σατανικούς Στίχους» του Σαλμάν Ρούσντι, για τον οποίο είχε εκδώσει φετφά (θανατική καταδίκη) ο Αγιατολάχ Χομεϊνί. Εχοντας επίσης καταδικάσει τις ξενοφοβικές αντιλήψεις του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου του Ζαν Μαρί Λεπέν αντιμετώπισε την ίδια χρονιά μια εκστρατεία δυσφήμησης και τις φήμες που την ήθελαν να πάσχει από ΑΙDS. Εμφανίστηκε η ίδια στην τηλεόραση και τις διέψευσε προκειμένου το θέμα να αποσυρθεί από την επικαιρότητα. Η διεθνής εκστρατεία για την απελευθέρωση της Σακινέχ είναι προφανώς χρήσιμη, αφού ασκεί πίεση στην ιρανική κυβέρνηση. Και η συμμετοχή σε αυτήν της Ατζανί, της Κάρλα Μπρούνι και της Τζέιν Μπίρκιν κακό δεν κάνει. Σε μια εποχή όμως κατά την οποία οι γυναίκες υποφέρουν σε πολλές περιοχές του κόσμου, τα βασικά τους δικαιώματα καταπατούνται και οι διωγμοί τους αποκτούν, σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Guardian», «διαστάσεις γενοκτονίας», οι φωνές τών, κατά τα άλλα, κακομαθημένων κοριτσιών του γαλλικού σταρ σύστεμ σίγουρα δεν μπορούν να αποτελέσουν απάντηση, ούτε να δώσουν λύση. Οι σταρ αισθάνονται όλο και περισσότερο υποχρεωμένοι τον τελευταίο καιρό να συμμετέχουν σε φιλανθρωπίες «δανείζοντας» τα μποτοξαρισμένα πρόσωπά τους και να αρθρώνουν από τα καλοβαμμένα χείλη τους λόγια συμπαράστασης σε κατατρεγμένους.

Η Ιζαμπέλ πάντως έχει να ασχοληθεί με πολλά αν θέλει. Εκτός από τον μεσαίωνα του Ιράν όπου λιθοβολούνται οι γυναίκες που αμφισβητούν την παντοδυναμία των νόμων του Ισλάμ, ένας άλλος μεσαίωνας αρχίζει να διαμορφώνεται σιγά σιγά και στην Ευρώπη με την πλήρη κατάργηση των εργασιακών κανόνων και των δικαιωμάτων που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Οσες σταρ και αν πεταρίσουν τις όλο ρίμελ βλεφαρίδες τους σε συμπαράσταση των αγώνων μας, εμείς θα αισθανόμαστε ότι αποτελούν απλά το άλλοθι μιας υποτιθέμενης αντίστασης…

ΕΙΠΕ

Δεν φοβάμαι μήπως χάσω την ομορφιά μου, πάντα πίστευα ότι δεν είμαι αρκετά όμορφη

ΕΙΠΑΝ ΓΙ΄ ΑΥΤΗΝ

Είμαι οκτώ χρόνια νεώτερη, επτά εκατοστά πιο ψηλή και έχω στήθος!

Η ηθοποιός Σοφί Μαρσό την εποχή που διεκδικούσαν τον ίδιο άνδρα (διότι, εκτός από φιλανθρωπικές ανησυχίες, οι σταρ έχουν και ερωτικές αντιζηλίες…)