Οι άλλοι πρωταγωνιστές «Τρελαίνομαι για δόξα, στο λέω να το ξέρεις»

Νομίζω σας το έχω ξαναπεί. Ποδόσφαιρο βλέπω με τη γυναικεία πλευρά μου. Δεν είμαι δηλαδή ο φανατικός της εξέδρας που θα ανέβει στα κάγκελα και θα αρχίσει να ουρλιάζει. Ακόμη και στα καφενεία είμαι ήρεμος. Συχνά έχω και χαζές απορίες. Αναρωτιόμουν, ας πούμε, γιατί ο τερματοφύλακας των Γερμανών στον αγώνα με τους Αγγλους δεν σήκωσε το χέρι του για να πει «το έφαγα». Αφού όλος ο κόσμος είδε στο ριπλέι ότι η μπάλα χτύπησε στο δοκάρι και πέρασε τη γραμμή του τέρματος, γιατί να μην το παραδεχθεί και ο ίδιος; Στην παρέα μου γέλασαν αλλά εγώ επιμένω. Αν ο γερμανός τερματοφύλακας δεχόταν ότι μπήκε το γκολ θα τον μούντζωναν οι φανατικοί αλλά θα το έγραφε η Ιστορία. Ξέρω, ίσως να σας ακούγεται τρελό, αλλά αυτός είμαι.

Ενας δυστυχής ποδοσφαιρόφιλος που ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν τυφλώθηκε για την ομάδα του. Είχα πάει πριν από χρόνια στη Μαδρίτη και γύρω μου υψώνονταν λάβαρα από φιλάθλους με διαφορετικές φανέλες και εγώ προσπαθούσα να δω μήπως υπάρχει κάποιος διαφανής τοίχος με ηλεκτροφόρα καλώδια που τους χωρίζει όλους αυτούς. Αρχισε όμως το ματς και στη μια επίθεση φώναζαν οι μεν και στην άλλη οι δε. Και στις αποτυχίες αντάλλασσαν έξυπνα πειράγματα. Ε, λοιπόν, εγώ αυτά τα γήπεδα θέλω και ας πουν οι «σκληροί» ότι αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο αλλά καλλιτεχνικό πατινάζ. Και τώρα με το Μουντιάλ αυτό μου αρέσει. Στο καφενείο βλέπεις τα ματς χωρίς καφρίλες. Αντε, κανένα μπράβο για τους Αργεντινούς- παράξενο πράγμα οι Ελληνες, μη δουν χώρα του ΔΝΤ, αμέσως να την υποστηρίξουν-, λίγες αποδοκιμασίες για τους Αγγλους, αλλά μέχρι εκεί. Αυτά όμως, ξέρω, δεν είναι τα «σωστά». Για να ισορροπήσω λοιπόν τα πράγματα κατέφυγα στον Νίκο Αλέφαντο, τον διαχρονικό.

Το παλικάρι για το οποίο έχουν τραγουδήσει τα Παιδιά από την Πάτρα έχει τώρα «φαν κλαμπ» στο Ιντερνετ. Λες να έχει αλλάξει και μυαλά, σκεφτόμουν καθώς τον πλησίαζα…

Γιατί έφυγες από τα Εξάρχεια;
Μεγαλώσανε τα παιδιά, σταμάτησαν ο Πανεξαρχειακός, ο Αστέρας Εξαρχείων, σβήσανε όλα και ανέβηκα προς τα πάνω, στον περιφερειακό. Εντάξει, περάσαμε φοβερά παιδικά χρόνια, πολλή μπάλα.

Επαιζες καλή μπάλα κάποτε.
Ναι, πολύ καλή μπάλα. Επαιξα στον Αστέρα Εξαρχείων, πέταξα πολλά γκολ και με ζήτησε ο Αστέρας Αθηνών. Και μετά με ζήτησε το Χαλάνδρι με 2.500,

πολλά λεφτά τότε. Πήγα και έκανα 33 γκολ.

Και σε τσίμπησαν οι μεγάλοι;
Ερχεται η ΑΕΚ, έρχεται ο Ολυμπιακός, 33 γκολ… Με ζητάει και ο Παναθηναϊκός… «Πού θέλεις να πας;». Λέω «στον Ολυμπιακό».

Ησουν Ολυμπιακός από πιτσιρικάς;

Αρρωστος, από μικρός. Και μόλις με παίρνουν διώχνουν τον Ντίμπορ. Είχε πάρει κύπελλο και πρωτάθλημα και τον διώχνουν. Γιατί, λέει, ήταν αριστερός και τέτοια. Και έγινε η μεταγραφή για τον Ατρόμητο Πειραιώς. Παίζω 5 χρόνια. Φεύγω, πάω στη Χαλκίδα, έρχεται ο Παναιγιάλειος, κερδίζουμε 3-0, πάω στον Παναιγιάλειο και παίζω 6 χρόνια…

Τα προπονητικά πότε τα άρχισες;
Το 1970 στον Αστέρα Εξαρχείων. Τους ανεβάζω πρώτη κατηγορία Αθηνών έπειτα από 40 χρόνια.

Πού την ήξερες εσύ την προπονητική;

Η πρώτη μαθητεία ήταν στον Μπόμπεκ. Είχε έρθει στον Ολυμπιακό, μετά τον Παναθηναϊκό. Είχε εφεύρει το 4-3-3. Μαγεία. Κάθε μέρα έπαιρνα τον ηλεκτρικό, κατέβαινα και τον μελετούσα. Πώς στήνω την 11άδα, πώς θα φύγει ο μπακ ο δεξιός, πώς θα κλείσει ο εξτρέμ και έγραφα συνέχεια.

Για πες για τα Εξάρχεια…
Στα Εξάρχεια πάω και τρώω 7-0. Είχα τον Διαμαντόπουλο από τον Ολυμπιακό, τον πρόσεχα, του έδινα χαρτζιλίκι. Τον βάζω σέντερ μπακ, αυτός είχε πάει σ΄ ένα μπουζουκάδικο, δεν το ήξερα εγώ και είχε κοιμηθεί στις 7 το πρωί. Τέσσερα στο πρώτο, αλλάζω τερματοφύλακα, τρώω άλλα τρία. Κατεβαίνω κάτω, ήταν ο συχωρεμένος Καζάζης, του λέω «παραιτούμαι». «Οχι» μου λέει. «7-0 πρόεδρε;» του λέω, «και έχουμε αγώνα με τα Σούρμενα, πρώτη ομάδα». Μου λέει «θα κάτσεις». Πήγα στο σπίτι, σκίζω την εφημερίδα, κάνω βώλους- κοιμόταν μέσα η γυναίκα μου με τον γιο μου, δεν είχε γεννηθεί η κόρη μου- και σχεδιάζω ένα 5-3-2. Πάω στα Σούρμενα και παίρνω 0-1.

Τους έκανες ανθρώπους.
Είκοσι τέσσερις Κυριακές είχαμε να χάσουμε. Να φανταστείς φόραγα μια μπλούζα για γούρι, είχε βρωμίσει, δεν την άλλαζα και είχε πιάσει Ιούνιος μήνας, 1970.

Πόσον καιρό τη φόραγες την μπλούζα;

Κανένα τετράμηνο. Ούτε την έπλενα.

Κόκκινη;
Οχι. Σταχτιά. Γιατί εγώ ξέρω ότι έχεις μανία με τις κόκκινες μπλούζες.

Μα, το κόκκινο είναι το ζώδιό μου. Αιγόκερως. Το κόκκινο το ζώδιο, τελείωσε.

Πώς ήταν τότε η ατμόσφαιρα στα γήπεδα; Ηρεμη;

Τι ήρεμη; Για να πάω να παίξω στον Αγιο Δημήτριο είχα πάρει μαζί μου τον Σουγκλάκο, τον παλαιστή, τον Μπεφάνη, τον μασκοφόρο και τον Θανάση Νικολόπουλο. Γιατί με περίμενε 5.000 κόσμος με κλομπ και ιστορίες… Πόσων ετών είσαι;
Είμαι 70, στα 71. Το ΄39 γεννηθείς. Γιατί ενώ όλοι αναγνωρίζουν ότι είσαι μεγάλος προπονητήςδεν προπονείς κάποια ομάδα αυτή τη στιγμή;

Εντάξει, να διαπραγματευθώ τις ιδέες μου ή το τιμ που θα έχω δεν το δέχομαι. Υπάρχει στοίχημα μετά, δεν ξέρεις τι γίνεται, πολλά λέγονται… Σου λέει «όχι τον Αλέφαντο δεν είναι βολικός».

Αν διάλεγες μια στιγμή δόξας από το παρελθόν ποια θα ήταν;

Εγώ πέρασα από όλα τα σωματεία, εκτός από τον Παναθηναϊκό και τον Αρη. Ολοι πήγαν στα ουράνια. Τι ομάδες δεν έσωσα; Τι δεν ανέβασα; Πιερικό δυο φορές, Ιωνικό, Γιάννινα…

Και τώρα;
Εχω δυνάμεις πολλές. Τώρα εδώ από κάτω έκανα 5 χιλιόμετρα. Και κολυμπάω. Σήμερα μόνο δεν πήγα.

Ο Σάντος σ΄ αρέσει;
Ο Σάντος το βγάζει το ψωμί του. Οι προπονήσεις του είναι καλές, έχουν και την πίεση. Τον κέρδισα 2-0 μέσα στην Καισαριανή.

Εσένα σε ενδιέφερε η Εθνική;
Πολύ με ενδιέφερε. Για τα λεφτά; Ο Μαραντόνα παίρνει 800.000 τη σεζόν, ο έλληνας τεχνικός ένα εκατομμύριο.

Δεν θέλω να πάρω πενηνταράκι. Τρελαίνομαι για δόξα, στο λέω να το ξέρεις. Αν μου πεις να πας να δουλέψεις στον Ολυμπιακό, δεν θα παίρνεις μία, αλλά την Κυριακή θα βγεις σε 30.000 Ολυμπιακούς, σαν τρελός πήγα. Εάν μου πεις θα πας στη ΔΕΗ με ένα εκατομμύριο τη μέρα ούτε την πόρτα δεν περνάω.

Ζεις για την εξέδρα…
Θέλω να είμαι ο νικητής. Δεν είμαι δηλαδή ο τραλαλάς, αυτό που λένε «ο ιδιόρρυθμος ο Αλέφαντος».

Είσαι στο γήπεδο και ο Ολυμπιακός δεν παίζει καλά. Θέλεις να κερδίσει;

Βέβαια. Σαν τρελός. Δεν τα υπολογίζω εγώ αυτά. Να κερδίσω ακόμη και με μισό τέρμα.

Ακόμη κι αν δεν παίζει καλά η ομάδα;

Μηδέν να κάνει, μόλις σηκώσεις το τρόπαιο έμεινες στους αθανάτους. Το πήρες, σχόλασες. Ο Μαραντόνα το σήκωσε με το χέρι του Θεού και θα μείνει και στην ιστορία. Αυτό μετράει.

Ο γερμανός τερματοφύλακας που έφαγε το γκολ και έκανε τον ανήξερο δεν ρεζιλεύτηκε;

Κορόιδο είσαι; Τι να κάνει; Εκεί δεν έχει τέτοια. Ο θάνατός σου η ζωή μου. Η μπάλα είναι ένας πόλεμος, να το έχεις υπ΄ όψιν σου.

Και ο προπονητής είναι ο στρατηγός;

Αν είναι στον Ολυμπιακό είναι πρωθυπουργός. Το είχα πει μια φορά και πήγα μέσα στον Ηρακλή και φωνάζανε: «Να τος, να τος ο πρωθυπουργός». Είχαν το 1-0. Κάνω μια αλλαγή, τους πλακώνω και το γυρνάω 1-2. Ξέρεις τι ηδονή αισθάνθηκα; Πεθαίνεις, τρελαίνεσαι. Δηλαδή, όλο το χρυσάφι του κόσμου να σου δώσουν δεν το αλλάζεις.

Αν μου πεις να

πας να δουλέψεις

στον Ολυμπιακό,

δεν θα

παίρνεις μία,

αλλά την Κυριακή

θα βγεις

σε 30.000

Ολυμπιακούς,

σαν τρελός πήγα.

Εάν μου

πεις θα πας

στη ΔΕΗ με ένα

εκατομμύριο

τη μέρα

ούτε την πόρτα

δεν περνάω

Ο Μαραντόνα είναι ο αρχιμαφιόζος της μαφίας που έχει πάρει τη δουλειά και την πάνε τη νεκροφόρα

Πολλοί χουλιγκάνοι δεν έχουν μαζευτεί στα γήπεδα;

Εντάξει, αυτό θα γίνεται ισόβια. Σκοτωμοί να μη γίνονται.

Ναι, αλλά στην Ευρώπη βλέπουν ματς χωρίς κάγκελα.
Στην Ισπανία είναι το καλύτερο, έχουν τα έθιμά τους, βγάζουν μαντίλια… Εμείς εδώ έχουμε το έθιμο να βρίζουμε… Εσύ ακόμα βρίζεις;
Μπα, όχι, δεν βρίζω. Καμιά φορά και σαν τεχνικός τα κάνεις όλα. Μια φορά ήμουν στην Προοδευτική και γίνεται φάουλ στο 89΄. Παίρνει θέση ένας Πολωνός, τρομερός φαουλίστας και κάτι με ζώνει μέσα μου ότι θα το φάω.

Μπουκάρω και λέω του Πάντου «πέσε πάνω του να φας κάρτα, φάτον, τελείωνε». Να μη στα πολυλογώ, με τραβήξανε έπειτα από 2-3 λεπτά.

Σουτάρει, γλείφει το δοκάρι.

Του λένε μετά «γιατί το έχασες;», λέει «ο Αλέφαντος μου χάλασε όλη τη σκέψη…».

Πώς το βλέπεις το Μουντιάλ;
Δεν υπάρχει η ποιότητα των άλλων Μουντιάλ, μη λένε.

Παλιά περιμέναμε το Μουντιάλ να δούμε τι τακτική θ΄ ακολουθήσουν οι μεγάλοι προπονητές. Τώρα ο Μουρίνιο τα σκόρπισε όλα…

Ο Μουρίνιο είναι ο μεγαλύτερος σήμερα;
Για μένα ναι. Με ποιον είσαι στο Μουντιάλ;
Ο Μαραντόνα έχει το πάθος που το λατρεύω.

Πολύ κουστουμάτος πάντως.
Ναι, βάζει και τα χέρια έτσι και μαζί με τους άλλους κουστουμάτους δείχνουν σαν γραφείο τελετών. Είναι η μαφία που έχει πάρει τη δουλειά, ο αρχιμαφιόζος και την πάνε τη νεκροφόρα.

Μαραντόνα ή Πελέ;
Ο Πελέ είναι ο μεγαλύτερος. Δεν θα ξαναβγάλει η ανθρωπότητα κάτι τέτοιο.

Είδες που έκαναν διαφήμιση ο Μαραντόνα, ο Πελέ και ο Ζιντάνς μαζί;

Οπότε τα παίρνουν, θέλεις να πεις. Και εγώ μπορεί να κάνω μια διαφήμιση μ΄ έναν παίκτη του Παναθηναϊκού. Μόλις τελειώσει και φύγουμε, θέλω στο γήπεδο… Να τον λειώσεις.
Μπράβο. Τα πολιτικά πώς τα βλέπεις;
Εγώ είμαι πάντα με τον Ανδρέα Παπανδρέου, χρόνια.

Τώρα δεν υπάρχει Ανδρέας.
Και ο Γιώργος προσπαθεί. Αν τα έλεγε από την αρχή στον λαό ότι ξέρεις κάτι, θα έχουμε δυσκολία, θα ήταν ακόμα καλύτερα. Αλλά αν γλιτώσει τώρα την κατάσταση, θα είναι επιτυχία του. Η Νέα Δημοκρατία δεν βλέπω να τσουλάει με τίποτα. Από τους άλλους καλύτερα ο Καρατζαφέρης. Είναι πατριώτης, αγωνιστής, δεν θα τον αδικήσει με τίποτα τον εργαζόμενο.

Μετά το Μουντιάλ; Διακοπές;
Εχω να πάω διακοπές 25-30 χρόνια. Και οικονομικώς τώρα είμαστε δύσκολα.

Και πού κολυμπάς;
Στον Αγιο Κοσμά. Εκτός αυτού, λέω ότι όσοι φεύγουν από την πόλη να πάνε να ζήσουν στο χωριό τα τελευταία χρόνια της ζωής τους, κλείσε τους καλύτερα στο τρελοκομείο.