Παιχνίδια πολέμου για τους «κομάντος του Σαββατοκύριακου»

Μοιάζει ψεύτικο. Είναι βαμμένο με ροζ πινελιές. Ελαφρύ… Αυτό το «παιχνίδι» όμως μπορεί να σκοτώσει. Η Μοργκάνα το αγκαλιάζει και στο χαμογελαστό της πρόσωπο σχηματίζονται λακκάκια. Κρατά μια μίνι καραμπίνα- δώρο για τα έβδομα γενέθλιά της. Οι γονείς της τη μαλώνουν όταν στρέφει την κάννη προς το μέρος μου και της ζητούν να ελέγξει τη θαλάμη για ξεχασμένες σφαίρες. Η καραμπίνα που κρατούν τα εύθραυστα δάχτυλά της είναι πέρα για πέρα αληθινή. Αλλα τρία από τα οκτώ αδέλφια της έχουν δικά τους όπλα. Δώρα γενεθλίων και Χριστουγέννων.

Στο σπίτι τους, στο χωριό Στέρλινγκ Χάιτς του Μίσιγκαν, φυλάσσουν τουλάχιστον 24 καραμπίνες. Ο πατέρας τους, ο Λι Μίρακλ (το επώνυμό του σημαίνει «θαύμα»), είναι αρχηγός της πολιτοφυλακής Southeast Μichigan Volunteer Μilitia. Ηγείται μιας ομάδας 100 πολιτών, η εκπαίδευση των οποίων θυμίζει παραστρατιωτική οργάνωση. Προετοιμάζονται, όπως λένε, για να υπερασπιστούν το Σύνταγμα και όταν χρειαστεί να «αντιμετωπίσουν την τυραννία, την τρομοκρατία και το έγκλημα». Αν κινδυνεύει όμως από κάτι το προάστιο στο οποίο ζει ο Μίρακλ αυτό είναι η ανία. Σε κάθε οικογένεια αντιστοιχεί μια μονοκατοικία με την ίδια αυλή και τουλάχιστον ένα κατοικίδιο. Η απόλυτη συμμετρία, σε μια γειτονιά που πολιορκείται από πολυτελείς κοινότητες συνταξιούχων. Ο Μίρακλ όμως μεγάλωσε στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου. Ακόμα θυμάται τις ασκήσεις που έκαναν στο σχολείο σε περίπτωση που τους βομβάρδιζε ο «Ιβάν». Στα 17 του κατετάγη στον στρατό, φόρεσε όμως ξανά τα πολιτικά προτού χρειαστεί να πολεμήσει. Στα 42 του χρόνια σήμερα ο Μίρακλ εργάζεται ως ταχυδρόμος. «Δεν είμαι φανατικός των όπλων» μου λέει. «Εχω μερικά όπως είχαν και οι γονείς μου αλλά και η γιαγιά μου. Πριν από χρόνια ορκίστηκα να υπερασπίζομαι το Σύνταγμα και αυτός ο όρκος δεν έχει ημερομηνία λήξης». Εξτρεμιστές. Η προάσπιση της ελευθερίας και του Συντάγματος ήταν ανέκαθεν βασική αρχή των πολιτοφυλακών στην Αμερική. Συχνά όμως κρύβουν ένα αμαρτωλό παρελθόν. Στις αρχές του ΄90, τα μέλη της οργάνωσης Μichigan Regional Μilitia αυτοαποκαλούνταν «πατριωτικοί αντάρτες». Αλλες ομάδες σχεδίαζαν την ανατροπή της κυβέρνησης ή ακροβατούσαν ανάμεσα στην αναρχία και στο ακροδεξιό μίσος. Τον περασμένο Μάρτιο οι ομοσπονδιακές αρχές συνέλαβαν στην Αμερική εννιά μέλη της οργάνωσης Ηutaree. Σχεδίαζαν να δολοφονήσουν έναν αστυνομικό και να παγιδεύσουν την κηδεία του με εκρηκτικά για να σκοτώσουν τους συναδέλφους του. Τρία από τα μέλη της οργάνωσης είχαν συμμετάσχει παλαιότερα στην εκπαίδευση της πολιτοφυλακής του Μίρακλ.

Παρά το βίαιο παρελθόν τους, οι πολιτοφυλακές δεν αποτελούν φόβητρο σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο του Πανεπιστημίου του Ανατολικού Μίσιγκαν, Τζακ Κέι. «Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι απλοί πολίτες. Μπορεί να είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά δεν πρόκειται για εξτρεμιστές» υποστηρίζει ο Κέι που μελετά αυτές τις ομάδες από τη δεκαετία του ΄80.

LΙΝΚS:

● Δείτε το βίντεο από το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ»στην ιστοσελίδα www.tanea.gr

Ασκηση στο δάσος με οπλισμό… hi tech

Δεκαπέντε μέλη της πολιτοφυλακής εμφανίστηκαν το πρωί κάποιου Σαββάτου σε ένα δάσος του Μίσιγκαν οπλισμένοι σαν αστακοί. Φορούσαν στολές παραλλαγής και στο στήθος τους είχαν καρφιτσώσει τα ψευδώνυμά τους: «Αρκούδα», «Τρελά μάτια», «Οπλο Μ». Υστερα από μια πορεία 3,5 χιλιομέτρων ο Μάικ Λάκομαρ, μέλος της πολιτοφυλακής εδώ και μία πενταετία, αράδιασε μπροστά μου τον εξοπλισμό του: ένα πιστόλι 9 χιλιοστών, τέσσερις γεμιστήρες για ΑΚ-47, κράνος κέβλαρ, μάσκα αερίων, μαχαίρι, ασύρματος που πιάνει τις αστυνομικές συχνότητες.

Αν ζούσε ο Λεωνίδας… «Ξέρω ότι στην Ελλάδα είναι πιο αυστηροί οι νόμοι οπλοκατοχής.

Δεν θα συνέβαινε αυτό αν ήταν ακόμα βασιλιάς ο Λεωνίδας» λέει ο Μίρακλ, που με βλέπει να σαστίζω στη θέα των όπλων. Η εκπαίδευση όμως δεν αποτελείται μόνο από περίπατο στο δάσος. Ακολουθεί ιχνηλασία και σκοποβολή σε ειδικό κέντρο. Ο Μάικλ Μιλς, νεοσύλλεκτος στην οργάνωση, περνά με ευκολία τη δοκιμασία: δέκα σφαίρες μέσα στον στόχο.

Η γυναίκα του Μίρακλ, η ελληνίδα μετανάστρια Κατερίνα Αγγελούση, έχει φέρει τα παιδιά μαζί της. «Είναι ωραίο να έχουμε τα παιδιά εδώ. Είναι σαν να πηγαίνουν στους προσκόπους. Μαθαίνουν να ανάβουν φωτιά, να στήνουν παγίδες. Πεζοπορούν», μου λέει.

Μαζί της βρίσκεται και η μικρή Μοργκάνα. Εχει φέρει και το όπλο της. Σε λίγο θα έρθει και η δική της σειρά να πατήσει τη σκανδάλη.

«Είμαι ο Ιησούς Χριστός»

O Λι Μίρακλ λέει ότι η ομάδα τους δεν αποτελείται από θυμωμένους πολίτες. Τον ρωτάω πώς την περιφρουρεί, πώς ξέρει ότι κανένα από τα μέλη του δεν θα χρησιμοποιήσει το όπλο του για κακό σκοπό. Στην τελευταία συνάντησή τους σε ένα εστιατόριο του Μίσιγκαν εμφανίστηκε ένα νέο υποψήφιο μέλος. Αφού ζήτησε τον λόγο είπε με σοβαρή φωνή: «Θέλω να σας ανακοινώσω κάτι. Είμαι ο Ιησούς Χριστός». Οπως λέει ο 42 ετών ταχυδρόμος δεν πρόκειται να τον δεχθούν.