ΔΡΟΜΟΙ

Οι οπαδοί του…
… εξακολουθούν να υποστηρίζουν πως ο καπιταλισμός είναι μια δύναμη «δημιουργικής καταστροφής». Οσα συμβαίνουν όμως σήμερα στον Κόλπο του Μεξικού έκαναν τη συγγραφέα Ναόμι Κλάιν να πειστεί ακόμη περισσότερο, ύστερα από ένα ταξίδι της εκεί, πως σε αυτή την καταστροφή δεν υπάρχει τίποτα το δημιουργικό.

Η ΒΡ…
… δεν μπορεί να σφραγίσει τη γεώτρηση στον πυθ μένα της θάλασσας. Ο Ομπάμα δεν μπορεί να διατάξει τα ψάρια να επιζήσουν, ούτε να προστάξει τους καφετί πελεκάνους να μην εξαφανιστούν από προσώπου γης. Οσο οι πολιτικοί και επιχειρηματικοί ηγέτες αδυνατούν να συμβιβαστούν με αυτές τις γυμνές αλήθειες, οι απλοί άνθρωποι που βλέπουν να μολύνεται ο αέρας τους, το νερό τους και η ζωή τους χάνουν κάθε αυταπάτη. «Αυτή η κρίση στον Κόλπο του Μεξικού» έγραψε η Ναόμι Κλάιν στην εφημερίδα «Γκάρντιαν» μετά την επιστροφή της από την περιοχή, «είναι κρίση πολλών πραγμάτων: διαφθοράς, απελευθέρωσης των αγορών, εθισμού στα ορυκτά καύσιμα. Πέρα από όλα αυτά όμως, είναι μια κρίση δική μας, μια κρίση της επικίνδυνης άποψης του πολιτισμού μας ότι μπορεί να κατανοεί, να διαφεντεύει, να χειραγωγεί και να ανασχεδιάζει χωρίς ρίσκο τα φυσικά συστήματα τα οποία μας συντηρούν στη ζωή. Οπως αποκάλυψε όμως η καταστροφή της ΒΡ, η φύση είναι πάντα πιο απρόβλεπτη ακόμη κι από τα πιο πολύπλοκα μαθηματικά και γεωλογικά μοντέλα».

Η περιοχή…
… αιμορραγεί. Ετσι περιγράφουν οι κάτοικοι της περιοχής την καταστροφή. Ετσι είδε και η Ναόμι Κλάιν για πρώτη φορά τον λαβωμένο Κόλπο, πετώντας από ψηλά: σαν ένα πελώριο προϊστορικό πουλί, με πνευμόνια που αγωνιούσαν να πάρουν ανάσα και με μάτια που ατένιζαν τον ουρανό. «Αλλο να σου λέει ένας ακατανόητος θεωρητικός του χάους πως μια πεταλούδα που φτερουγίζει στη Βραζιλία μπορεί να προκαλέσει ανεμοστρόβιλο στο Τέξας» συνεχίζει η Ναόμι Κλάιν «κι άλλο να βλέπεις τη θεωρία του χάους να ξετυλίγεται μπροστά στα ίδια σου τα μάτια. Λένε πως οι Αμερικανοί μαθαίνουν πού βρίσκονται οι ξένες χώρες βομβαρδίζοντάς τες. Τώρα μαθαίνουμε κι εμείς πού βρίσκονται και πώς λειτουργούν τα συστήματα της φύσης καταστρέφοντάς τα». Στα 1990, μια απομονωμένη κολομβιανή φυλή έγινε πασίγνωστη όταν από τα δάση των Ανδεων απείλησε με ομαδική αυτοκτονία προκειμένου να αποτρέψει μια πετρελαϊκή εταιρεία να κάνει γεωτρήσεις εκεί. Τα μέλη της πιστεύουν πως το πετρέλαιο είναι το «αίμα της γης» και πως όλη η ζωή, μαζί και η δική τους, προέρχεται από αυτό το «αίμα».

Οι πολιτισμοί…
… είχαν πάντα μύθους για θεούς και πνεύματα που κυβερνούν τον φυσικό κόσμο. Η Κάτια Νέβες, ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο Κονκόρντια, πιστεύει πως αυτό εξυπηρετεί έναν πρακτικό σκοπό. Οταν θεωρείς τη γη «ιερή», είναι ένας τρόπος για να στέκεσαι ταπεινός μπροστά στις δυνάμεις που δεν κατανοείς σε όλο τους το βάθος. Οταν κάτι είναι ιερό, απαιτεί την προσοχή μας. Και το δέος μας.