«Μου έμαθε το τσίλι, της έμαθα τη Βίσση…»

«Ποιος θα φανταζόταν ότι ο σύζυγός μου θα τρώει πιο καυτερά φαγητά από μένα κι εγώ θα ακούω ελληνικό ραδιόφωνο τις Κυριακές. Κι όμως συμβαίνει. Η ζωή μας έχει αποκτήσει άλλες γεύσεις, χρώματα και μελωδίες».

Γνωρίστηκαν όταν η Ανού Μένον από την Ινδία πήγε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη όπου δούλευε ο Έλληνας Ρολάντο – Στέφανος Ζάμπαν. Η γνωριμία τους ήταν άμεση και μόλις πριν από μερικές εβδομάδες παντρεύτηκαν στην Ινδία με παραδοσιακή τελετή. Μάλιστα, ο γάμος τους έγινε πρωτοσέλιδο σε μία από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της Νότιας Ινδίας, «Τhe Ηindu», και χαρακτηρίστηκε ως «πραγματικός ινδοελληνικός γάμος», όπως ήταν και ο τίτλος του δημοσιεύματος. Την παροιμία «παπούτσι από τον τόπο σου, κι ας είναι μπαλωμένο» φαίνεται να μη τη συμμερίζονται πολλοί Έλληνες κι Ελληνίδες αφού οι μεικτοί γάμοι αποτελούν πλέον σύνηθες φαινόμενο. Οι περισσότεροι αλλοδαποί σύζυγοι προέρχονται από τα Βαλκάνια και από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως δείχνουν και τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδας. Έτσι, το 2007 έγιναν 245 θρησκευτικοί γάμοι Ελλήνων με Αλβανίδες και 86 με Βουλγάρες. Αντίστοιχα, το 2008 οι πρώτοι έφτασαν τους 191 και οι ελληνοβουλγαρικοί τούς 111. Μεικτοί γάμοι γίνονται σε μικρότερα ποσοστά και με πολίτες της Αφρικής, της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας. Συγκεκριμένα το 2007 από 16.273 πολιτικούς γάμους Ελληνίδων, 10 ήταν με Σύρους και 4 με Ινδούς. Το 2008, Έλληνες παντρεύτηκαν με πολιτικό «εξωτικό» γάμο με 21 Βραζιλιάνες και 15 Ταϊλανδέζες. Συνολικά φαίνεται ότι οι άνδρες είναι αυτοί που ανεβαίνουν πιο εύκολα τα σκαλιά της εκκλησίας ή του δημαρχείου με γυναίκες άλλων χωρών.

Όπως επισημαίνει η Λάουρα Μαράτου- Αλιμπράντη, κοινωνιολόγος και διευθύντρια Ερευνών του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ), «το γεγονός ότι και στην Ελλάδα έχουμε παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, διευκολύνει αυτούς τους διεθνείς γάμους. Δεν είναι πλέον περίεργη η εικόνα ενός ζευγαριού που τα μέλη του δεν προέρχονται από την ίδια χώρα». Κανείς, βέβαια, προσθέτει, δεν μπορεί να παραβλέψει ότι μπορεί να γεννηθούν προβλήματα, «όπως είναι η γλώσσα ή η προσπάθεια που απαιτείται από το ζευγάρι να μάθει και να συνηθίσει την κουλτούρα και τη νοοτροπία του άλλου. Γι΄ αυτό και είναι σημαντικό οι σύντροφοι να μπορούν να αποδεχθούν την ιδιαιτερότητα ο ένας του άλλου».

Διήμερη τελετή
Παιδί διεθνούς οικογένειας ο ίδιος- ο πατέρας Ιταλός και η μητέρα Ελληνίδα εξ Αιγύπτου- για τον Ρολάντο ήταν φυσική εξέλιξη ο γάμος του με την Ινδή μάνατζερ Ανού. «Είδαμε ότι συμπληρώναμε ο ένας τον άλλον, έχουμε κοινό παρελθόν από τη στιγμή που φύγαμε από τις χώρες μας για να εργαστούμε. Επειδή κάποιος δεν μιλά την ίδια μητρική γλώσσα με σένα και δεν έχει τους ίδιους παραδοσιακούς χορούς, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να σε καταλάβει εξίσου με έναν ομοεθνή σου», λέει στα «ΝΕΑ» ο 33χρονος Ρολάντο, σύμβουλος επιχειρήσεων. Ο γάμος του ζευγαριού, το οποίο σήμερα ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, έγινε στην Ινδία κι αυτό γιατί «ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για την Ανού. Ήταν δυο μέρες γεμάτες παράδοση, χρώμα και μουσική».

ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Σημαντικά περισσότεροι είναι οι γάμοι Ελλήνων με αλλοδαπές

Γιορτάζουμε Πάσχα και Ραμαζάνι

ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΝ πριν από περίπου 10 χρόνια στη Λιβαδειά. Ο Λαμίν Καμπά από τη Γουινέα της Αφρικής και η Μαρίνα Μαλτέζου ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα. «Ένα χρόνο μετά παντρεύτηκαν και απέκτησαν μία κόρη, την Καντιάτα- Νεφέλη. Αντιδράσεις γι΄ αυτόν τον γάμο υπήρχαν κι από τις δύο οικογένειες. «Η μητέρα μου πριν φύγω από την πατρίδα μου μού είπε να μην παντρευτώ γυναίκα από άλλη χώρα».

Η αντίδραση της οικογένειας της Μαρίνας δεν ήταν καλύτερη. «Είχα τέσσερα παιδιά από προηγούμενο γάμο, τα οποία στο πρόσωπο του Λαμίν είδαν έναν στοργικό πατέρα. Κάτι το οποίο δεν μπορούσε να καταλάβει η μητέρα μου, με την οποία δε μιλάμε πια».

«Τα Χριστούγεννα στολίζουμε δέντρο, το Πάσχα ψήνουμε αρνί ενώ, και στο Ραμαζάνι προσπαθούμε στο σπίτι να βοηθάμε τον Λαμίν να ακολουθήσει τις παραδόσεις του.

Όσο για την Καντιάτα- Νεφέλη, αποφασίσαμε να την αφήσουμε να διαλέξει η ίδια θρησκεία όταν πια θα μεγαλώσει», λέει η Μαρίνα.


Από το Χαρτούμ στην Αθήνα

ΟΤΑΝ το 1991 η Αντωνία Κακολύρη πήγε στο Χαρτούμ ως δασκάλα στο ελληνικό σχολείο της κοινότητας, δεν περίμενε ότι έξι χρόνια αργότερα θα επέστρεφε στην Ελλάδα παντρεμένη και μάλιστα με Σουδανό. «Ταξίδευα πολύ, κι έτσι όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω σε μία αφρικανική χώρα δέχτηκα αμέσως. Εκεί γνώρισα την ελληνική κοινότητα αλλά και τους ντόπιους.

Ένας από αυτούς ήταν και ο Τζαμάλ Χαλίλ», λέει η εκπαιδευτικός. Παντρεύτηκαν με πολιτικό γάμο στον Χαρτούμ, αν και τον πρώτο καιρό η ελληνική κοινότητα ήταν ενάντια στον γάμο χριστιανής με μουσουλμάνο. Και οι δύο επιθυμούσαν να παραμείνουν στο εξωτερικό, οικογενειακοί λόγοι όμως ανάγκασαν την Αντωνία να επιστρέψει μαζί με τον Τζαμάλ στην Ελλάδα. «Για εκείνον τον πρώτο καιρό ήταν δύσκολα. Όχι μόνο με τη γλώσσα αλλά και με την εύρεση εργασίας. Ακόμη και για τον κόσμο που μας κοιτούσε στον δρόμο ήταν παράξενο, μας έβλεπαν σαν κάτι το εξωπραγματικό». Η ταλαιπωρία για τον Σουδανό σύζυγο όμως συνεχίζεται, αφού ακόμη δεν έχει πάρει ιθαγένεια. «Κάναμε πριν από 14 χρόνια την αίτηση και μόλις πριν από λίγους μήνες μάς ενημέρωσαν ότι απορρίφθηκε…».


Πριν από 26 χρόνια στον Άγιο Δομίνικο

ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ από ένα εξωτικό νησί της Καραϊβικής, τον Άγιο Δομίνικο, και σήμερα ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Ο Γερόνιμο Βασκέζ πριν από περίπου 26 χρόνια γνώρισε την Ελληνίδα σύζυγό του Τζένη. «Μείναμε για λίγα χρόνια στην πατρίδα μου.

Όμως τότε ήταν νησί που δεν είχε την ανάπτυξη που έχει σήμερα και οι πολιτικές αναταράξεις ήταν η αιτία που ήρθαμε στην Ελλάδα», εξηγεί. Μέχρι τότε είχε έρθει μόνο δύο φορές στη χώρα μας κι αυτές για διακοπές.

«Είναι πολύ διαφορετικά όταν έρχεσαι μόνιμα. Η νοοτροπία, οι ρυθμοί της ζωής ακόμη και η φύση είναι διαφορετικά». Ωστόσο, προσθέτει, όλα άλλαξαν όταν μπήκε στη διαδικασία να μάθει όχι μόνο τη γλώσσα αλλά και την ελληνική κουλτούρα, «γνώρισα ανθρώπους και μέρη κι έγινε η Ελλάδα πατρίδα μου», λέει ο ο κ. Βασκέζ, καθηγητής της ισπανικής.


«Στην αρχή απλώς μας κοιτούσαν περίεργα»

Η ΜΟΣΧΑ ήταν ο τόπος γνωριμίας του βουλευτή Πρέβεζας του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλη Παπαχρήστου με τη σύζυγό του Χέιζελ Αν Γουίλιαμς, η οποία κατάγεται από το νησί Γρενάδα της Καραϊβικής. «Είχα πάει στη ρωσική πρωτεύουσα τον Οκτώβριο του 1984 για μεταπτυχιακές σπουδές στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών. Η τύχη τα έφερε έτσι όμως ώστε να γνωρίσω εκεί τη σύζυγό μου», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Παπαχρήστος.

Μια κοινή φίλη, όπως δηλώνει, ήταν η αιτία να γνωριστεί το ζευγάρι. «Η κοινή μας γνωστή μού ζήτησε να παραδώσω κάποιο δώρο σε μία φίλη της.

Όταν τη ρώτησα πώς θα αναγνωρίσω την παραλήπτρια, εκείνη μου απάντησε: “Είναι αυτή που μοιάζει με πριγκίπισσα”, και δεν είχε άδικο. Αποφασίσαμε να κατέβουμε στην Ελλάδα όπου και παντρευτήκαμε».

Παρ΄ όλο που το ζευγάρι μαζί με την κόρη τους Κοζέλ εγκαταστάθηκαν στην Πρέβεζα, δεν αντιμετώπισαν αντιδράσεις. «Περίπου 25 χρόνια πριν και ειδικά σε μία επαρχιακή πόλη ήταν λογικό να υπήρχαν περίεργα βλέμματα. Ήμασταν κάτι το διαφορετικό. Ωστόσο, δεν εισπράξαμε καμία αρνητική ή ρατσιστική αντίδραση. Αντίθετα, η Χέιζελ έχει πλέον πολλές συμπάθειες στην πόλη μας. Μέσα από την προσωπική μου εμπειρία πάντως αυτό που έχω διαπιστώσει είναι ότι μπορούν άνθρωποι με διαφορετικές κουλτούρες και χρώμα να συνυπάρξουν, ενώ όταν η κοινωνία τούς αγκαλιάζει, τότε αρχίζει μία σχέση αμοιβαίου σεβασμού», καταλήγει ο βουλευτής.