[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Το άλμπουμ μιας δεκαετίας

Oι μέρες προσφέρονται για ανασκόπηση της χρονιάς που φεύγει. Όμως φέτος τελειώνουν τα noughties- όπως καθιερώθηκε να αποκαλείται η δεκαετία από το 2000 ώς το τέλος του χρόνου που θα μας χαιρετήσει. Άρα προέχει η ανασκόπησή τους, σκέφτηκα. Έκανα λοιπόν μια πρόχειρη νοητή λίστα. Ήταν η πρώτη μιας νέας χιλιετίας. Και μόνο αυτό θα αρκούσε για να χαρακτηριστεί «ιστορική»; Σίγουρα όχι.

Ποια ήταν τα γεγονότα που τη συνέθεσαν; Τουλάχιστον αυτά που έρχονταν αβίαστα στο μυαλό μου. Το μεσημέρι της 11ης Σεπτεμβρίου που ετοιμαζόμουν να δώσω μάθημα στο Πανεπιστήμιο; Είδα σε έκτακτη μετάδοση την ημέρα που άλλαξε τον κόσμο. Αξέχαστη η στιγμή της πρόσκρουσης στο World Τrade Center. Δεν μπορώ ωστόσο να θυμηθώ τον ακριβή τίτλο του μαθήματος. Οι ερωτήσεις πάντως κατέληξαν στην πτήση 11 των Αμερικανικών Αερογραμμών. Κι ύστερα ήρθε ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας. Ήμασταν μαζί τους ή εχθροί τους σχεδόν για όλη τη δεκαετία. Μέχρι την εκλογή του πρώτου Αφροαμερικανού προέδρου και την ορκωμοσία που την είδα και πάλι την ώρα που λάμβανε χώρα, από τον υπολογιστή μου αυτή τη φορά. Γιατί και το Ίντερνετ έχει «διαποτίσει» την καθημερινότητα των noughties. Οι Ολυμπιακοί του 2004. Σε κάθε αθηναϊκή γωνιά ζούσε η αισιοδοξία για ένα μέλλον διαφορετικό από αυτό που για χρόνια είχαμε συνηθίσει να προσμένουμε. Κράτησε λίγο όμως. Στο μυαλό μου καρφώθηκε η εικόνα της φλεγόμενης Πάρνηθας από το μπαλκόνι… Παραλίγο να μου έρθει πάλι η μυρωδιά της στάχτης. Η αυλαία της στροφής του αιώνα πέφτει εν μέσω οικονομικής κρίσης…

Και ενώ συνέχιζα να ψάχνω τα γεγονότα των noughties, κατάλαβα πως το σοκ του πόσο γρήγορα κυλά ο χρόνος είναι κατά τι μεγαλύτερο όταν αναπολείς μια δεκαετία.

Είναι ακόμη πιο έντονη η παραδοχή πως όσο μεγαλώνεις συλλογική και προσωπική μνήμη διαπλέκονται.

Όμως στο τέλος της ημέρας αντιλαμβάνεσαι ότι πιθανόν να έχεις ζήσει ιστορικά γεγονότα. Πως αυτό δεν είναι προνόμιο των πρεσβυτέρων που διηγούνται θύμησες από τα παλιά. Ίσως τη στιγμή που συμβαίνουν να μην το κατανοείς γιατί στον «αφρό» της επικαιρότητας είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το σημαντικό από το ασήμαντο.

Όμως ακόμη κι η γενιά των noughties ζει στην κόψη της Ιστορίας, κι ας μην το ΄χει συνειδητοποιήσει…