«Μη φοβάστε την Κίνα»
Η πρώτη συνάντηση. Ο Μπαράκ Ομπάμα ανταλλάσσει χειραψία με τον Κινέζο πρόεδρο Χου Τζιντάο κατά τη φωτογράφιση των ηγετών που συμμετείχαν στη Σύνοδο του Φόρουμ Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας- Ειρηνικού στη Σιγκαπούρη. Αμφότεροι οι ηγέτες φορούν πουκαμίσες ειδικά σχεδιασμένες για τη Σύνοδο.
«Οι ΗΠΑ επιδιώκουν τον διάλογο με την Κίνα και όχι την ανάσχεσή της», δήλωσε το Σάββατο ο Μπαράκ Ομπάμα, επιλέγοντας το Τόκιο προκειμένου να εκθέσει το δόγμα του για την αναδυόμενη υπερδύναμη. Η πολυαναμενόμενη επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου στην Κίνα ξεκίνησε χθες από τη Σαγκάη και συνεχίζεται σήμερα στο Πεκίνο.
O «πρώτος Ειρηνικός Πρόεδρος της Αμερικής». Έτσι παρουσιάστηκε ο Μπαράκ Ομπάμα το Σάββατο στο Τόκιο, κάνοντας ένα λογοπαίγνιο με τη λέξη Ρacific, που μπορεί να σημαίνει Ειρηνικός Ωκεανός (ο Ομπάμα γεννήθηκε στη Χαβάη και έζησε ως παιδί τέσσερα χρόνια στην Ινδονησία) αλλά και (φιλ)ειρηνικός. Στη διάρκεια της σημαντικής ομιλίας του, ο Αμερικανός πρόεδρος αναφέρθηκε εκτενώς στην Κίνα, δηλώνοντας: «Η άνοδος της Κίνας δεν πρέπει να μας τρομάζει. Δεν συνιστά απειλή για την Αμερική. Η ανάπτυξη των εθνών δεν είναι ένα παιχνίδι στο οποίο κάποιος χάνει και κάποιος κερδίζει». Ήταν μια προσπάθεια καθησυχασμού ενός έθνους, όπου οκτώ στους δέκα πολίτες πιστεύουν- σύμφωνα με δημοσκόπηση- πως οι ΗΠΑ δεν θέλουν να δουν την Κίνα να ανεβαίνει.
Στη Σαγκάη σήμερα, ο Ομπάμα θα δεχθεί ερωτήσεις από φοιτητές πανεπιστημίων, καθώς και ερωτήσεις Κινέζων χρηστών στην ιστοσελίδα της αμερικανικής πρεσβείας. Η συζήτηση θα μεταδοθεί μόνο από ένα τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο και όχι πανεθνικά, όπως ήλπιζε η Ουάσιγκτον. Θεωρείται βέβαιο όμως πως ο Αμερικανός πρόεδρος θα προσπαθήσει να αποφύγει, κατά τις συναντήσεις που θα έχει στο Πεκίνο με την κινεζική ηγεσία, τις εντάσεις όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα ή ακόμα τις εμπορικές διαφωνίες των δύο δυνάμεων. Όπως σημειώνει άλλωστε ο Ντριου Τόμσον, από το Κέντρο Νίξον της Ουάσιγκτον, «Αυτό δεν είναι ένα ταξίδι για απτά αποτελέσματα, αλλά για τη διατήρηση των δύο πλοίων στην ίδια πορεία και την αποτροπή μιας μεταξύ τους πρόσκρουσης».
Στο ίδιο πνεύμα εντάσσεται όλη η πρώτη περιοδεία του Ομπάμα στην Ασία. Σημαντική σε επίπεδο συμβολισμών ήταν η συμμετοχή του στη σύνοδο του Συνδέσμου Κρατών Νοτιοανατολικής Ασίας στη Σιγκαπούρη, κατά την οποία Αμερικανός πρόεδρος βρέθηκε για πρώτη φορά στον ίδιο χώρο με ηγέτη της χούντας της Μιανμάρ, τον πρωθυπουργό Τεΐν Σεΐν. Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, ο Ομπάμα ζήτησε προσωπικά από τον Σεΐν την απελευθέρωση της ηγέτιδας της αντιπολίτευσης και συμβόλου του αγώνα για δημοκρατία Αούνγκ Σαν Σούου Κίι, η οποία έχει ζήσει υπό κράτηση τα 14 από τα τελευταία 20 χρόνια.
Με τον Μεντβέντεφ
Εποικοδομητική χαρακτηρίζεται και η συνάντηση που είχε ο Ομπάμα στη Σιγκαπούρη με τον Ρώσο πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, στο πλαίσιο της προσπάθειας «επαναφοράς» των σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Οι δύο ηγέτες εξέφρασαν την ελπίδα πως μέχρι το τέλος του έτους, ΗΠΑ και Ρωσία θα έχουν οριστικοποιήσει τη συνθήκη που θα διαδεχθεί τη SΤΑRΤ Ι (Συνθήκη για τη μείωση των στρατηγικών όπλων). Σύμφωνα μάλιστα με Αμερικανούς αξιωματούχους, η νέα συνθήκη για την εκατέρωθεν μείωση των πυρηνικών όπλων ενδέχεται να υπογραφεί αρχές Δεκεμβρίου, οπότε ο Ομπάμα θα επισκεφθεί την Ευρώπη προκειμένου να παραλάβει το Νόμπελ Ειρήνης.
Διαψεύδονται οι ελπίδες για δεσμεύσεις
ΔΙΑΨΕΥΔΟΝΤΑΙ και επισήμως όποιες ελπίδες είχαν απομείνει για να συμφωνηθούν τον ερχόμενο μήνα στην Κοπεγχάγη δεσμευτικοί στόχοι γύρω από τον περιορισμό των αερίων του θερμοκηπίου. Τόσο ο Μπαράκ Ομπάμα όσο και οι υπόλοιποι ηγέτες του Φόρουμ Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας- Ειρηνικού συμφώνησαν χθες απολύτως με τον πρωθυπουργό της Δανίας και οικοδεσπότη της συνόδου της Κοπεγχάγης, Λαρς Λόκε Ράσμουσεν, πως οι 21 ημέρες που απομένουν δεν αρκούν ώστε να ξεπεραστούν οι διαφωνίες μεταξύ των εθνών και είναι καλύτερα η σύνοδος της Κοπεγχάγης να περιοριστεί στην επίτευξη μιας «πολιτικής συμφωνίας», ενώ η θέσπιση συγκεκριμένων στόχων αναβάλλεται για το 2010 ή και ακόμα αργότερα. Παρουσιάζοντας στη Σιγκαπούρη αυτό το σχέδιο των δύο σταδίων, ο Ράσμουσεν επέμεινε πως στην Κοπεγχάγη θα τεθεί συγκεκριμένη διορία για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων. Οι οικολογικές οργανώσεις, ωστόσο, εκφράζουν ήδη απογοήτευση για το νέο πρόγραμμα.
[ ΓΝΩΜΗ ] Το μερίδιο που της αναλογεί
TΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS , Του Τhomas L. Friedman
«Ένα εκατομμύριο δολάρια;» επανέλαβε δύσπιστα ο Αντόνιο Βαλντές Γκόες ντα Σίλβα, ο κυβερνήτης της πολιτείας Αμαπά στην Αμαζονία, έδρας του μεγαλύτερου εθνικού πάρκου παγκοσμίως. Βρισκόμουν στην Μπελέμ της Βραζιλίας και μόλις είχα μοιραστεί μαζί του πρόσφατο άρθρο στην εφημερίδα του Κογκρέσου, που έλεγε πως το συνολικό κόστος της τοποθέτησης ενός Αμερικανού στρατιώτη στο Αφγανιστάν για ένα χρόνο είναι ένα εκατ. δολάρια.
«Τι θα κερδίζατε αν αποσύραμε έναν στρατιώτη από το Αφγανιστάν και δίναμε σε εσάς τα χρήματα;» τον ρώτησα Το σκέφτηκε λίγο και απάντησε: «Αν αποσύρατε τρεις στρατιώτες, θα μπορούσα να καλύψω τη λειτουργία του Πολιτειακού Πανεπιστημίου στην Αμαπά για ένα χρόνο, ώστε να παρακολουθήσουν 1.400 φοιτητές μαθήματα για τη βιώσιμη ανάπτυξη στον Αμαζόνιο».
Οκέι, ξέρω. Είναι παραπλανητικό να παίρνει κάποιος έναν προϋπολογισμό πολέμου και να θεωρεί δεδομένο πως αν τα χρήματα αυτά δεν δαπανούνταν σε μάχες, θα πήγαιναν όλα σε σχολεία ή πάρκα. Αν όμως η Αμερική πρόκειται να αναλάβει το κύριο βάρος της σταθεροποίησης στην Κεντρική Ασία, ίσως η Κίνα, ας πούμε, μπορεί να βοηθήσει να διασωθεί ό,τι έχει απομείνει από τον Αμαζόνιο και τα άλλα μεγάλα τροπικά δάση. Μήπως να εγείρει ο πρόεδρος Ομπάμα το ζήτημα αυτό στο Πεκίνο;
Μια διακυβερνητική ομάδα εργασίας για τη διάσωση των τροπικών δασών εκτιμά πως με 30 δισ. δολάρια θα μπορούσε να μειωθεί η αποψίλωση σε χώρες όπως η Βραζιλία, η Ινδονησία και το Κογκό κατά 25% έως το 2015. Ασφαλώς, η Αμερική πρέπει να ηγείται παρόμοιων προσπαθειών. Οι ημέρες όμως της Κίνας ως ελεύθερου καβαλάρη πρέπει να τελειώνουν. Η Κίνα πρέπει να πληρώσει το μερίδιο που της αναλογεί- και περισσότερο- αφού θα ωφεληθεί ακριβώς όσο οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Ευρώπη. Τα τροπικά δάση αποτελούν το 5% της επιφάνειας του πλανήτη, αλλά φιλοξενούν το 50% όλων των ζώντων ειδών. Η Κίνα έχει σήμερα 2,2 τρισ. δολάρια σε αποθέματα. Τι λέτε λοιπόν στο Πεκίνο;














