Παράφωνη μπάντα από το κέντρο και μπροστά

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να διαβάσει κάποιος το ματς του Σαββάτου μεταξύ Ελλάδας- Ουκρανίας. Ο ένας, και πιο απλός, είναι να μείνει στη φάση του (κακώς, κάκιστα) ακυρωθέντος γκολ και να ρίξει το ανάθεμα στους (εχθρικούς) Γάλλους διαιτητές που στέρησαν τη νίκη από την Εθνική.

Ο άλλος τρόπος είναι να αναρωτηθεί τι έκανε η ομάδα έπειτα από εκείνη τη φάση στο ξεκίνημα του ματς (16΄) για να πάρει τη νίκη. Και εδώ η απάντηση για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είναι απογοητευτική. Τίποτα ή σχεδόν τίποτα ή ελάχιστα. Από τη στιγμή που υπήρχαν αρκετές ελλείψεις (Πατσατζόγλου, Τοροσίδης, Σεϊταρίδης), η μεσαία γραμμή δεν λειτούργησε καλά (ούτε στον ανασταλτικό ούτε στον δημιουργικό τομέα), η επίθεση ήταν ξεκομμένη, ο προπονητής δεν βοήθησε με τη σειρά του και φυσιολογικά ευκαιρίες δεν ήρθαν. Γυρνώντας στο ματς, βλέπεις πως ο ΜVΡ (πολυτιμότερος παίκτης) του αγώνα ήταν ένας αμυντικός, ο Βαγγέλης Μόρας, ενώ αν αναζητήσεις και άλλους διακριθέντες και αυτοί προέρχονται επίσης από τα μετόπισθεν- Παπασταθόπουλος, Σπυρόπουλος (ικανοποιητικός ο Κατσουράνης, ενώ από την επίθεση μόνο ο Σαλπιγγίδης φάνηκε). Τι σημαίνει αυτό; Πως ήταν η άμυνα της Εθνικής αυτή που δέχθηκε την πίεση και οι παίκτες της κατάφεραν να την ξεπεράσουν με επιτυχία.

Ο Ρεχάγκελ έκανε αυτό που είχε διαφανεί από τις αρχές της περασμένης εβδομάδας. Παρέταξε τρεις κεντρικούς αμυντικούς (τους Παπασταθόπουλο, Μόρα, Κυργιάκο), έδωσε εντολή να βοηθούν στη μεσαία γραμμή οι πλάγιοι Βύντρα και Σπυρόπουλος, ενώ στα χαφ είχε τους Κατσουράνη, Καραγκούνη και Σαλπιγγίδη. Έλειψε ο καθαρόαιμος αμυντικός χαφ, με αποτέλεσμα η Εθνική να μην μπορεί να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα. Έτσι, ουδέποτε μπόρεσε να γίνει απειλητική. Για μια ακόμη φορά επιλέχθηκε η λογική της σέντρας και της γιόμας (με τον Καραγκούνη να μην μπορεί να κάνει ούτε μια πετυχημένη), όμως αποδείχθηκε πως τουλάχιστον σε αυτή την περίοδο δεν υπάρχουν παίκτες που να μπορούν να κάνουν έστω και αυτό με ικανοποιητικό τρόπο. Μια σωστή σέντρα δεν είδαμε στα 90 λεπτά με εξαίρεση αυτή του Κατσουράνη στις καθυστερήσεις και την κεφαλιά του Κυργιάκου να φεύγει άουτ.

ΔΕΝ ΙΔΡΩΣΑΝ
Η Εθνική εγκλωβίστηκε από την τακτική της και τις επιλογές του προπονητή της. Που όπως όλα δείχνουν αυτό δεν αποκλείεται να ήταν το τελευταίο του παιχνίδι ενώπιον του ελληνικού κοινού. Οι Ουκρανοί εν ολίγοις πήραν ισοπαλία (την οποία δικαιούνταν) χωρίς να ιδρώσουν. Έλεγξαν τη μεσαία γραμμή, τον ρυθμό, βγήκαν απειλητικά στην επίθεση, αλλά ουσιαστικά μόνο μια κλασική ευκαιρία έκαναν στο β΄ ημίχρονο. Σίγουρα δεν είναι τέτοιας δυναμικότητας, όπως ήθελαν κάποιοι να την παρουσιάσουν. Απλώς ο Μιχαϊλιτσένκο έπαιξε το παιχνίδι πιο καλά από τον Ρεχάγκελ.

Η διαιτησία του Λοράν Ντουαμέλ- αλλά και του αδελφού του Στεφάν (αυτός ακύρωσε το γκολ)- ήταν φιλική προς την Ουκρανία. Τώρα, αυτά που λέγονται πως η ΟΥΕΦΑ θέλει την Ουκρανία στην τελική φάση του Μουντιάλ γιατί είναι η διοργανώτρια του επόμενου Εuro (2012) θα τα κρίνουν οι ιστορικοί του μέλλοντος.

ΕΛΛΑΔΑ:Τζόρβας, Βύντρα, Σπυρόπουλος, Μόρας, Παπασταθόπουλος, Κυργιάκος, Κατσουράνης, Καραγκούνης, Σαμαράς, Σαλπιγγίδης (71΄ Μήτρογλου), Γκέκας (65΄ Χαριστέας).

ΟΥΚΡΑΝΙΑ:Πιάτοβ, Ρακίτσκι, Χατσερίντι, Κούτσερ, Κόμπιν, Μίχαλικ, Τίμοστσουκ, Γκούσιεβ (83΄ Αλίεβ), Ρόταν (46΄ Γιαρμολένκο), Μιλέβσκι, Σεβτσένκο.