Βλέπουν πρόεδρο από το Βέλγιο

Ιστορική χαρακτηρίζεται η χθεσινή παρουσία της Άνγκελας Μέρκελ στο Παρίσι- της πρώτης Γερμανίδας ηγέτιδος που συμμετείχε ποτέ, πλάι στον Νικολά Σαρκοζί φυσικά, στον εορτασμό της επετείου λήξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ιστορία θα γράψουν όμως και οι «27» την επόμενη Πέμπτη στις Βρυξέλλες, διορίζοντας ένα άλλο ισχυρό δίδυμο- πιθανότατα βελγοϊταλικό.

Όπως ανακοίνωσε χθες η σουηδική προεδρία, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα επιλέξουν την 19η Νοεμβρίου τον νέο πρόεδρο και τον νέο «υπουργό Εξωτερικών» της Ε.Ε., αξιώματα που δημιουργεί η Συνθήκη της Λισαβώνας. «Έχουμε περισσότερα ονόματα από θέσεις», δήλωσε ο Σουηδός πρωθυπουργός, Φρέντρικ Ράινφελτ, δεν θέλησε ωστόσο να αναφέρει κανένα. Διευκρίνισε μόνο πως ο νέος πρόεδρος της Ε.Ε.

θα είναι σχεδόν σίγουρα εν ενεργεία ή πρώην αρχηγός κυβέρνησης. Όπως σημειώνει το «Der Spiegel», σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν η Ε.Ε. έβγαλε πολλές φορές την τελευταία στιγμή κάποιο όνομα- έκπληξη από το καπέλο. Αυτήν τη φορά, όμως, η έκπληξη μοιάζει να έγινε ήδη και ακούει στο όνομα Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ.

Μπορεί ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ να επιμένει πως το αλλοτινό φαβορί, ο Τόνι Μπλερ, και ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ βρίσκονται ακόμα «στο παιχνίδι», πολλοί όμως θεωρούν πια ως επικρατέστερο υποψήφιο για τη θέση του νέου προέδρου τον 62χρονο Χριστιανοδημοκράτη πρωθυπουργό του Βελγίου. Το γεγονός ότι είναι σχετικά άγνωστος, καθιστά τον Ρόμπαϊ αγαπητό στο Βερολίνο και το Παρίσι, ενώ το γεγονός πως ηγείται εδώ και 10 μήνες ενός απίθανου κυβερνητικού συνασπισμού πέντε κομμάτων σε μια χώρα διαιρεμένη μεταξύ Βαλόνων και Φλαμανδών, θεωρείται επαρκές τεκμήριο πως έχει την υπομονή που προϋποθέτει μια θέση όπως αυτή του προέδρου των «27».

Ο Σουηδός πρωθυπουργός έσπευσε να επισημάνει χθες πως είναι αδύνατο να επιτευχθεί η ιδανική ισορροπία ανάμεσα σε υποψήφιους Βόρειους, Νότιους και Ανατολικούς, σοσιαλιστές και συντηρητικούς, άνδρες και γυναίκες, καθώς υπάρχουν μόνο δύο θέσεις να καλυφθούν. Είναι βέβαιο όμως πως, αν εκλεγεί πρόεδρος συντηρητικός, ο νέος υπουργός Εξωτερικών της Ε.Ε. θα είναι Σοσιαλιστής. Ο Ντέιβιντ Μίλιμπαντ, ο Εργατικός υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, έχει ξεκαθαρίσει πως δεν ενδιαφέρεται. Το ίδιο έκανε χθες και ο υπουργός Επιχειρήσεων της Βρετανίας και πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος, Πίτερ Μάντελσον. Επικρατέστερος θεωρείται λοιπόν πια ο Μάσιμο Ντ΄ Αλέμα, ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας. Μοναδικό «αγκάθι», το κομμουνιστικό παρελθόν του. Ο Γερμανός συντηρητικός ευρωβουλευτής Έλμαρ Μπροκ, δήλωσε χθες πως «θα είναι δύσκολο να πείσουμε τους φίλους μας στην Ανατολική Ευρώπη πως το να είσαι κομμουνιστής στην Ιταλία τη δεκαετία του ΄80 ήταν διαφορετικό από το να είσαι μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Σοβιετική Ένωση». Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο ίδιος ο Ντ΄ Αλέμα εκτίμησε πως έχει «λιγότερο από 50%» πιθανότητα- σαφής ένδειξη, σύμφωνα με το «Der Spiegel», πως θέλει πολύ τη θέση.


«Ζήτω η γαλλογερμανική φιλία»

«ΖΗΤΩ Η ΓΑΛΛΙΑ, ζήτω η Γερμανία, ζήτω η γαλλογερμανική φιλία».

Με τη φράση αυτή, και μάλιστα στα γαλλικά, έκλεισε χθες η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ την ομιλία της μπροστά στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι. Ήταν η πρώτη φορά που η Γερμανία συμμετείχε στον εορτασμό της 11ης Νοεμβρίου, μιας «σκληρής» ιστορικά επετείου για αυτήν- της λήξης του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Δυτικό Μέτωπο, το 1918.

Μέρκελ και Σαρκοζί άναψαν μαζί τη φλόγα στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη και άκουσαν με εμφανή συγκίνηση τη Χορωδία του Γαλλικού Στρατού να τραγουδά τους εθνικούς ύμνους των δύο χωρών, που ήταν κάποτε εχθροί αλλά αποτελούν σήμερα ίσως τους στενότερους συμμάχους στην Ε.Ε. «Μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες, την ίδια φιλοδοξία για την Ευρώπη, το ίδιο νόμισμα», δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος χαρακτηρίζοντας τη γαλλογερμανική φιλία «θησαυρό». Σύμφωνα με τους «Financial Τimes», αυτή η βαθιά συμβολική επίσκεψη της Μέρκελ στο Παρίσι, διοργανώθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας του Γάλλου προέδρου.

Είναι άλλωστε γνωστό πως ο Σαρκοζί επιδιώκει, και λόγω χαρακτήρα, πολύ πιο «επιθετικά» την περαιτέρω ενίσχυση του γαλλογερμανικού άξονα, ενώ η Μέρκελ, και λόγω ενόχλησης για την παραδοσιακή δημοσιονομική χαλαρότητα της Γαλλίας, τηρεί πιο συγκρατημένη στάση. «Σε αυτό το ζευγάρι της λογικής, η Γαλλία μοιάζει λίγο με την ερωτοχτυπημένη κορασίδα», σχολίασε χαρακτηριστικά η «Μonde».


Μετά το Τείχος ήρθε η Σελήνη, η Τιενανμέν και η… Νορμανδία

ΘΥΜΑ ΑΝΕΛΕΗΤΩΝ… χρηστών του Ίντερνετ έπεσε ο Νικολά Σαρκοζί μετά τη θύελλα που προκάλεσε ο (σοβαρά αμφισβητούμενος) ισχυρισμός του πως ήταν παρών στην πτώση του Τείχους του Βερολίνου, στις 9 Νοεμβρίου του 1989. Υπό τον τίτλο «Ο Νικολά Σαρκοζί ήταν εκεί, ιδού οι αποδείξεις», η εφημερίδα «Liberation» συγκέντρωσε στην ιστοσελίδα της ολόκληρη σειρά από φωτογραφίες που αποδεικνύουν πως ο Γάλλος πρόεδρος ήταν, μεταξύ άλλων, παρών… στην πτώση της Βαστίλλης, στην υπογραφή της εκεχειρίας που σήμανε τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 11 Νοεμβρίου του 1918, στη Σελήνη μαζί με τον Νιλ Άρμστρονγκ και στην απόβαση στη Νορμανδία. Τα φωτογραφικά τεκμήρια που σταχυολόγησε η εφημερίδα από το Ίντερνετ απεικονίζουν επίσης τον Σαρκοζί να κάθεται χαρούμενος πλάι στον Τσώρτσιλ, τον Ρούζβελτ και τον Στάλιν στη Διάσκεψη της Γιάλτας, να φράζει τον δρόμο στα κινεζικά τανκς στην πλατεία Τιενανμέν, να ηγείται της Εθνικής Γαλλίας στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998, ακόμα και να αντικαθιστά τον Θεό στη διάσημη γέννηση του κόσμου του Μιχαήλ Άγγελου.

LΙΝΚ:

www.liberation.fr/politiques/1101673-nicolas-sarkozy-y-etait-voici-les-preuves