Ψάχνουν συνολική λύση για ημιυπαίθριους – αυθαίρετα

Σε συνολική λύση αυθαίρετης δόμησης και διευθέτησης των παράνομα κλειστών ημιυπαίθριων χώρων προσανατολίζονται- σύμφωνα με πληροφορίες- στο νεοσύστατο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Αυτός ο προσανατολισμός ενδεχομένως να απαιτήσει, σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, το «πάγωμα» του νόμου Σουφλιά από 2 έως 3 μήνες.

Η κατεύθυνση είναι να γίνει νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων και όχι τακτοποίηση όπως προβλέπεται από τον νόμο Σουφλιά. Έτσι, προκειμένου το μέτρο να μην είναι «ευάλωτο» απέναντι σε τυχόν προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μια από τις υπό επεξεργασία σκέψεις είναι η δημιουργία ενός Πράσινου Ταμείου, τα χρήματα του οποίου θα καταλήγουν αποκλειστικά σε απαλλοτριώσεις χώρων προκειμένου να αυξηθούν το πράσινο και οι ελεύθεροι χώροι στην πόλη. «Ό,τι έχει προστεθεί σε τετραγωνικά μέτρα θα αφαιρείται από δομήσιμες επιφάνειες που θα μετατρέπονται σε χώρους πρασίνου ώστε να επανέρχεται το ισοζύγιο της γης στη σωστή ισορροπία. Έτσι θα μπορέσουν να υλοποιηθούν τα Σχέδια Πόλεων για χώρους πρασίνου που δεν μπορούν να προχωρήσουν σήμερα λόγω έλλειψης χρημάτων», έλεγαν χθες άνθρωποι που γνωρίζουν καλά τα υπό επεξεργασία μέτρα.

Για τις ζημιές στο περιβάλλον
Η ουσιαστική διαφοροποίηση από τον νόμο Σουφλιά είναι το πού θα καταλήγουν τα χρήματα. Με τις νέες ρυθμίσεις που είναι υπό επεξεργασία, θα είναι ξεκάθαρο ότι τα χρήματα θα πηγαίνουν για την αποκατάσταση των ζημιών στο περιβάλλον αφού το κλείσιμο των ημιυπαίθριων σημαίνει στην πράξη αύξηση του συντελεστή δόμησης. Χθες, στην ομιλία της κατά τη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων, η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Τίνα Μπιρμπίλη ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «θα θεσπίσουμε την αστική ανανέωση και την απόσυρση ακατάλληλων γηρασμένων κτιρίων που θα δημιουργήσουν νέους χώρους πρασίνου».

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, μια από τις σκέψεις είναι το «λογιστικό σκέλος» του νόμου Σουφλιά να μείνει το ίδιο μόνο για την κατοικία, όπου η πληρωμή θα γίνεται ανάλογα με την αντικειμενική αξία της περιοχής. Το σκηνικό όμως αλλάζει στα γραφεία τούς βοηθητικούς και γενικά στους επαγγελματικούς χώρους όπου το κλείσιμο των ημιυπαίθριων έχει δημιουργήσει υπεραξίες.

Η συζήτηση για την εξεύρεση λύσης για τους ημιυπαίθριους ουσιαστικά αρχίζει σήμερα στο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής όπου θα επεξεργαστούν όλες τις προτάσεις τόσο από υπηρεσιακούς παράγοντες όσο και από εκπροσώπους του τεχνικού κόσμού. Ωστόσο, τις τελευταίες μέρες έχει αρχίσει η διαρροή σεναρίων με πιθανές διευθετήσεις του ζητήματος. Σε αυτές «συγκαταλέγεται» και η μεταφορά του συντελεστή δόμησης. Σε ό,τι αφορά όμως αυτή τη… λύση, πανεπιστημιακοί και πολεοδόμοι έλεγαν χθες ότι για να δημιουργηθούν οι απαραίτητες ζώνες υποδοχής- που απαιτεί η εφαρμογή του μέτρου- θα χρειαστούν από 5 έως 10 χρόνια. Σήμερα, μόνο οι ιδιοκτήτες διατηρητέων μπορούν να πουλήσουν συντελεστή δόμησης (1.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο οπότε για 10 τ.μ. ημιυπαίθριο θα απαιτηθούν 10.000 ευρώ) και μπορούν να τακτοποιηθούν μόνο 40.000

τετραγωνικά μέτρα- όταν το συνολικό εμβαδόν των ημιυπαίθριων στα 1,5 εκατ. κτίρια που έχουν κλειστούς ημιυπαίθριους φθάνει τα 10 εκατ. τετραγωνικά μέτρα.

ΓΙΑ ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ

Τα χρήματα από τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων θα χρησιμοποιηθούν μόνο για απαλλοτριώσεις ώστε να αυξηθεί το πράσινο στις πόλεις

Το Δημόσιο θα ανακατασκευάζει διατηρητέα που κατεδαφίζονται
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Σίλα Αλεξίου

ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ του Δημοσίου να ανακατασκευάζει διατηρητέα κτίρια που κατεδαφίζονται με άδεια των αρμόδιων αρχών επισημαίνει απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, απαλλάσσοντας τους ιδιοκτήτες τους από οποιαδήποτε οικονομική επιβάρυνση, ακόμη και αν οι ίδιοι προκάλεσαν την έκδοση άδειας κατεδάφισης.

Το Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ειδικότερα, με την υπ΄ αριθμ. 3178/2009 απόφαση, έκρινε ότι οι ιδιοκτήτες διατηρητέων ή κτιρίων που βρίσκονται εντός παραδοσιακού οικισμού, φέρουν υποχρέωση αποκατάστασης τμήματος του ακινήτου ή ολόκληρου- σε περίπτωση κατεδάφισης- μόνο αν η αλλοίωση, η κατάρρευση ή η κατεδάφιση του κτιρίου οφείλεται σε τυχαίο γεγονός ή σε δική τους πρωτοβουλία.

Βαρύνει την Πολιτεία
Στις περιπτώσεις όμως που το ακίνητο κατεδαφίζεται βάσει αδείας της αρμόδιας αρχής, η δαπάνη ανακατασκευής βαρύνει την Πολιτεία, έστω και αν η άδεια κατεδάφισης ακυρώνεται με δικαστική απόφαση μετά την καταστροφή του κτιρίου. Κι αυτό γιατί η κατεδάφιση δεν οφείλεται σε αυθαίρετη ενέργεια, ούτε σε παράβαση των υποχρεώσεων του ιδιοκτήτη.

Επικαλούμενο το άρθρο 270 παράγραφος 20 του Κώδικα Βασικής Πολεοδομικής Νομοθεσίας, σύμφωνα με το οποίο «σε περίπτωση που χαρακτηρίζεται κτίριο ως διατηρητέο στο οποίο έχει γίνει επέμβαση (κατεδάφιση, αλλοίωση, κ.λπ.) σύμφωνα με νόμιμη άδεια, η αποκατάστασή του γίνεται με δαπάνη του Δημοσίου, Δήμου ή Κοινότητας, χωρίς να επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις στους υπόχρεους», το ΣτΕ επιχείρησε να δώσει τέλος στη δεκαετή ταλαιπωρία ιδιοκτήτριας παλαιάς διώροφης κατοικίας στην Άφησσο Πηλίου, (έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός), η οποία το 1999 ζήτησε από την Πολεοδομία Ν.Α. Μαγνησίας την κατεδάφισή της.

Η Επιτροπή Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου (ΕΠΑΕ) απέρριψε την αίτηση, αλλά έναν μήνα αργότερα ενέκρινε την κατεδάφιση. Έτσι, εκδόθηκε άδεια κατεδάφισης και άδεια οικοδομής που ακυρώθηκαν στη συνέχεια από το ΣτΕ με αίτηση του Δήμου Αφετών. Το 2002 με νέο πρακτικό της ΕΠΑΕ δόθηκε νέα άδεια κατεδάφισης και τρία χρόνια μετά η ΕΠΑΕ την ακύρωσε. Στο μεταξύ, ενώ το επίδικο κτίριο έχει κατεδαφιστεί, η ιδιοκτήτρια ζητεί να μάθει ποιος έχει υποχρέωση αποκατάστασής του. Για την οριστική διευθέτηση του ζητήματος το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ διαβίβασε την υπόθεση στις αρμόδιες διοικητικές υπηρεσίες προκειμένου να εξεταστούν τα αιτήματα της ιδιοκτήτριας.