[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ραντεβού με τις κάμερες

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ημέρα, από τον Μάρτιο του 2004, η κυβέρνηση Καραμανλή φρόντισε να καταστήσει σαφές ότι ενδιαφέρεται για την επικοινωνιακή διαχείριση της εξουσίας. Η εικόνα ήταν το κύριο μέλημα και οι δημοσκοπήσεις το βασικό εργαλείο με το οποίο πολιτεύτηκε ο Πρωθυπουργός. Στο Μπούργκενστοκ της Ελβετίας, στην πρώτη μεγάλη υπόθεση που εκλήθη να διαχειριστεί, επέλεξε να μείνει θεατής των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Κρατώντας αποστάσεις από τη διπλωματική μάχη ήταν βέβαιος ότι θα επιστρέψει στην Αθήνα αλώβητος. Ακόμη και η επίδειξη πολιτικού «τσαμπουκά» στον Μπαϊρακτάρη, με τον πόλεμο κατά των «νταβατζήδων», για επικοινωνιακούς λόγους στήθηκε.

Πεντέμισι χρόνια μετά, ο κ. Καραμανλής διαπιστώνει ότι μια κυβέρνηση που «θεοποιεί» την εικόνα εις βάρος της πολιτικής αργά ή γρήγορα θα βρεθεί παγιδευμένη στις δικές της επιλογές. Και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρει διέξοδοπολιτικό, αλλά πλέον και επικοινωνιακό.

Το πρόβλημα για τον Πρωθυπουργό είναι ότι μέσα σε ένα επικοινωνιακό περιβάλλον συνήθισαν να κινούνται και τα περισσότερα στελέχη του, που σήμερα έχουν δημιουργήσει έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από το Μαξίμου, ζητώντας πρωτοβουλίες.

Ο τρόπος που αντιμετωπίζεται από υπουργούς και γαλάζιους βουλευτές η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της στρεβλής κατάστασης που έχει δημιουργηθεί.

Η ΔΕΘ δεν αποτελεί ένα βήμα για να αναδειχθούν πολιτικές και να παρουσιαστεί ένα σχέδιο για την οικονομική πολιτική, όπως συνέβαινε επί δεκαετίες. Αλλά ένα ετήσιο ραντεβού του Πρωθυπουργού με τις κάμερες. Η κεντρική ομιλία στους παραγωγικούς φορείς έχει εξελιχθεί στην πραγματικότητα σε μια κομματική φιέστα, την οποία ο κ. Καραμανλής πρέπει να εκμεταλλευθεί για να εμψυχώσει την απελπισμένη βάση. Και στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου οφείλει να αποστομώσει τους πάντες. Κάπως έτσι, για πολλούς στη Ν.Δ., η ΔΕΘ έχει μεταβληθεί σε έναν σταθμό ζωτικής σημασίας για την κυβέρνηση και το κόμμα. Ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να εμφανιστεί με το ίδιο κοστούμι και την ίδια κυβέρνηση. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει πολιτική λογική σε αυτό το επιχείρημα. Αλλά όσο κι αν πιέζεται ο κ. Καραμανλής, ας φρόντιζε να τους μάθει αλλιώς…