[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Όλα του γάμου δύσκολα

«Αυτός ο Ιούνιος ήταν γεμάτος κοινωνικές υποχρεώσεις», μου είπε.

Την κοίταξα με απορία και συνέχισε: «Γάμους και τραπεζώματα, που οι οικοδεσπότες κατέβαλαν απεγνωσμένες προσπάθειες ώστε να φανούν σαν χαρούμενες μαζώξεις, ενώ η πλειονότητα των καλεσμένων απλώς πάλευε να καταπολεμήσει την ενστικτώδη αντίδραση: το κοίταγμα του ρολογιού με αγωνία».

Και τα τέσσερα σαββατόβραδα του μήνα που πέρασε τα είχε σπαταλήσει, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, σε πληκτικές ροτόντες των 12 στριμωγμένων ατόμων που στην καλύτερη των περιπτώσεων γνώριζε τα δύο. Δεν είχε άδικο που αγανακτούσε, σκέφτηκα με βάση τη μέχρι τώρα εμπειρία μου. Όμως δεν της είπα ότι συμφωνώ μαζί της. Αντίθετα άκουσα τον εαυτό μου να ξεστομίζει: «Δεν είναι πάντα καταδικασμένες στην αφόρητη ανία αυτές οι εκδηλώσεις. Πρόσφατα πήγα σε έναν γάμο στο νησί. Τα παιδιά είχαν προσπαθήσει πολύ. Η νύφη μέχρι την τελευταία μέρα ξεσπούσε σε λυγμούς από το άγχος να είναι όλα όπως τα είχαν φανταστεί και σύσσωμο το ετερόκλητο πλήθος των καλεσμένων να ευχαριστηθεί. Και αλήθεια, δεν τα πήγαν κι άσχημα». «Εξαίρεση», μου απάντησε σε αδιαπραγμάτευτο τόνο. «Εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Η λύση για να περάσεις καλά είναι ένα μεγάλο πάρτι για τους πιο δικούς σου. Αλλά τι θα πει η κοινωνία;».

Πάλι δεν έκανε λάθος. Το συνειδητοποίησα ευθύς μόλις έφερα στον νου μου τη συνήθη σύνθεση της guest list που εγγυάται την αποτυχία: ορδές γνωστών που έχεις χρόνια να δεις, μακρινοί συγγενείς που τίποτα δεν σε συνδέει μαζί τους και συνάδελφοι που ανταλλάσσετε μια τυπική καλημέρα. Οι αγαθές προθέσεις των νεόνυμφων δεν αρκούν για να εξασφαλίσουν μια ευχάριστη βραδιά και ο λόγος είναι η σχεδόν εργοστασιακής κοπής σκηνοθεσία του γεγονότος. Μαζικό, απαρτίζεται από αγνώστους μεταξύ αγνώστων, δομείται σαν ένα συνονθύλευμα αταίριαστων υποχρεώσεων και βιώνεται σαν πασαρέλα- ή όπως θα έλεγαν οι παλιοί… νυφοπάζαρο. Και παρά το γεγονός ότι όλοι παραδέχονται πως πλήττουν, δίνουν το «παρών». Και το χειρότερο; Οι περισσότεροι, όταν αποφασίζουν να επισημοποιήσουν, είτε ενώπιον Θεού είτε ενώπιον κράτους, μια σχέση καταλήγουν να αγοράσουν, σε συνήθως εξωφρενική τιμή, όλο το πακέτο που οι μικροαστικές επιταγές του κοινωνικού περίγυρου και της γαμήλιας βιομηχανίας επιβάλλουν.