Οι 4 «συνιστώσες» της κρίσης

Τέσσερα ανοιχτά μέτωπα που προκαλούν ισχυρούς κραδασμούς στο εσωτερικό της καλείται να κλείσει η Κουμουνδούρου, η οποία διέρχεται μία από τις σοβαρότερες κρίσεις από την ίδρυση του Συνασπισμού. Οι μετεκλογικές δονήσεις μάλιστα είναι τέτοιες που καθιστούν αβέβαιη την πορεία του κόμματος της Αριστεράς, ενώ τροφοδοτούν σενάρια που βλέπουν διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ ή ακόμη και διάσπαση του Συνασπισμού.

Το αταίριαστο δίδυμο
Ένα από τα ανοιχτά μέτωπα αγγίζει την κορυφή του ΣΥΝ και αφορά τις σχέσεις Αλαβάνου- Τσίπρα. Οι πληροφορίες επιμένουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει μια ύστατη προσπάθεια να συναντηθεί τη Δευτέρα με τον κ. Αλαβάνο, προκειμένου να τον μεταπείσει- παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ τού είπε προχθές ευθέως ότι μετάνιωσε που τον επέλεξε ως διάδοχό του. Σκοπός της συνάντησης που θα επιδιώξει ο κ. Τσίπρας θα είναι να πέσουν οι τόνοι, προκειμένου ο Αλέκος Αλαβάνος να μη στρέψει τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του Συνασπισμού, δύναμη που φάνηκε και προχθές πως ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει.

Στις σχέσεις τους άρχισαν να δημιουργούνται σκιές ήδη από τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν διαπιστώθηκαν κάποιες παρεκκλίσεις στη διατύπωση της γραμμής του κόμματος. Η αρχή έγινε όταν ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε πρόταση 5 σημείων για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ αιφνιδιάζοντας τον Αλέξη Τσίπρα που μέχρι τότε επέμενε ότι προτιμά να… πέσει στις γραμμές του τρένου από το να συνεργαστεί με την αξιωματική αντιπολίτευση. Η κατηφόρα που πήραν οι σχέσεις τους ήταν παράλληλη και με τον δημοσκοπικό κατήφορο του ΣΥΡΙΖΑ. Έφθασαν στο σημείο μηδέν λίγο πριν από τις ευρωεκλογές, με αφορμή την εκπροσώπηση στο debate, ωστόσο σύμφωνα πάντα με όσα είπε ο κ. Αλαβάνος στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, η αιτία βρισκόταν στο ότι έγιναν λάθη από πλευράς του κ. Τσίπρα που κόστισαν στο εκλογικό αποτέλεσμα. Βεβαίως, παράπονα υπάρχουν και από την άλλη πλευρά. Εδώ και καιρό, ο Αλέξης Τσίπρας αισθανόταν ότι ο Αλέκος Αλαβάνος με κάποιες πρωτοβουλίες του τον «καπέλωνε», διεκδικώντας για τον εαυτό του τον πρώτο ρόλο στο πλαίσιο της λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ. Διαπίστωνε δηλαδή, όπως λένε συνεργάτες του, ότι ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δεν περιορίζεται στα καθήκοντά του στη Βουλή, αλλά προσπαθούσε να διαμορφώσει τη δική του στρατηγική χωρίς προηγουμένως να έρθει σε συνεννόηση με την Κουμουνδούρου.

Η «Βαβέλ» της συμμαχίας
Ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα είναι οι σχέσεις ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ. Το κακό εκλογικό αποτέλεσμα έφερε στην επιφάνεια όλα τα προβλήματα που προϋπήρχαν, αλλά η ηγεσία του σχήματος φρόντιζε να τα κρύβει κάτω από το χαλί. Το βασικό πρόβλημα εστιάζεται στον ρόλο του Συνασπισμού μέσα στη συμμαχία.

Η Κουμουνδούρου θεωρεί ότι ο ΣΥΝ είναι η κυρίαρχη συνιστώσα και ως εκ τούτου δικαιούται να έχει τον πρώτο λόγο στις αποφάσεις και την εκπροσώπηση. Κάτι τέτοιο όμως δεν γίνεται δεκτό από τον ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη του οποίου λένε πως «δεν υπάρχουν μικροί και μεγάλοι». Οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν σαφώς την προτίμησή τους προς το πρόσωπο του Αλέκου Αλαβάνου έναντι του Αλέξη Τσίπρα.

Θεωρούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να λειτουργεί ως ενιαίο κέντρο και να αποκτήσει κοινά όργανα, δηλαδή δεν αποκλείουν την πολιτική ενοποίησή του, προοπτική με την οποία διαφωνεί κάθετα η Κουμουνδούρου. Προσφάτως, ορισμένες από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η ΚΟΕ, έδειξαν ότι δεν θεωρούν αυτονόητους τους τρεις όρους που έθεσε ο Συνασπισμός προκειμένου να προχωρήσει η συνεργασία και ειδικά εκείνον που αναφέρεται στο ότι επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο εκάστοτε πρόεδρος του Συνασπισμού. Αυτό ίσχυσε επί προεδρίας Κωνσταντόπουλου, συνεχίστηκε επί προεδρίας Αλαβάνου, αλλά τίθεται υπό αίρεση στην περίπτωση του Αλέξη Τσίπρα. Στην Κουμουνδούρου εκτιμούν ότι αυτό μπορεί να αποτελέσει μεγάλο αγκάθι στην πορεία του ΣΥΡΙΖΑ διότι δεν αποκλείουν την πιθανότητα- σε περίπτωση που ο Αλέκος Αλαβάνος παραμείνει- να ζητήσουν να είναι εκείνος που θα ηγηθεί του σχήματος στις επόμενες εθνικές εκλογές. Ακόμη όμως και σε περίπτωση αποχώρησής του κάποιοι στον ΣΥΝ πιστεύουν ότι οι σύμμαχοι θα προτιμήσουν το «άλλο» πρόσωπο κι όχι τον Αλέξη Τσίπρα ως επικεφαλής, κάτι που έκαναν ήδη αξιώνοντας στο debate να εμφανιστεί ο κ. Αλαβάνος.

Οι κόντρες «υψηλής τάσης»
Oι σχέσεις της πλειοψηφίας του Αριστερού Ρεύματος και της Ανανεωτικής πτέρυγας στον ΣΥΝ είναι ένα από τα πλέον ακανθώδη προβλήματα της Κουμουνδούρου. Η Ανανεωτική Πτέρυγα στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΝ ζήτησε ξεκάθαρα αλλαγή πολιτικής για το κόμμα, πρόταση που απέρριψε η πλειοψηφία διά της ηγεσίας και του Αλέξη Τσίπρα. Η φράση του Φώτη Κουβέλη που εμφανίζεται ως επικεφαλής της Ανανεωτικής Πτέρυγας πως «δεν είναι στραβός ο γιαλός, αλλά στραβά αρμενίζουμε» αποτυπώνει πλήρως όσα σκέφτονται οι ανανεωτικοί της Κουμουνδούρου. Ότι δηλαδή για το εκλογικό αποτέλεσμα ευθύνεται η στρατηγική του κόμματος, η αδυναμία του να διατυπώσει μία εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης και η «αριστερίστικη στροφή» της ηγεσίας του Συνασπισμού. Οι Ανανεωτές διαψεύδουν όσους υποστηρίζουν ότι επιθυμούν να αποχωρήσουν από τον ΣΥΝ και αντιτείνουν πως η Κουμουνδούρου είναι και δικό τους σπίτι. Πάντως, το σίγουρο είναι ότι δεν θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια. Οι πληροφορίες λένε ότι ακόμη δεν έχουν καταλήξει πώς ακριβώς θα διαχειριστούν την κατάσταση. Πιθανότατα όμως ένα πρώτο δείγμα γραφής θα δώσουν στη μεθαυριανή εκδήλωση που διοργανώνουν με ομιλητή τον Φώτη Κουβέλη σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας.

Οι «τεθλασμένες γραμμές»
Oι σχέσεις ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με τους ψηφοφόρους και την κοινωνία είναι ένα ακόμη ζήτημα που απασχολεί την ηγεσία του κόμματος. Οι πρόσφατες εκλογές έδειξαν κάτι που μέχρι προσφάτως η κορυφή της Κουμουνδούρου αρνούνταν να δει: ότι δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε με άστοχους χειρισμούς να στρέψει εναντίον του ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας εξ αφορμής της στάσης που τήρησε στα γεγονότα του περασμένου Δεκεμβρίου. Παράλληλα, τώρα στον ΣΥΝ παραδέχονται ότι το μήνυμα που εξέπεμπαν ήταν θολό. Ο πολίτης δεν μπορούσε να καταλάβει εάν ο ΣΥΡΙΖΑ επεδίωκε ή όχι πραγματικά τη συνεργασία με το ΚΚΕ, αφού η γραμμή είχε πολλά μπρος- πίσω (από αφορισμούς έως δημόσιες προσκλήσεις), και πώς ακριβώς αντιμετώπιζε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για συνεργασία, αφού από τη μία τις απέκλειε κι από την άλλη «παραπονιόταν» πως η αξιωματική αντιπολίτευση ήταν εκείνη που δεν επιθυμούσε έναν κοινό βηματισμό. Το ίδιο θολά μηνύματα εστάλησαν και με τη σύνθεση του ευρωψηφοδελτίου. Οι ισχυρισμοί του ΣΥΝ ότι η ομορφιά του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ακόμη και για το θέμα της Ε.Ε., π.χ. η εκπρόσωπος της ΚΟΕ ζητούσε διάλυση της Ε.Ε. φαίνεται πως δεν έπεισε τους πολίτες.