Η απόδραση των 10

Ένας μόνο παραμένει στην ΑΕΚ, από τους έντεκα που συντρόφευσαν τον Ντέμη Νικολαΐδη στην προσπάθεια να σώσουν την αγαπημένη ομάδα τους από την καταστροφή. Τον Αύγουστο του 2004 έντεκα άνθρωποι πήραν την τύχη της ΑΕΚ στα χέρια τους και προσπάθησαν να τη βγάλουν από το αδιέξοδο. Από τότε μέχρι σήμερα τα πράγματα άλλαξαν. Ο Ντέμης αποχώρησε, αλλά πριν απ΄ αυτόν είχε φύγει ο Γιώργος Κιντής που επανήλθε ως πρόεδρος, αλλά πάλι παραιτήθηκε. Στη συνέχεια έφυγαν όλοι εκτός από τον Νάσο Θανόπουλο. Ποιοι ήταν όμως οι υπόλοιποι βασικοί πυλώνες της… αρχικής εντεκάδας; ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΛΗΣ
Αυτός που έφυγε τελευταίος. Ο μοναδικός που έμεινε πιστός στον Ντέμη αν και ένιωσε αρκετές φορές ότι ο φίλος του δεν τον στήριξε όσο έπρεπε. Πάντως μαζί με τον Κανελλόπουλο ήταν από αυτούς που υποστήριξαν την επιστροφή του Μπάγιεβιτς στην ομάδα. Όταν παραιτήθηκε ανέφερε τα πολλά καλά που έκανε η διοίκηση Νικολαΐδη και τα δύο λάθη της: «Ο πόλεμος κατά της βίας συνοδεύτηκε από μια έλλειψη κατανόησης της ψυχοσύνθεσης των οργανωμένων οπαδών. Παραδόξως, ο άνθρωπος που αγάπησε και αγαπήθηκε όσο λίγοι από την εξέδρα δεν κατάλαβε ότι για κάθε βίαιο πρεζάκια ή νεοφασίστα υπάρχουν πενήντα άνθρωποι που βρίσκουν νόημα και αξιοπρέπεια με τη συμμετοχή τους στους οργανωμένους.

Το γήπεδο ήταν το δεύτερο λάθος μας.

Όχι η ειλικρινής θέση πως γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια δεν γινόταν, αλλά η έλλειψη ενημέρωσης, συζήτησης με τον κόσμο, που είχε (όπως και εμείς) μεγαλώσει με τον “Ναό” και πόναγε στο άκουσμα ότι οι παιδικές αναμνήσεις μας θα έμεναν για πάντα αναμνήσεις. Λάθος μας ήταν και η εμμονή μας με το πρωτάθλημα».

ΛΑΚΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Από την πρώτη στιγμή ήταν κοντά στον Ντέμη και την ΑΕΚ, αλλά σύντομα αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί. Λίγο καιρό μετά δήλωνε για τον Νικολαΐδη: «Κατ΄ αρχάς θεωρώ ότι πρέπει να υποστηριχτούν πάρα πολύ οι μέτοχοι και η τωρινή διοίκηση της ΑΕΚ. Και το θεωρώ αυτό, γιατί ίσως- για να μη χρησιμοποιήσω την άσχημη λέξη “εξαπατήθηκαν”- παρασύρθηκαν από τις ιδέες ενός- και λίγο έτσι υπερβολικές, υπερφίαλες ιδέες- και μόνο ατόμου και εννοώ τον Νικολαΐδη».

Τ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛOΣ
ΗΤΑΝ ΑΠΟτους βασικούς χρηματοδότες της προσπάθειας. Γιος του ιδιοκτήτη της Τιτάν Ανδρέα Κανελλόπουλου, ανέλαβε πολλές πρωτοβουλίες. Μάλιστα, μετά την αποχώρηση του Ντέμη Νικολαΐδη έδειξε ότι θα αναλάβει ηγετικό ρόλο μαζί με τον Νίκο Κούλη, όμως τελικά αποχώρησε με αφορμή το λεκτικό επεισόδιο με τον Στέλιο Μανωλά. Παραμένει μέτοχος, αλλά όπως είπε ο κ. Νοτιάς το ποσοστό του παραμένει στη διάθεση της νυν διοίκησης να το χειριστεί όπως νομίζει. Αποχωρώντας δήλωσε: «Ο κύκλος μου στα διοικητικά δρώμενα της ΑΕΚ έκλεισε. Κατά το τελευταίο δίμηνο έχω βιώσει καταστάσεις εντελώς αντίθετες από τη δική μου λογική, ηθική και αξιοπρέπεια, από ανθρώπους που συμφώνησα στην επιλογή τους. Αρνούμαι να συμμετέχω σε αυτήν την πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί και αποχωρώ εφ΄ όσον, παρά τις προσπάθειές μου, αδυνατώ να την αλλάξω. Οι δυσκολίες ποτέ δεν με τρόμαξαν, αλλά πίστευα ότι πάντοτε μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσα από τη συνεργασία. Όμως, συνεχιζόμενες συμπεριφορές και πράξεις από ανθρώπους της ομάδας, δεν ήταν δυνατόν να συνεχίζονται να γίνονται ανεκτές από εμένα».

ΝΑΣΟΣ ΘΑΝΟΠΟΥΛOΣ
Ο μόνος που μένει πλέον από την αρχική κίνηση των έντεκα φίλων του Ντέμη Νικολαΐδη. Έμπιστος άνθρωπος του Νίκου Νοτιά και αδελφός του νυν προέδρου Νίκου Θανόπουλου. Ήταν αυτός που μεσολάβησε για να πάρει η ΑΕΚ το ομολογιακό δάνειο. Στην αρχική ομάδα ήταν επίσης ο δημοσιογράφος Άκης Κοσώνας, ο Νίκος Ζυγουρόπουλος, ο Γιώργος Κουμπάρος, ο Κώστας Λουτσίδης, ο Λουίζος Παπαδόπουλος και ο Στέφανος Μαματζής.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΝΤΗΣ
ΣΤΕΝΟΣ ΦΙΛΟΣ του Ντέμη Νικολαΐδη που εισηγήθηκε την υπαγωγή στο άρθρο 44, για το οποίο πρώτος είχε μιλήσει ο Ανδρέας Δημητρέλλος. Στην αρχή ήταν το άλλο μισό του Ντέμη. Γρήγορα διαφώνησαν και έφυγε από την Ένωση, όμως επανήλθε και πάλι, αυτήν τη φορά στη θέση του προέδρου. Όμως παραιτήθηκε δηλώνοντας μεταξύ άλλων: «Κρίνοντας ότι το πλάνο που θέσαμε δεν είναι πλέον εφικτό, υπέβαλα την παραίτησή μου, ευχαριστώντας τους μετόχους της ΑΕΚ για την τιμή που μου έκαναν και την ευκαιρία που μου έδωσαν, έστω και για λιγότερο από δύο μήνες, να κάνω το παιδικό μου όνειρο πραγματικότητα. Δεν πρόκειται να κάνω καμία άλλη δήλωση, διότι οι εξελίξεις θα είναι πιο εύγλωττες. Τεθείσες σε κίνηση από τη μωρία και την απληστία ορισμένων, θα τους οδηγήσουν συντόμως, έκπληκτους και τσαλακωμένους, στην έξοδο. Τότε θα είναι η ώρα να πούμε πολλές ιστορίες από τον θαυμαστό κόσμο του ποδοσφαίρου. Αντιλαμβάνομαι πλήρως την ανάγκη τους να εφευρίσκουν εν τω μεταξύ φανταστικούς εχθρούς, ώστε αφ΄ ενός να έχουν έτοιμη τη δικαιολογία κι αφ΄ ετέρου να δρουν ανενόχλητοι στο παρασκήνιο, αλλά έχω πιο ενδιαφέροντα πράγματα να κάνω στη ζωή μου».