Το πιο πικρό μάθημα

Το μότο της εξέδρας των φίλων του Ολυμπιακού («Όσο με πληγώνεις τόσο με πωρώνεις») είναι αυτό που εκφράζει εδώ και χρόνια τους αδελφούς Αγγελόπουλους, αρχικά από την εξέδρα και στη συνέχεια από τον διοικητικό θώκο της ΚΑΕ. Γι΄ αυτό άλλωστε και δεν σταματούν στιγμή να ενισχύουν την ομάδα τους, την οποία όμως είδαν να διασύρεται προχθές το βράδυ στο ΟΑΚΑ και ένιωσαν πίκρα, οργή και κυρίως ντροπή για την εικόνα που έδειξε στο παρκέ το «ερυθρόλευκο» συγκρότημα, με το πιο μεγάλο μπάτζετ όλων των εποχών.

Η χρονιά οδεύει προς το τέλος της και ενώ (συνολικά) οι «ερυθρόλευκοι» πέτυχαν σημαντικά πράγματα έπειτα από μία δεκαετία (παρουσία και πάλι σε φάιναλ φορ Ευρωλίγκας, πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς της Α1), η χρονιά κρίνεται αποτυχημένη με βάση και το πρωτάθλημα που φαίνεται να χάνεται και φέτος στον Πειραιά με τον πιο οδυνηρό τρόπο.

Σαφώς οι ευθύνες βαραίνουν όλους (και τους διοικούντες) και η μεγαλύτερη ανήκει φυσικά σε προπονητή και παίκτες, που δεν μπόρεσαν να παρουσιαστούν έστω ανταγωνιστικοί σε ένα κομβικό παιχνίδι για τον τίτλο και γνώρισαν πρωτοφανή διασυρμό από τον πολύ καλύτερο αντίπαλό τους. Παράλληλα έχασαν (έστω στις λεπτομέρειες) όλα τα κρίσιμα παιχνίδια κόντρα στον «αιώνιο» αντίπαλο.

ΨΗΦΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Ήρεμα κύλησε η χθεσινή προπόνηση και τα πρώτα μηνύματα κάνουν λόγο για απογοήτευση του κόσμου, που ενδέχεται να απέχει σε μεγάλο βαθμό, στον αυριανό τρίτο τελικό, ο οποίος τελικά θα αρχίσει με μία ώρα καθυστέρηση (22.30) λόγω του πολιτικού ντιμπέιτ. Μάλιστα έπειτα από απόφαση της Αστυνομίας θα αποσυρθούν όλες οι ξύλινες εξέδρες για λόγους ασφαλείας.

Ας δούμε επιγραμματικά κάποια σημαντικά στοιχεία που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο, όσο και αν η χρονιά δεν έχει τελειώσει τυπικά, αλλά είναι φανερό (και όσον αφορά την ποιότητα ομάδων, αλλάκυρίως- και την ψυχολογία) ότι δείχνει μη αναστρέψιμη.

Ας σφίξουν λίγο τα λουριά

Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι ξόδεψαν φέτος περισσότερο χρήματα από ποτέ. Στηρίζουν την ομάδα, είναι δίπλα, αλλά χρειάζεται σιγά σιγά να οργανωθούν καλύτερα και εξωαγωνιστικά. Δεν προκαλούν δέος ούτε καν στους παίκτες. Δεν είναι κακό, κάποια στιγμή να φοβούνται και οι παίκτες την επίσκεψη των διοικούντων ύστερα από άσχημα αποτελέσματα. Παράλληλα ίσως θα μπορούσαν να έχουν έναν άνθρωπο (όπως είχε ο Σωκράτης Κόκκαλης τον Γιώργο Σαλονίκη) που να τους βοηθάει στην καλύτερη κατανομή των χρημάτων τους στις μεταγραφές. Το μεγάλο τους στοίχημα είναι να αρχίσουν να πείθουν παίκτες να έρχονται στο λιμάνι, ακόμα και όταν τους διεκδικεί ο «αιώνιος» αντίπαλος (π.χ. Γιασικεβίτσιους) και αυτό χρειάζεται δουλειά.

Τους μπέρδεψε και μπερδεύτηκε

Θα ήταν άδικο (ακόμα και αν έπαιρνε τον τίτλο), να κριθεί ο Παναγιώτης Γιαννάκης σε σύγκριση με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς (που μαζί του δεν μπορεί να συγκριθεί σχεδόν ούτε ο Ετόρε Μεσίνα). Όμως ατομικά έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης στην κατάληξη της φετινής σεζόν. Στο προχθεσινό ματς ο «Δράκος» έχασε κάποια στιγμή εντελώς τον έλεγχο και ήταν σε απόγνωση, ενώ και στον πρώτο τελικό δεν μπόρεσε- στην πράξη- να αποφορτίσει τους παίκτες του, που νικήθηκαν αρχικά από το άγχος και έπειτα από τον Παναθηναϊκό. Σαφώς και οι παραστάσεις του σε επίπεδο πρωταθλητισμού (σε συλλογικό επίπεδο) είναι ελάχιστες και δεν μπόρεσε να αναστρέψει υπέρ του την κατάσταση, ούτε καν με το πλεονέκτημα έδρας.

Στα συν του το γεγονός ότι μάζεψε τα αποδυτήρια, ενώ παρουσίασε ένα συγκροτημένο σύνολο που έχανε δύσκολα φτάνοντας σχεδόν μέχρι το τέρμα και στους τρεις στόχους. Όμως μάλλον μπέρδεψε τελικά τους παίκτες που δεν είχαν ξεκάθαρους ρόλους. Ο Βούιτσιτς για παράδειγμα δεν μπορούσε να παίξει την άμυνα του Βασιλόπουλου, συνεπώς ήταν χάσιμο χρόνου το να αναλώνεται πίσω. Θα έπρεπε να δουλεύει κυρίως το πώς θα κάνει τη ζημιά στην αντίπαλη άμυνα. Το «Όλοι κάνουν τα πάντα» δεν είναι πάντα εφικτό, όπως και ο Γιασικεβίτσιους για παράδειγμα δεν μπορούσε να παίζει το ίδιο καλή άμυνα όπως την επίθεση. Δεν χειρίστηκε σωστά τη θέση του πλέι μέικερ από την πρώτη στιγμή που άφησε ουσιαστικά μόνο του τον Παπαλουκά (ενώ δεν εμπιστευόταν τον Τεόντοσιτς, αλλά άφησε τον Μπλάκνεϊ να φύγει). Επίσης δεν «έκοψε» μαχαίρι από την πρώτη στιγμή τον ομφάλιο λώρο με Σχορτσιανίτη και Τεόντοσιτς για την εξωαγωνιστική (και όχι μόνο) συμπεριφορά τους. Έπρεπε να τελειώσει νωρίτερα το θέμα, διότι μετατράπηκε σε σίριαλ.

Κάποιοι αποδείχθηκαν «λίγοι»

Οι περισσότεροι αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων στα κρίσιμα παιχνίδια και αν είχαν κάποια δικαιολογία σε Κύπελλο και Ευρωλίγκα, δεν έχουν καμία στους τελικούς. Βασικές μονάδες (Βούιτσιτς, Γκριρ και Χαλπερίν) δεν έπιασαν ούτε το 20% των δυνατοτήτων τους ώς τώρα στους τελικούς, παίζοντας χωρίς ψυχή και πάθος. Μόνο 3-4 πίστευαν πραγματικά ότι μπορούν να ανατρέψουν το κατεστημένο του Παναθηναϊκού, αλλά δεν αρκούν.