Και η γυναίκα έπλασε τον… άνδρα

Η αλήθεια είναι πως το ανδρικό μόριο αισθητικά δεν θεωρείται από τα πιο κομψά μέλη του σώματος. Κι όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, το πέος είναι ένα εντυπωσιακό εργαλείο, ένα θαύμα της εξελικτικής βιολογίας. Η ανατομία και το σχήμα του οφείλονται σε πρακτικές και ανάγκες που έχουν αναπτυχθεί στα εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια εξέλιξης. Η εμφάνισή του κρύβει τα μυστικά της σεξουαλικότητας του ανθρώπινου είδους.

Μόλις τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές άρχισαν πιο επισταμένες έρευνες για το ανδρικό μόριο. Πρωτοπόρος θεωρείται ο Γκόρντον Γκάλοπ, ψυχολόγος με ειδίκευση στην εξέλιξη του ανθρώπου στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο Άλμπανι. Η δική του προσέγγιση είναι η «αντίστροφη μηχανική», μια τεχνική που αποκαλύπτει πώς τα σωματικά ή ψυχολογικά γνωρίσματα αναπτύσσονται χάριν της ανάγκης προσαρμογής του είδους σε συγκεκριμένες συνθήκες.

Όπως αναφέρεται στο περιοδικό «Scientific Αmerican», χρησιμοποιώντας αυτήν την τεχνική, οι επιστήμονες ταξιδεύουν προς τα πίσω στον χρόνο για να βρουν ποιοι λόγοι συνέτρεξαν για το μέγεθος και σχήμα του πέους αναπτύσσοντας απόψεις που βασίζονται στη θεωρία της εξέλιξης.

Για αναπαραγωγή. Στην περίπτωση του ανδρικού μορίου, η αναπαραγωγή και επιβίωση του ανθρώπινου είδους φαίνεται πως είναι η κύρια αιτία που πήρε αυτό το σχήμα. Το μέγεθος μπορεί να διαφέρει από άντρα σε άντρα, όμως το ανθρώπινο πέος σε στύση είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που έχουν τα άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά. Κατά μέσον όρο, το μήκος του κυμαίνεται από 12,5 έως 15,5 εκατοστά. Ούτε οι πιο προικισμένοι χιμπαντζήδες δεν πλησιάζουν αυτά τα μεγέθη. Τα δικά τους μόρια έχουν περίπου το μισό μέγεθος από τα ανθρώπινα.

Επιπλέον, μόνο το δικό μας είδος διαθέτει τόσο χαρακτηριστική βάλανο, η οποία συνδέεται με τον κορμό του πέους μέσω του χαλινού, ενός λεπτού εύθραυστου ιστού κάτω από την ουρήθρα. Οι χιμπαντζήδες, οι γορίλλες και οι οραγκουτάγκοι έχουν ένα πολύ λιγότερο πολύπλοκο σχήμα. Από τα πιο σημαντικά και μοναδικά σημεία του ανθρώπινου μορίου δεν είναι η βάλανος, αλλά η βάση της, που σχηματίζει ένα δακτυλοειδές χείλος μεταξύ του κορμού του πέους και της βαλάνου. Η διάμετρος της βαλάνου στο σημείο που ενώνεται με τον κορμό είναι μεγαλύτερη από τη διάμετρο του ίδιου του κορμού. Κι έτσι δημιουργείται αυτή η «δακτυλοειδής κορυφογραμμή», που διατρέχει την περιφέρεια της βαλάνου, χαρακτηριστικό, το οποίο σύμφωνα με τον Γκάλοπ έχει μεγάλη εξελικτική σημασία.

Οι ειδικοί πιστεύουν πως ο γυναικείος κόλπος είναι αυτός που καθόρισε το σχήμα του πέους. Μελετώντας ζευγάρια με τη χρήση απεικονιστικών μεθόδων, διαπίστωσαν πως, στη διάρκεια της συνουσίας, το πέος διαστέλλεται και καταλαμβάνει ολόκληρη την περιοχή του κόλπου, ενώ σε πλήρη διείσδυση φτάνει τον αυχένα του τραχήλου και ανασηκώνει τη μήτρα. Παράλληλα, στη διάρκεια της εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί να φύγει με μεγάλη ορμή. Συνδυάζοντας αυτά τα δύο χαρακτηριστικά, οι ειδικοί πιστεύουν πως αυτό συμβαίνει για να μπορέσει να φτάσει το σπέρμα στο ψηλότερο σημείο του κόλπου. «Με ένα μακρύτερο πέος, ο άντρας μπορεί, πρώτον, να αφήσει σπέρμα στο λιγότερο προσβάσιμο σημείο του κόλπου και, δεύτερον, να εκτοπίσει το σπέρμα που άφησαν εκεί άλλα αρσενικά για να μεγιστοποιήσει τις δικές του πιθανότητες να είναι ο πατέρας», εξηγεί ο Γκάλοπ.

ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ταξιδεύουν προς τα πίσω στον χρόνο για να βρουν ποιοι λόγοι συνέτρεξαν για το μέγεθος και το σχήμα του αναπτύσσοντας απόψεις που βασίζονται στη θεωρία της εξέλιξης

Η θεωρία εκτοπισμού του σπέρματος με πολλούς ερωτικούς συντρόφους

Η ΘΕΩΡΙΑ εκτοπισμού του σπέρματος είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο όσων λέει ο Γκόρντον Γκάλοπ και η συνάδερφός του Ρεμπέκα Μπερτς.

Χιλιάδες χρόνια πριν, και τα δύο φύλα είχαν διαφορετικούς ερωτικούς συντρόφους στη διάρκεια λίγων ωρών ή ημερών, κάτι που φυσικά μπορεί να συμβεί και στη δική μας εποχή.

Παράλληλα, το σπέρμα έχει την ικανότητα να διατηρηθεί στον κόλπο για αρκετές μέρες. Αν για παράδειγμα, η γυναίκα είχε δύο συντρόφους σε 48 ώρες, το σπέρμα τους θα έκανε αγώνα δρόμου για να φτάσει πρώτο στο ωάριό της.

Η φυσική επιλογή όπλισε τους άντρες με ένα εργαλείο, το οποίο βοηθά το δικό τους σπέρμα να είναι αυτό που θα γονιμοποιήσει τη γυναίκα. Πώς όμως γίνεται αυτό; Ο Γκάλοπ εξηγεί: «Το πέος εξελίχθηκε σε αυτό το σχήμα για να φτάνει πιο ψηλά και πιο βαθιά στον κόλπο και σε συνδυασμό με την κίνηση που κάνει ο άντρας την ώρα της διείσδυσης να αφαιρεί το σπέρμα των άλλων αντρών, τοποθετώντας το κάτω από τη δική του βάλανο».

Συγκεκριμένα, η βάση της βαλάνου χρησιμεύει ως «σκαπτικό» εργαλείο για να αφαιρέσει το ξένο σπέρμα από τον τράχηλο. Μάλιστα, ο Γκάλοπ και οι φοιτητές του απέδειξαν αυτή τη θεωρία στο εργαστήριο χρησιμοποιώντας τεχνητά γεννητικά όργανα διαφόρων σχημάτων και μεγεθών. Η βαθιά διείσδυση αφαιρεί μέχρι και 91% του σπέρματος που ήδη βρίσκεται στον τράχηλο. Αντίθετα, η διείσδυση κατά τρία τέταρτα αφαιρεί μόνο το ένα τρίτο του σπέρματος, ενώ η διείσδυση μόνο στο μπροστινό μέρος του κόλπου δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Όσο για τον κίνδυνο αφαίρεσης του δικού του σπέρματος, οι επιστήμονες απαντούν πως και γι΄ αυτό έχει φροντίσει η εξέλιξη. Ο άντρας παραμένει σεξουαλικά ανίκανος για διάστημα μισής έως 24 ωρών μετά την εκσπερμάτιση.