ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Τους έχει πάρει η κάτω βόλτα και δεν ξέρουν πώς να φρενάρουν

Εμένα αυτές οι ευρωεκλογές δεν μου αρέσουν. Βασικά, ποτέ δεν μου άρεσαν. Δεν είχαν αυτό το σασπένς, αυτή την ιδιαίτερη «μυρωδιά» (κάτι ανάμεσα σε μπαρούτι και ιδρώτα) της έντασης που έχουν οι εθνικές εκλογές και που την έχουν ακόμη κι αν το αποτέλεσμα είναι γνωστό πριν ανοίξουν οι κάλπες και αρχίσουν τα ραδιόφωνα τα γνωστά: Νομός Τρικάλων, εκλογικό κέντρο Ραχούλας, έλαβον…

«Εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο». Πφφφ. Πεθαμένα πράγματα. Αποπνέουν φορμόλη και χαλασμένα γαρίφαλα, από αυτά που το πρωί κάνουν βόλτα στα κοιμητήρια και το βράδυ καριέρα στα σκυλάδικα. Μόνο οι δεύτερες που είχαν γίνει, το 1984, είχαν αυτή την ένταση (και με το… παραπάνω) που περιέγραψα. Περίσσευε η αδρεναλίνη και η τεστοστερόνη έκανε τρελό πάρτι κάθε βράδυ στους δρόμους.

Ήταν τότε που η Ν.Δ. με τον Αβέρωφ αρχηγό πίστευε ότι θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, και την επομένη θα το ανέτρεπε. Μέχρι καραμπίνες είχαν βγάλει οι γαλάζιοι «κένταυροι» και «ρέιντζερς» (μερικοί οπλαρχηγοί έγιναν αργότερα υπουργοί και υφυπουργοί…), προκειμένου να «πεισθούν» οι ψηφοφόροι να ξαναψηφίσουν Νέα Δημοκρατία. Αλλά δεν πείστηκαν. Ανδρέα ψήφισαν και ο ηττημένος Αβέρωφ παραιτήθηκε για να παραχωρήσει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας στον Μητσοτάκη- με τα γνωστά επακόλουθα…

Παραμείναμε στην Ανατολή
Είκοσι πέντε χρόνια μετά, τίποτε, και ευτυχώς εδώ που τα λέμε, δεν θυμίζει εκείνες τις εκλογές που είχαν βαφτεί με αίμα. Μόνο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που θέλει τον Καραμανλή στα 54 του ηττώμενο να συνταξιοδοτείται πρόωρα, με… 67% κούραση- το ανώτερο ποσοστό για σύνταξη που δίνει το ΙΚΑ. Και η… Ντόρα βέβαια, της γνωστής οικογενείας, που διεκδικεί την ηγεσία της παράταξης για να «λάβουν τα όνειρα εκδίκηση» που λέει κι ο ποιητής, επειδή πολλοί είναι εκείνοι που την αμφισβητούν, όπως και την έχουν αμφισβητήσει στο παρελθόν.

Κατά τα λοιπά, και αν κρίνω από τα όσα έχουν μεσολαβήσει ώς τώρα, θα πάμε σε δεκαπέντε μέρες να ψηφίσουμε και το κλίμα θα θυμίζει εκλογή διαχειριστή πολυκατοικίας. Ή άντε, το πολύ πολύ, εκλογές για την ανάδειξη προεδρείου στον εξωραϊστικό σύλλογο «Η Ωραία Ανεμώνη». Ψάχνομαι να βρω το γιατί, αλλά άκρη δεν βρίσκω. Έτσι καταλήγω στο συμπέρασμα ότι όλο το σκηνικό έχει να κάνει με το ότι κατά βάθος ο Έλληνας ποτέ του δεν συμβιβάστηκε με την ιδέα ότι είναι Ευρωπαίος. Επί Σημίτη κάτι πήγε να γίνει, αλλά πάλι γυρίσαμε πίσω. Στη ράθυμη Ανατολή! Γι΄ αυτό εγώ είμαι από εκείνους που καταλαβαίνω καλά γιατί ο Πρωθυπουργός της χώρας, και… κουρασμένος δηλώνει, και το αραλίκι επιδιώκει, και γενικά με τη δουλειά έχει ένα θέμα…

Ούτε τα μπάνια
θα σου λείψουν
Θέμα έχω κι εγώ, αλλά όχι με τη δουλειά. Με την αποχή έχω. Σου την έχει καρφώσει, κύριε, η όλη κατάσταση στη χώρα; Μάλιστα, και χίλια δίκια έχεις. Αλλά αν εσύ το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος επιλέγεις… δαγκωτό παραλία, συγγνώμη αυτό δεν είναι διαμαρτυρία. Ούτε στάση ζωής (που ακούω να λένε κάτι τέτοια βλακώδη), ούτε έμπρακτη αποδοκιμασία, ούτε απόδειξη ότι ως πολίτης έχεις τη δύναμη. Αν θες να αποδείξεις ότι έχεις δύναμη, καν΄ το στην κάλπη. Φέρε μπροστά στα μάτια σου πώς πέρναγες ώς το 2004 και σύγκρινε το με το πώς περνάς τώρα. Μετά κάνε τις προσθαφαιρέσεις και κατάληξε σε συμπέρασμα. Είναι ό,τι πρέπει για να σε οδηγήσει στην κάλπη. Και να σου πω και κάτι άλλο; Σου ΄λειψαν τα τριήμερα; Οι μίνι διακοπές; Αφού κάθε τρεις και λίγο, και όποτε σου κάνει κέφι, παίρνεις άδεια από τη σημαία και την κάνεις για όπου θες και μπορείς. Επίσης ούτε τα μπάνια θα σου λείψουν. Ολόκληρο καλοκαίρι είναι μπροστά. Κάνε λοιπόν αυτό που πρέπει, και κάν΄ το για καλό. Μετά, ρίχ΄ το στο γιαλό…

Συγκέντρωση σε … σαλοτραπεζαρία!
Λέμε τώρα. Αλλά εδώ, όπως βλέπεις, το πράγμα δεν έχει βελτίωση. Από το κακό στο χειρότερο πάει. Δεν έχει επιστροφή. Τους έχει πάρει η κάτω βόλτα και δεν ξέρουν πώς να ανακόψουν τον κατήφορο. Είναι σε φάση να τους βλέπει ο Πάριος (γεια σου, Γιάννη) και να τραγουδάει «σαν τρελό φορτηγό… με τα φρένα σπασμένα» και τα σχετικά. Και ένα μυστήριο πράγμα, έχω αρχίσει να λυπάμαι τον Καραμανλή- το ξέρω, πρέπει να το κοιτάξω, αλλά μου συμβαίνει. Τον πήγαν την Τετάρτη στο Περιστέρι. Μας είχαν ειδοποιήσει ότι θα μιλήσει σε «ανοιχτή συγκέντρωση». Και η συγκέντρωση έγινε σε μια… σαλοτραπεζαρία! Τόσους μπόρεσαν να μαζέψουν. Οι άλλοι ούτε να τον ακούν, ούτε να τον βλέπουν. Προχθές την Πέμπτη, τον πήγαν στον Άλιμο, στα γραφεία του ΟΑΕΔ. Να ενημερωθεί, λέει, για τα προγράμματα αντιμετώπισης της ανεργίας. Κανείς δεν κατάλαβε ότι στην ουσία τον έβαλαν να ξύσει πληγές. Παραμονές των εκλογών του 2004 δεν ήταν που είχε δεσμευτεί ότι θα μονιμοποιήσει 250.000

συμβασιούχους; Πέντε χρόνια Πρωθυπουργός, ούτε 30.000 δεν μονιμοποίησε. Αντίθετα έφτιαξε στο δεκαπλάσιο μια άλλη στρατιά συμβασιούχων- κάπου 300.000 άτομα, παιδιά κυρίως, που ζουν την απόλυτη εκμετάλλευση. Συγγνώμη, τυχαία νομίζουν ότι βγήκε η παροιμία πως «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν πρέπει να μιλάς για σκοινί»;

Δίπλα δίπλα ήταν με όλους
Επίσης λάθος είναι να ξύνεις πληγές. Άσ΄ τες να επουλωθούν, να κλείσουν. Αφού βλέπεις, δεν σε συμφέρει. Παράδειγμα η Ζίμενς: τα ρέστα της έχει βάλει η Νέα Δημοκρατία να αποδείξει ότι το σκάνδαλο είναι «πράσινο», λόγω Τσουκάτου και πιθανώς Μαντέλη. Ό,τι είχαν και δεν είχαν μπροστά τους τα έχουν βάλει στο κέντρο του τραπεζιού και περιμένουν να σηκώσουν την μπάνκα. Να πει ο ψηφοφόρος: “Βρε, είδες οι πασόκοι; Τα έπιαναν από τη Ζίμενς, γι΄ αυτό κι εγώ δεν τους ψηφίζω”. Συγγνώμη, είναι με τα καλά τους; Παίρνουν τίποτε «ληγμένα», και δεν έχουν καταλάβει τις παρενέργειες; Τι ακριβώς συμβαίνει; Διότι άντε κι ο ψηφοφόρος, εγώ ας πούμε, επηρεασμένος τόσο πολύ από τις αποκαλύψεις, επιλέγω να μην ψηφίσω ΠΑΣΟΚ. Τι τους κάνει να πιστεύουν ότι θα επιλέξω Νέα Δημοκρατία; Κι έπειτα είναι και το άλλο: αν εγώ ο… επηρεασμένος, πρέπει να επιλέξω τι θα ψηφίσω με βάση τον βαθμό «σχετικότητας» κόμματος και Ζίμενς, βλέποντας τις φωτογραφίες του καταζητούμενου Χριστοφοράκου πρώτο τραπέζι πιστά με Καραμανλή και Ντόρα, πού φαντάζονται ότι θα καταλήξω;

(Κι αυτός ο Καραμανλής, ωραίες παρέες είχε. Στο Βατοπέδι, δίπλα δίπλα με τον Εφραίμ. Στη Ζίμενς, κολλητά με τον Χριστοφοράκο. Τρέμω στην ιδέα της επόμενης φωτό…)


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ «Το ΄πε, το ΄πε ο παπαγάλος, ότι σ΄ αγκαλιάζει άλλος»!

Εκείνος που σκέφθηκε το σποτ της Ρηγίλλης με τους παπαγάλους πρέπει να ήταν πολύ «πονεμένος» άνθρωπος. Πικραμένος.

Απογοητευμένος από τη ζωή και τους ανθρώπους. Αν έβλεπε τηλεόραση, θα διαπίστωνε ότι την προηγούμενη περίοδο έπαιζαν τρία διαφορετικά σποτάκια με πρωταγωνιστές…

μαρτυριάρηδες παπαγάλους και κεντρικό μήνυμα το γνωστό «το ΄πε, το ΄πε ο παπαγάλος, ότι σ΄ αγκαλιάζει άλλος»! Και καλά αυτός που το σκέφθηκε. Η Ρηγίλλης που επιμένει; Έτσι επέμενε και στις νομαρχιακές εκλογές του 2002 με μια άλλη φανταστική σύλληψη και θυμάστε τι έγινε. Ήταν η διαφήμιση με περίφημο τζιπ του Τζανετάκου που εκμηδένιζε το 500αράκι της Φώφης και όπως αποδείχθηκε από το αποτέλεσμα το 500αράκι ήταν που διέλυσε το τζιπ.

Ενδεικτικό του πόσο… συναρπάζει το παπαγαλοσποτάκι τα πλήθη είναι το γεγονός ότι την Τρίτη, πριν από την ομιλία του Καραμανλή στο Περιστέρι, συγκάλεσαν μια σύσκεψη της ΝΟΔΕ Β΄ Αθήνας για να στήσουν τη συγκέντρωση και από τους 29 γραμματείς των τοπικών επιτροπών της περιοχής προσήλθαν μόλις 3! Κι αυτοί με το ζόρι. Τέτοια επιτυχία…