[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Τα γυναικεία «δικαιώματα» απειλούνται από τις γυναίκες

Oι αντιδράσεις που προκάλεσε η απόφαση της Rahilda Dati να πάρει μόνο πέντε μέρες άδεια λοχείας με σόκαραν. Ο κύριος λόγος ήταν η προέλευσή τους. Από γυναικεία χείλη. Ο φεμινισμός πιθανώς δεν είναι πια στη μόδα. Η πλειονότητα των νέων γυναικών δεν αισθάνεται την ανάγκη να αποδείξει σε κανέναν την ισότητα. Μπορεί μερικές φορές να καλούμαστε να προσπαθήσουμε λίγο παραπάνω για τα προφανή, ειδικά στον χώρο εργασίας. Αλλά, θέλω να πιστεύω, καμία δεν έχει πλέον ανάγκη να διατυμπανίζει «δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του ανδρός μου, θέλω να είμαι ο εαυτός μου» και όλα τα συναφή που φώναζαν οι Ελληνίδες «σουφραζέτες» το ΄80 και το ΄90, πως δεν μας απασχολεί καν το θέμα του φύλου, ότι αποστρεφόμαστε τις κρίσεις που γίνονται σε αυτή τη βάση, είτε είναι ευμενείς είτε είναι δυσμενείς.

Κι όμως, τα γυναικεία «δικαιώματα» μάλλον απειλούνται πάλι. Αυτή τη φορά ο εχθρός δεν είναι το άλλο φύλο. Είναι οι ίδιες οι γυναίκες. Προς Θεού, όχι όλες. «Η κίνηση της Dati θέτει σε κίνδυνο τα κεκτημένα μας στον χώρο εργασίας», υποστήριξαν πολλές «φεμινίστριες» και μάλιστα σε διάφορες χώρες. Ωστόσο, η Γαλλίδα υπουργός δεν φαίνεται να θέλησε ποτέ να αποτελέσει πρότυπο για το φύλο της. Επίσης, υποτίθεται- τουλάχιστον εγώ αυτό είχα καταλάβει όταν διάβαζα την ιστορία του φεμινιστικού κινήματος- ότι το ουσιαστικότερο αίτημα ήταν η ελευθερία στις επιλογές. Ελευθερία να κάνεις καριέρα ή να μεγαλώσεις τα παιδιά σου. Να αποφασίσεις εσύ αν θα γυρίσεις στη δουλειά σου πέντε μέρες ή πέντε μήνες μετά τη γέννα.

Εμείς οι γυναίκες έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε τις ζωές των ανθρώπων του ιδίου φύλου ως παραδείγματα για τις ικανότητές μας. Όχι από κάποια ιδιοτροπία των γονιδίων. Απλώς γιατί η κοινωνική πραγματικότητα για αιώνες μας αφαιρούσε το δικαίωμα να καταστήσουμε σαφή τα αυτονόητα. Θεωρούμε λοιπόν ότι η πορεία μίας δύναται να επηρεάσει τις υπόλοιπες. Βασική αρχή στην οποία στηρίχθηκαν πολλές, από τις πρωτεργάτριες του φεμινιστικού κινήματος μέχρι τις εκδότριες των γυναικείων περιοδικών. Όμως, είναι τουλάχιστον δογματικό- για να μην πω φασιστικό- να είσαι γυναίκα και να κατακρίνεις μια άλλη για τις επιλογές της μόνο και μόνο επειδή διαφέρουν από αυτές που θα έκανες εσύ. Πόσω μάλλον αν αυτοπροσδιορίζεσαι ως φεμινίστρια.