Έξι κόλπα για τις οικογενειακές φωτογραφίες

«Όταν αποφασίσαμε να κάνουμε οικογενειακή φωτογράφιση είχαμε στο μυαλό μας ένα στούντιο, στο οποίο θα μπούμε, θα χαμογελάσουμε, θα πάρουμε στατικές πόζες και δύο… φλας μετά θα τελείωνε η διαδικασία. Κάτι δηλαδή ανάλογο με τις φωτογραφίες που χαζεύαμε στα σπίτια των παππούδων μας. Προς μεγάλη μας έκπληξη όμως, αυτή η φωτογράφιση ήταν μία μοναδική εμπειρία».

Έβγαλαν τα παπούτσια τους και μπήκαν στο λευκό στούντιο. Μόλις ακούστηκε από τα ηχεία το πρώτο τραγούδι η διάθεση ανέβηκε στα ύψη. Δεν πρόκειται για κάποιο μάθημα χορού αλλά για τα πρώτα λεπτά μιας οικογενειακής φωτογράφισης. Τον περασμένο Σεπτέμβριο η κ. Μαρία Λιναρίτη και ο κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος διαπίστωσαν ότι τα άλμπουμ που είχαν στο σπίτι ήταν γεμάτα είτε με φωτογραφίες των παιδιών τους είτε με κάποιες μόνο του ζευγαριού. «Από τις διακοπές ή από άλλες εκδηλώσεις δεν βρήκαμε ούτε μία που να είμαστε όλοι μαζί σαν οικογένεια. Έτσι, όταν φίλοι μάς ενημέρωσαν

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ

Το Σαββατοκύριακο βολεύει τα μέλη των οικογενειών να κάνουν τη φωτογράφιση, αφού συνήθως είναι όλοι μαζί

για ένα στούντιο που ειδικεύεται σε οικογενειακές φωτογραφίες δεν το πολυσκεφτήκαμε», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Μαρία Λιναρίτη.

«Πάρε την οικογένειά σου και έλα να φωτογραφιστείς»: Αυτό είναι το σκεπτικό του καλλιτεχνικού στούντιο με έδρα την Αγία Παρασκευή που δίνει έμφαση στην εναλλακτική οικογενειακή φωτογραφία. Μάλιστα, η μόδα έχει έρθει από το εξωτερικό, όπου όλο και περισσότερες οικογένειες στήνονται μπροστά στον φακό.

Ο κόσμος αυξάνεται
«Σε ένα ταξίδι στο Λονδίνο επισκέφτηκα ένα αντίστοιχο στούντιο. Άρχισα να ψάχνω και διαπίστωσα ότι η οικογενειακή φωτογράφιση είναι μόδα κυρίως στην Αμερική. Στη χώρα μας ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη στη δεκαετία του ΄60 και του ΄70. Όχι όμως με τον τρόπο που εμφανίζεται στο εξωτερικό. Έτσι αποφάσισα να φέρω τον περασμένο Μάιο την οικογενειακή φωτογραφία… α λα Αμερική», σημειώνει ο φωτογράφος, κ. Νώντας Κουτσούκης. Το ενδιαφέρον, όπως προσθέτει, όσο περνάει ο καιρός αυξάνεται. «Ωστόσο, ο κόσμος δεν έχει συνηθίσει σε κάτι τέτοιο και δεν μπορεί να καταλάβει εύκολα τι είναι αυτό που κάνουμε».

Σε ένα λευκό στούντιο οι οικογένειες αφήνουν έξω τα παπούτσια και με μουσική υπόκρουση αρχίζουν να χορεύουν. «Δεν υπάρχει στημένη εικόνα. Νιώσαμε περισσότερο σα να ήμασταν σε έναν παιδότοπο για μικρούς και μεγάλους. Για περίπου δύο ώρες παίζαμε με τα παιδιά μας και παράλληλα μάς τραβούσε ο φωτογράφος», λέει η κ. Λιναρίτη. Συμπληρώνει δε ότι τις οικογενειακές φωτογραφίες τις έκανε κάδρα για το σπίτι, ενώ τις χρησιμοποίησε ακόμη και στην πόρτα του παιδικού δωματίου. Το Σαββατοκύριακο φαίνεται πως βολεύει τα μέλη των οικογενειών για να κάνουν τη φωτογράφιση. «Τότε άλλωστε έχουν χρόνο όλοι μαζί», σημειώνει ο κ. Κουτσούκης.