[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Αντώνης Καρακούσης

(ο αρθρογράφος, για τη διακυβέρνηση Καραμανλή- παλιά και νέα)

Μέχρι πρότινος η νεοδημοκρατική διακυβέρνηση ακολουθούσε το παλαιό μοντέλο, το πρότυπο του προηγούμενου κόσμου. Όλα ήταν στημένα γύρω από τον ηγέτη-τιμονιέρη και αδιαμφισβήτητο μεγάλο αρχηγό. Ο κ. Καραμανλής εκπροσωπούσε το νεοδημοκρατικό ίνδαλμα. Επί πέντε χρόνια έμενε ψηλά στον πύργο του, απόλυτος, αλλά και ανεύθυνος άρχων. Διοικούσε διά της τακτικής και διά του ενστίκτου. Ούτε συλλογικότητες ούτε διαβούλευση μεγάλη. Λίγος χρόνος σε υπουργούς και συνεργάτες, λίγες κουβέντες με τους υποτακτικούς, τα πάνω πάνω, τα χοντρά, και έξω από την πόρτα.

Ώσπου οι δυο-τρεις εργοδηγοί που του έκαναν τη δουλειά νόμισαν ότι εξελίχθηκαν σε διευθύνοντες συμβούλους και άρχισαν τα δικά τους κόλπα. Κάποια στιγμή μπερδεύτηκαν για τα καλά και το έργο χάθηκε.

Κάπως έτσι όμως ο ηγέτης έμεινε με το κάστρο ετοιμόρροπο και τις σημαίες κουρελιασμένες. Έπειτα από πέντε χρόνια αμέριμνης διακυβέρνησης φαίνεται τώρα, στη δύση της εξουσίας του, να αναζητεί το νήμα της σύγχρονης διακυβέρνησης. Ίσως το πιάσει, αλλά ο χρόνος είναι λίγος και οι αέρηδες θυελλώδεις. Δεν θα μπορέσει να το κρατήσει…

Θα του φύγει ή θα πέσει.

(«Το Βήμα»)