Ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια

Ο συνεχιζόμενος επί 6 μήνες αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας από τους Ισραηλινούς εξωθεί τους Παλαιστίνιους κατοίκους να αναζητούν τρόφιμα στα σκουπίδια, διαπιστώνει έκθεση του ΟΗΕ, την ίδια στιγμή που η ηγεσία του Ισραήλ αποφασίζει μεγάλη στρατιωτική επίθεση εναντίον της Χαμάς. Χιλιάδες άμαχοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε μια περιοχή όπου δεν υπάρχει αύριο…
Η κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς έληξε αυτές τις ημέρες, ουσιαστικά όμως είχε διακοπεί νωρίτερα. Το Ισραήλ έχει κλείσει όλες τις εισόδους στα σύνορα με τη Λωρίδα της Γάζας και έτσι οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν τεράστιες ελλείψεις τροφίμων αλλά και φαρμάκων. Το Ισραήλ εξετάζει το ενδεχόμενο να προχωρήσει σε μεγάλης έκτασης στρατιωτική επίθεση και ήδη Ισραηλινοί διπλωμάτες έχουν πάρει εντολή να προετοιμάσουν τη διεθνή κοινότητα για κάτι τέτοιο. Την περασμένη εβδομάδα ο πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ και ο υπουργός Άμυνας Εχούντ

ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Η συμφωνία για κατάπαυση του πυρός έχει ήδη λήξει και το Ισραήλ σκέπτεται να προχωρήσει σε μεγάλης έκτασης στρατιωτική επίθεση

Μπαράκ έδωσαν το πράσινο φως για τη στρατιωτική επίθεση, αφήνοντας ανοιχτή την ημερομηνία. Ισραηλινές εφημερίδες όπως η «Χααρέτζ» αναρωτιούνται: «Ο πρώτος πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας μπορεί να σταματήσει πριν αρχίσει;» Καθώς ο χρόνος τελειώνει, οι ψύχραιμες φωνές που μιλούν για συνέχιση της ανακωχής φαίνεται να ακούγονται όλο και λιγότερο. Και σύμφωνα με την έκθεση του ΟΗΕ, οι χιλιάδες κάτοικοι της Λωρίδας της Γάζας απειλούνται με πείνα και με αρρώστιες, διότι το υδρευτικό και ηλεκτρικό σύστημα δεν συντηρούνται. «Αυτή δεν είναι μια ανθρωπιστική κρίση», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΟΗΕ. «Είναι μια πολιτική κρίση με ολέθριες ανθρωπιστικές επιπτώσεις».

Μαρτυρία
Χαρακτηριστική της κατάστασης στην αποκλεισμένη Λωρίδα της Γάζας είναι η μαρτυρία της 25χρονης Αμίρα Αχμάντ στην εφημερίδα «Ομπσέρβερ». «Όλη η ζωή μου έχει αλλάξει ριζικά όλους αυτούς τους μήνες του αποκλεισμού», διηγείται. Πριν ξυπνούσα και ήλπιζα ότι το αύριο θα είναι καλύτερο. Όχι πια. Διότι ζω στη Λωρίδα της Γάζας, όπου όλα τα όνειρα και οι ελπίδες εξαφανίζονται. Ακόμα και τα πιο βασικά πράγματα είναι δύσκολο να βρούμε. Η κόρη μου Λαγιάν είναι 6 μηνών. Δεν βρίσκω καν να της αγοράσω γάλα σε σκόνη. Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι τα παιδιά μου θα μεγαλώσουν τόσο δύσκολα, φτωχά και πάντα υπό απειλή. Περνάμε ώρες και μέρες χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, δυσκολευόμαστε να βρούμε γκάζι για το μαγείρεμα ή για να βράσουμε νερό. Ό,τι βρίσκουμε έρχεται μέσω των τούνελ που έχουν ανοιχτεί με την Αίγυπτο και κοστίζει πανάκριβα. Το ψωμί είναι δυσεύρετο και το κρέας ακόμα περισσότερο. Ο άνδρας μου εργάζεται ως κάμεραμαν, αλλά πληρώνεται ελάχιστα και εγώ ήμουν μεταφράστρια, αλλά λόγω του αποκλεισμού δεν έρχεται κανείς εδώ πια για τον οποίο θα μπορούσα να δουλέψω. Είναι περίεργο. Όταν περπατάς στους δρόμους της Λωρίδας της Γάζας νομίζεις ότι οι άνθρωποι δείχνουν χαρούμενοι και συνεχίζουν τη ζωή τους φυσιολογικά. Μόνο όταν παρατηρήσεις τα μάτια τους μπορείς να δεις ότι φοβούνται».
Η ζωή της 7χρονης Μαρίας στα χέρια του Ισραήλ

Η ΖΩΗ της 7χρονης Παλαιστίνιας Μαρίας Αμάν, που έμεινε παράλυτη έπειτα από ισραηλινή επίθεση με πυραύλους, είναι πιθανόν να σωθεί εάν το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ αποφασίσει ότι μπορεί να παραμείνει στο νοσοκομείο της Ιερουσαλήμ στο οποίο νοσηλεύεται τώρα. Σύμφωνα με δικηγόρους, το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ έδωσε τη συγκατάθεσή του για κάτι τέτοιο και προτίθεται να χρηματοδοτήσει τη θεραπεία της- η Μαρία χρειάζεται 24ωρη ιατρική φροντίδα. Εάν το δικαστήριο εκδώσει αρνητική απόφαση για τη Μαρία, η οποία έχει μείνει παράλυτη από τον λαιμό και κάτω, αυτό θα ισοδυναμεί με θάνατο γι΄ αυτήν, αφού θα πρέπει να επιστρέψει στη Γάζα όπου κανένα νοσοκομείο δεν διαθέτει τις υποδομές για τέτοιου είδους περιστατικά.

Η ζωή της Μαρίας άλλαξε για πάντα πριν από δυόμισι χρόνια όταν ισραηλινό ελικόπτερο εκτόξευσε πύραυλο εναντίον του αυτοκινήτου ενός ηγέτη της Χαμάς. Ο πύραυλος όμως χτύπησε και το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε η Μαρία με την οικογένειά της. Μεταξύ των νεκρών από την επίθεση ήταν η 28χρονη μητέρα της Ναΐμα, ο μεγαλύτερος αδελφός της και η γιαγιά της. Έκτοτε η Μαρία παραμένει συνδεδεμένη με μηχάνημα τεχνητής υποστήριξης της αναπνοής της. Η μικρή πηγαίνει στο σχολείο όπου κάνει όλα της τα μαθήματα με το στόμα (φωτό πάνω). Η Μαρία ελπίζει ότι μια ημέρα θα αποσυνδεθεί από τα μηχανήματα και κανείς δεν έχει τολμήσει μέχρι τώρα να της πει ότι θα εξαρτάται από αυτά για όλη της τη ζωή.