Εναλλακτικά Το φρούτο σάπισε νωρίς

«ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ το ΠΑΣΟΚ το 2003». Το παραδέχεται «μυαλό» της συντηρητικής παράταξης και εκ των συνομιλητών του Κώστα Καραμανλή. Αν μπει στον αποκωδικοποιητή του πολιτικού λόγου η φράση σημαίνει πως η κυβέρνηση έχει υποστεί μεγάλη φθορά και βρίσκεται σε τροχιά απώλειας της εξουσίας.

Σύμφωνοι. Υπάρχει, όμως, μια κρίσιμη διαφορά. Το 2003 το ΠΑΣΟΚ μετρούσε μια δεκαετία διακυβέρνησης. Η Ν.Δ. δεν έχει κλείσει ούτε πέντε χρόνια. Γιατί γονάτισε στα μισά του δρόμου;

Υπάρχουν τρεις λόγοι. Οι δύο αφορούν σκάνδαλα. Μέσα σε δώδεκα μήνες, η κυβέρνηση Καραμανλή έζησε το δράμα Ζαχόπουλου και την υπόθεση Βατοπεδίου. Δεν ήταν συνήθεις ιστορίες. Ακόμη χειρότερα: ήταν το είδος των σκανδάλων που λειτουργούν αποσταθεροποιητικά για τη συντηρητική Ελλάδα η οποία ψηφίζει Ν.Δ. Στην περίπτωση Ζαχόπουλου το υλικό δεν ήταν ηθικοπλαστικού χαρακτήρα. Το Βατοπέδιο πάλι ενοχλεί τους θεοσεβούμενους, αφού διασύρει τον παπά, μια φιγούρα ισχυρή στο συλλογικό υποσυνείδητο της συντηρητικής παράταξης. Η Siemens κάλυψε το χρονικό κενό ανάμεσα στις δύο υποθέσεις.

ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΣ και Βατοπέδιο κλόνισαν τη σχέση της Ν.Δ. με την κοινωνία. Αν στα σκάνδαλα η Ν.Δ. έχασε το ηθικό φωτοστέφανο κι έκανε βουτιά στη λάσπη, στην οικονομία έχασε την ανοχή των κατώτερων στρωμάτων. Αυτός είναι ο τρίτος λόγος κατάρρευσης της κυβέρνησης. Τα πρώτα τέσσερα χρόνια, η οικονομική κατάσταση δεν είχε χειροτερεύσει, παρά το μπες- βγες στην επιτήρηση των Βρυξελλών. Κορυφαία κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται όμως πως «από πέρσι την άνοιξη η άνοδος των τιμών είναι πραγματική και οδυνηρή». Είναι μια πραγματικότητα που θίγει όσους έχουν καθηλωμένα εισοδήματα- δηλαδή την πλειονότητα εκείνων που δεν έχουν κάποια άκρη στη μαύρη οικονομία. Ακόμη χειρότερα: τα νοικοκυριά είναι και δανεισμένα με κάρτες, στεγαστικά ή δόσεις Ι.Χ.

Τα καμπανάκι χτύπησε ήδη από τον Σεπτέμβριο, όταν φάνηκε η αναστροφή των δημοσκοπήσεων. Η κυβέρνηση έχασε όμως πολύτιμο χρόνο και στο Βατοπέδιο και στην οικονομία. Η ασάφεια της οικονομικής πολιτικής και η εξαφάνιση του Πρωθυπουργού χειροτέρευσαν το κλίμα. Η δυσαρέσκεια τείνει πλέον να μετατραπεί σε κρίση εμπιστοσύνης. Αυτή είναι γενική. Αγγίζει τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, τα οποία έχουν άνοιγμα πάνω από 150 μονάδες από τα γερμανικά- που είναι σημείο αναφοράς. Αλλά διαβρώνει και την παράσταση της Ν.Δ. ως κόμματος που μπορεί να διαχειριστεί τα οξυμμένα προβλήματα της χώρας.

ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ, ο Καραμανλής- και μαζί του η Ν.Δ. – έχασε μέσα σε τέσσερις μήνες όλα όσα είχε προσεκτικά διαφυλάξει τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Αν χάσεις την τιμή σου στην πολιτική, δεν την ανακτάς εύκολα. Όσο για την οικονομία, όπως αποδεικνύεται διεθνώς, δεν υπάρχουν περιθώρια για θαύματα. Για να θυμηθεί κανείς την ορολογία του Γιάννη Λούλη, το γαλάζιο φρούτο ωρίμασε και σάπισε νωρίς.