Πτήση υψηλού ρίσκου

Τίποτα ίδιο σε σχέση με σήμερα δεν θα έχει η νέα πολυμετοχική και υψηλού ρίσκου εταιρεία της ιδιωτικής Ολυμπιακής, η οποία σύμφωνα με την κυβέρνηση- και εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά- θα ανοίξει τα φτερά της στα τέλη του ερχόμενου Απριλίου. Με βάση τον διαγωνισμό που βρίσκεται σε εξέλιξη και τους επενδυτές που εκδήλωσαν μη δεσμευτικό ενδιαφέρον για τα «φιλέτα» του σημερινού ομίλου της Ο.Α., τη νέα Ολυμπιακή θα συγκροτούν πιθανότατα τουλάχιστον τρεις διαφορετικές εταιρείες, οι οποίες θα έχουν διαφορετικούς μετόχους. Συνδετικοί κρίκοι όλων αυτών των επενδυτών-εταιρειών θα είναι κατ΄ αρχήν το κοινό σήμα με τους έξι κύκλους και το όνομα Οlympic!

Μεγάλο στοίχημα
Ωστόσο, όπως αναφέρουν έμπειρα στελέχη της αγοράς των αερομεταφορών, η λειτουργία και η βιωσιμότητα της νέας Ολυμπιακής υπό τις συνθήκες αυτές «θα είναι ένα μεγάλο στοίχημα και ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα». Συγκεκριμένα, επισημαίνουν ότι για να είναι βιώσιμο το σχήμα της νέας Ολυμπιακής, θα πρέπει οι επενδυτές που θα αγοράσουν την εταιρεία πτητικού έργου να συνεργαστούν στενά και αρμονικά με τους αγοραστές της τεχνικής βάσης συντήρησης και επισκευής αεροσκαφών, καθώς και με τους επενδυτές που θα αναλάβουν το κομμάτι της επίγειας εξυπηρέτησης (χάντλινγκ) και της διακίνησης εμπορευμάτων (cargo).

Σε διαφορετική περίπτωση, τονίζουν τα ίδια στελέχη, «το νέο σχήμα θα είναι θνησιγενές και καταδικασμένο να αποτύχει». Ειδικότερα, όπως εξηγούν, σε κάθε περίπτωση, το πάνω χέρι στην καινούργια πολυμετοχική Ολυμπιακή θα έχουν οι επενδυτές που θα αγοράσουν την εταιρεία Πάνθεον με το πτητικό έργο. Κι αυτό, καθώς θα είναι αυτοί που θα επιλέγουν εάν- και με ποιες προϋποθέσεις- θα χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες των άλλων δύο εταιρειών (της τεχνικής βάσης και του χάντλινγκ). Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει οι μέτοχοι των νέων εταιρειών της τεχνικής βάσης και του χάντλινγκ να προσφέρουν δελεαστικά τιμολόγια στην εταιρεία πτητικού έργου και πιθανότατα φθηνότερα τιμολόγια σε σχέση με αυτά που η ίδια θα έχει ήδη στη διάθεσή της.

Τ ι θα αποφασίσουν
Για παράδειγμα, διερωτώνται τι θα συμβεί εάν π.χ. η Qatar Αirways- στην περίπτωση που αναλάβει το πτητικό κομμάτι της νέας Ολυμπιακής- αποφασίσει να συντηρήσει τα αεροσκάφη της νέας εταιρείας στη δική της φθηνότερη τεχνική βάση στο Κατάρ και όχι στην τεχνική βάση της Ολυμπιακής στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»

Τ ην ομαλή λειτουργία της νέας Ολυμπιακής θα μπορούσε να διασφαλίσει μόνο ένας οικονομικά εύρωστος επενδυτής ή μια ισχυρή κοινοπραξία επενδυτών, που θα αγόραζε και τις τρεις εταιρείες που πωλούνται

που πιθανόν να έχει περιέλθει στα χέρια της ισπανικής Ιberia. Ή τι θα συμβεί επίσης εάν η Qatar Αirways αποφασίσει να χρησιμοποιεί δικές της ή άλλες φθηνότερες υπηρεσίες χάντλινγκ (κάθε αερομεταφορέας έχει δικαίωμα αυτοεξυπηρέτησης σε όλα τα αεροδρόμια) και όχι π.χ. της Εllaktor, της Goldair ή της Swissport, που πιθανόν κάποια από αυτές να είναι η νέα ιδιοκτήτρια της εταιρείας υπηρεσιών επίγειας εξυπηρέτησης της Ολυμπιακής. Μέχρι στιγμής, από την όλη διαδικασία που έχει δρομολογήσει η κυβέρνηση, δεν προκύπτει ότι οι επενδυτές που θα αγοράσουν τις τρεις εταιρείες θα πρέπει υποχρεωτικά να συνεργάζονται μεταξύ τους. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, το βέβαιο είναι ότι θα απαξιωθούν κυρίως οι νέες εταιρείες της τεχνικής βάσης και του χάντλινγκ της Ολυμπιακής, ενώ κερδισμένοι θα βγουν οι ανταγωνιστές της που ήδη δραστηριοποιούνται στους συγκεκριμένους τομείς. Μόνον ένας
Όπως υπογραμμίζουν τα στελέχη της αεροπορικής αγοράς, την ομαλή λειτουργία της νέας Ολυμπιακής θα μπορούσε να διασφαλίσει μόνο ένας οικονομικά εύρωστος επενδυτής ή μια ισχυρή κοινοπραξία επενδυτών, που θα αγόραζε και τις τρεις εταιρείες που πωλούνται. Έτσι, τονίζουν, θα διασφαλιζόταν ότι κάθε μια από τις τρεις εταιρείες θα λειτουργούσε συμπληρωματικά της άλλης, αλλά και προς όφελος και των τριών. «Μήπως αυτό είναι και το κλειδί του διαγωνισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη;», αναρωτιέται πρώην υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος της Ολυμπιακής και μετέπειτα άλλων ιδιωτικών αεροπορικών εταιρειών. Όπως εξηγεί, στην τελική φάση του διαγωνισμού για την πώληση των τριών εταιρειών της Ολυμπιακής, οι σύμβουλοι της κυβέρνησης, όταν κληθούν να σταθμίσουν την προοπτική βιωσιμότητας του νέου σχήματος, θα λάβουν υπόψη τους όλες αυτές τις παραμέτρους. Εκεί, για όλους τους λόγους που αναπτύχθηκαν παραπάνω, θεωρείται βέβαιο ότι θα αποκτήσει προβάδισμα κάποιο από τα επενδυτικά σχήματα ή τις αεροπορικές εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον να αγοράσουν και τις τρεις εταιρείες της Ολυμπιακής. Η μοναδική αεροπορική εταιρεία που έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον και για το πτητικό έργο και για την τεχνική βάση και για το χάντλινγκ είναι η «ευρωπαϊκή» της οποίας όμως το όνομα, τους μετόχους και τους συνεργάτες της (άλλες αεροπορικές εταιρείες, συμμαχίες κ.λπ.) κρατά επτασφράγιστο μυστικό η κυβέρνηση, επικαλούμενη τους όρους μυστικότητας που φέρεται να ζήτησαν διάφοροι επενδυτές!


Στον αέρα 19 άγονες γραμμές

Στον αέρα βρίσκεται η αεροπορική σύνδεση των νησιών της άγονης γραμμής, παρ΄ ότι ο υπουργός Μεταφορών Κ. Χατζηδάκης, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη διάλυση της σημερινής Ολυμπιακής, διατυμπάνιζε ότι «τα νησιά δεν πρόκειται να μείνουν ούτε μια μέρα χωρίς σύνδεση»!

Πριν καν αρχίσει ο διαγωνισμός για την πώληση της Ολυμπιακής, ο κ. Χατζηδάκης άναψε το «πράσινο φως» για τη διενέργεια δύο διαγωνισμών, έναν για 10 άγονες γραμμές κι άλλον έναν για εννέα γραμμές. Ωστόσο, μόλις πριν από λίγες ημέρες αναγκάστηκε να τους καταργήσει και τους δύο, καθώς από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) διαπιστώθηκε ότι με το υπάρχον νομικό πλαίσιο της Ε.Ε. δεν ήταν δυνατό οι 19 άγονες γραμμές να ανατεθούν ούτε στην Ολυμπια- κή που κλείνει ούτε στην εταιρεία-κέλυφος Πάνθεον.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι με τη διάλυση της Ολυμπιακής, για να αναλάβει άλλη εταιρεία τα δρομολόγια αυτά θα πρέπει να έχει πτητική εμπειρία τουλάχιστον ενός έτους. Η Πάνθεον έλαβε άδεια πτητικής εκμετάλλευσης μόλις στις 31 Οκτωβρίου 2008!

Οι διαγωνισμοί που ματαιώθηκαν, αφορούσαν τις 19 άγονες γραμμές προς: Κύθηρα, Σητεία, Νάξο, Σκιάθο, Πάρο, Αστυπάλαια, Κάρπαθο, Ικαρία, Λέρο, Λήμνο, καθώς και τα δρομολόγια Κέρκυρα- Θεσσαλονίκη, Σάμος- Θεσσαλονίκη, Χίος- Θεσσαλονίκη, Αλεξανδρούπολη- Σητεία, Άκτιο- Σητεία, ΡόδοςΚάρπαθος- Κάσος- Σητεία, Ρόδος- Κως- Λέρος – Άκτιο, Κέρκυρα- ΆκτιοΚεφαλονιά- Ζάκυνθος, Λήμνος- Μυτιλήνη- ΧίοςΣάμος- Ρόδος. Αυτά τα νησιά κινδυνεύουν να μην έχουν αεροπλάνα.