ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Και να τα σηκώσεις όλα από την τράπεζα, πού θα τα πας;
Τα μέτραγες ένα ένα. Κάθε τόσο πήγαινες στην τράπεζα, έβαζες στο ΑΤΜ την κάρτα, ζήταγες ενημέρωση, και να ένα χαμόγελο για τα ευρώπουλα που αυγάταιναν στη θαλπωρή της, καλοφυλαγμένα από το κακό το μάτι, και κυρίως από το κακό το… χέρι. Κι ήρθε ο καιρός, που δεν πας πια στην τράπεζα, δεν τα χαίρεσαι που τα ΄χεις, δεν σε νοιάζει να δεις πόσο αυξήθηκαν- αν υπάρχουν και για πόσο ακόμη θα υπάρχουν σε νοιάζει. Κι όσο θα περνάνε οι μέρες, κόμπος θα γίνεται το στομάχι σου από την αγωνία, μήπως…
Αλήθεια, τι ακριβώς φοβάσαι; Μην τα χάσεις; Μα άμα τα χάσεις εσύ, θα τα έχουν χάσει όλοι. Κι όπως λέει κι ο Δημητράκης ο φίλος μου, με μια δεσμίδα πενηντάρικα, δεν θα παίρνεις ούτε μια καρτέλα αυγά! Οπότε; Χαλάρωσε, και μη στήνεσαι άδικα στην ουρά γιατί και να τα σηκώσεις όλα από την τράπεζα, πού θα τα πας; Στο σπίτι; Θα τρέμει η ψυχή σου στον επόμενο ήχο, μήπως δεν είναι ο γάτος σου, αλλά ο ληστής με την κουκούλα! Άσ΄ τα λοιπόν όπως είναι, και κάνε και εσύ ό,τι και οι άλλοι…
… Τον οικονομολόγο! Τον αναλυτή! Τον άνθρωπο που παίζει τα επιτόκια στα δάχτυλα, και ξέρει το χρηματοπιστωτικό σύστημα απέξω κι ανακατωτά. Πιο καλά κι από την παλάμη του. Δεν τους ακούς όλους στα παράθυρα; Λες και μετακόμισε η Γουόλ Στριτ αυτοπροσώπως στην Ελλάδα, και έστειλε τα παλικάρια της (που βούλιαξαν τον κόσμο) στα παράθυρα του Χατζηνικολάου και του Ευαγγελάτου να μας εξηγήσουν πώς το πέτυχαν (το θαύμα)! Το τι ανάλυση πέφτει για την παγκόσμια οικονομική κρίση, ούτε ύστερα από σεισμό 7 Ρίχτερ δεν έχω δει (τότε που όλοι κάνουν τους σεισμολόγους). Μέχρι μια θεια μου στα Γιάννενα έμαθε για τα τοξικά προϊόντα, και μπερδεύτηκε. Νόμισε ότι οι τράπεζες έδωσαν λεφτά και αγόρασαν ακουαφόρτε- είδα κι έπαθα να της εξηγήσω ότι δεν είχε βουλώσει τίποτε για να αγοράσουν τέτοιες ποσότητες με τόσα λεφτά! Άλλο πράμα είναι αυτά τα τοξικά…
«Δεσμεύομαι»
Άλλο πράμα είναι κι αυτό που κάνει η κυβέρνηση, και προσωπικά ο Καραμανλής. Τάχα μου θέλουν να πείσουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα για την Ελλάδα με αφορμή την κρίση κι όλο την τροφοδοτούν την ανασφάλεια του πολίτη, που μάζευε μια ζωή πέντε ευρώπουλα για την κακή την ώρα και τώρα τον έχει πιάσει ο φόβος της αρκούδας ότι θα τα χάσει. Τους ακούς να μιλάνε, το δίδυμο Καραμανλή – Αλογοσκούφη, και λες, δεν μπορεί να μην το καταλαβαίνουν ότι μιλώντας συνέχεια για την κρίση, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να εντείνουν τον φόβο του κοσμάκη για τα λεφτά του. Σιγά που τους ενδιαφέρει αν ο κοσμάκης φοβάται και από το άγχος δεν μπορεί να κοιμηθεί τη νύχτα. Αυτοί χτύπησαν φλέβα χρυσού με την κρίση. Ανακάλυψαν το εργαλείο για να συσπειρώσουν τον κόσμο τους, αρχικά, και να φέρουν και όσους τους έφυγαν πίσω. Δεσμεύομαι πολιτικά, σου λέει ο άλλος (ο Καραμανλής), για το σύνολο των καταθέσεων. Δεσμεύεσαι ε; Και γιατί δεν το κάνεις με νόμο, να είμαστε σίγουροι, αρχηγέ;
Το… εξυγιανθέν Χρηματιστήριο
Γιατί ο αρχηγός όλο λόγια είναι. Λόγια και τίποτε άλλο. Κι επειδή τα λόγια του δεν έχουν πλέον την παραμικρή αξία, είναι χωρίς αντίκρυσμα δηλαδή, καλό είναι να θυμηθούμε, μέρες που είναι, τα όσα έλεγε καταγγέλλοντας το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, επί ΠΑΣΟΚ: «Θα λάβω μέτρα για να περιφρουρηθεί ο θεσμός και να αποκοπεί η δράση των κερδοσκοπικών κυκλωμάτων στο Χρηματιστήριο των Αθηνών». Φυσικά δεν πήρε τίποτε- όπως και για πολλά άλλα πράγματα. Και τι έχουμε στο Χρηματιστήριο σήμερα; Στο… εξυγιανθέν Χρηματιστήριο του Καραμανλή; 51,5% πτώση είχε ο δείκτης από την αρχή του χρόνου και, εδώ είναι το σημαντικό, μέσα στο ίδιο διάστημα χάθηκαν 108 δισ. ευρώ, ποσό που μεταφράζεται σε περίπου 37 τρισεκατομμύρια παλιές δραχμούλες! Το μισό ΑΕΠ της χώρας. Έλα τώρα εσύ να μου το βγάλεις εμένα από το μυαλό ότι δεν κονόμησαν πάλι οι κολλητοί της εξουσίας, που θα μείνουν και πάλι ατιμώρητοι. Αν μιλάμε για σκάνδαλο δηλαδή…
Δεν τρέχει τίποτε…
Σκάνδαλα. Βαρέθηκα να ακούω συνέχεια για σκάνδαλα. Βουτηγμένοι ώς τον λαιμό είναι υπουργοί, κολλητοί, κουμπάροι και παρατρεχάμενοι, λες και δεν υπάρχει αύριο γι΄ αυτήν την κυβέρνηση, κι όμως ο πρόεδρος Κώστας καμώνεται ότι δεν τρέχει τίποτε. Ότι «δεν τρέχει τσάι» που λέγαμε παιδιά. Βεβαίως ο άνθρωπος έχει δουλειές. «Συνομιλεί» ατύπως με την κυρία Μπεζαντάκου. Πρωί Δευτέρας τού έστειλε την επιστολή η αοιδός αξιώνουσα την επιστροφή του βουλευτή Σταύρου Δαϊλάκη στη Νέα Δημοκρατία, Τρίτη βράδυ ο πρόεδρος Κώστας τον κάλεσε πίσω. Μένει τώρα να δούμε πότε θα υλοποιήσει και το δεύτερο αίτημα της κυρίας, που του ζητούσε «να ασχοληθεί με τα σοβαρά προβλήματα του τόπου». Εκτός πια κι αν μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι τέτοιο η επίσκεψη στο υπουργείο Ανάπτυξης- ναι, ναι, αυτό το αιφνιδιαστικό που έκανε ο πρόεδρος Κώστας και ανακάλυψε, ο τυχερός, ότι έχουμε ακρίβεια στην Ελλάδα!
«Γραμμόφωνα» του Μαξίμου
Την ίδια ώρα τα κουρδισμένα «γραμμόφωνα» του Μαξίμου έχουν ξεπεράσει τον εαυτό τους. Το τελευταίο καλαμπούρι που σερβίρουν είναι ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε… καταφύγιο για τους ξένους επενδυτές, που τρέχουν λέει να σωθούν φέρνοντας τα λεφτά τους εδώ. Το πράγμα, όπως αντιλαμβάνεται κανείς, ξεπερνάει τα όρια της γελοιότητας και κινείται πλέον σε άλλες σφαίρες! Θα προσπαθήσω να το εκλαϊκεύσω: Ελβετός στήνεται πρωί πρωί πριν χαράξει, έξω από τη UΒS της Ζυρίχης, και περιμένει πότε θα ανοίξουν οι πόρτες. Με το που ανοίγουν, μπουκάρει μέσα, και τρέχει στο γκισέ: «Τα λεφτά μου παρακαλώ, τώρα». Ο ταμίας προσπαθεί να τον αποτρέψει, αλλά ο Ελβετός, σκληρό καρύδι, επιμένει: «Τα λεφτά μου τώρα, θέλω να τα μεταφέρω στην Ελλάδα». Πώς; Έχετε ακούσει και καλύτερα παραμύθια; Κι εγώ, κι εγώ, αλλά μη μου τα λέτε εμένα, στα «γραμμόφωνα» του Μαξίμου να τα πείτε, που τα σερβίρουν…
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Και με τα διόδια τι θα γίνει;
Αντιπρόεδρο δεν έχει αυτή η κυβέρνηση- τι να τον κάνει άλλωστε, δουλεύει για όλους ο Κ. Καραμανλήςαλλά είναι ένας που διεκδικεί αυτό τον ρόλο. Σουφλιάς λέγεται, Γιώργος Σουφλιάς, και είναι αυτός που βλέπει διαδοχικά ένα σωρό υπουργούς- πρόχειρα θυμάμαι από Ντόρα και Αβραμόπουλο μέχρι Άρη (Σπηλιωτόπουλο) και Χατζηγάκη-, είναι σε ανοιχτή γραμμή με τον Μεϊμαράκη και τον Σιούφα, και επιπλέον κάθε τόσο πετάγεται και ώς το Μαξίμου να τα πει με τον πρόεδρο Κώστα. Επιπλέον μη σας διαφεύγει ότι πριν ακόμη προχωρήσει ο Αλογοσκούφης στην ουσιαστική δήμευση των περιοχών που αντάλλαξε το Δημόσιο με τη Μονή Βατοπεδίου, έσπευσε να ανακηρύξει σε Εθνικό Πάρκο τη λίμνη Βιστωνίδα, ώστε και να την πάρει πίσω η μονή, να μην μπορεί να την αξιοποιήσει.
Ωραία λοιπόν, μια χαρά μου ακούγονται όλα αυτά, αλλά μήπως ο κυρ υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ανάμεσα σε αυτές τις «δεν είμαι αντιπρόεδρος, αλλά θέλω να γίνω» πρωτοβουλίες του μπορεί να βρει χρόνο να μας απαντήσει γι΄ αυτό το σκάνδαλο της αύξησης των διοδίων σε δρόμους-καρμανιόλες; Διόδια που εισπράττουν ιδιώτες στην προοπτική ότι κάποτε (κάποτε, λέμε) θα φτιάξουν τον δρόμο! Σε όλα τα μέρη του κόσμου, ως γνωστόν, γίνεται το αντίθετο: πρώτα φτιάχνουν ένα δρόμο και μετά βάζουν διόδια. Εδώ, γίνεται το εντελώς αντίθετο. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του…














