ΑΙΧΜΕΣ Ιδού η κρίση

Η κατάσταση στην οικονομία θυμίζει το ανέκδοτο με τον ουρανοξύστη. Ένας άτυχος ένοικος πέφτει από τον εκατοστό όροφο και μόλις φτάνει στον πεντηκοστό φωνάζει «ώς εδώ καλά πάμε». ΩΣ εδώ πράγματι πάμε καλά. Γιατί ακόμα δεν έχουμε δει την κρίση στην πραγματική οικονομία. Για την ώρα υποφέρουν οι τράπεζες και τα χρηματιστήρια. Όταν όμως θα αρχίσει να φαίνεται ο αντίκτυπος στην παραγωγή και την ανεργία, τότε όλα θα γίνουν πολύ πιο δύσκολα. Η Ιστορία προσφέρει πολλά ανησυχητικά παραδείγματα- και δεν είναι μόνο το κραχ του ΄29.

Τα περιθώρια για λάθη ακόμα και σήμερα είναι τεράστια. Πριν από λίγα χρόνια η Ινδονησία ακολουθώντας τις συνταγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είδε το εθνικό της εισόδημα να μειώνεται κατά 40% μέσα σε λίγους μήνες. Η Ιαπωνία, μία από τις πιο δυναμικές οικονομίες στον κόσμο, βρίσκεται για σχεδόν 20 χρόνια σε κατάσταση ημιστασιμότητας παρά το ότι τα επιτόκια έχουν πέσει στο 0,5% και οι Γιαπωνέζοι, για να ρίξουν χρήμα στην αγορά και να τονώσουν τις δημόσιες επενδύσεις, έχουν γεμίσει με «γέφυρες στο πουθενά».

ΑΚΟΜΑ και το περίφημο Νιου Ντιλ στις ΗΠΑ είχε μερική μόνο επιτυχία και χρειάστηκε ο πόλεμος – και οι δαπάνες των εξοπλισμών- για να ξανασταθεί στα πόδια της η οικονομία.

ΤΟ συμπέρασμα που βγάζουν πολιτικοί και οικονομολόγοι είναι σαφές: σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφήσουμε την οικονομία να μπει στον φαύλο κύκλο της ύφεσης. Γιατί αν μπει, βγαίνει πολύ δύσκολα και με μεγάλη καθυστέρηση.

ΤΟ ακριβώς αντίθετο δηλαδή από αυτό που κάνει σήμερα η κυβέρνηση. Η οποία με τον προϋπολογισμό που έχει καταθέσει αποδεικνύει όχι απλώς ότι δεν έχει κανένα σχέδιο, αλλά και ότι βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου.

ΣΕ όλο τον κόσμο, βλέπετε, οι κυβερνήσεις δημιουργούν κεφάλαια ανάγκης για να παρέμβουν στις τράπεζες αλλά και να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων που έχουν ανάγκη.

ΣΤΗΝ Αγγλία μάλιστα έγινε σαφές ότι το κράτος θα πάρει ως αντάλλαγμα μετοχές- κάτι που σημαίνει ότι τα βάρη θα πέσουν στους μετόχους, όχι στους φορολογουμένους, αλλά και ότι η κυβέρνηση θα έχει λόγο για τις αμοιβές και τα τρελά μπόνους των «χρυσών παιδιών».

ΤΟΥ κ. Αλογοσκούφη ούτε που του πέρασε από το μυαλό να ασχοληθεί. Αντιθέτως κατέθεσε έναν φορομπηχτικό προϋπολογισμό που ΑΝ εφαρμοστεί θα σπρώξει ακόμα πιο γρήγορα την οικονομία στην ύφεση.

ΚΑΙ η «επιτήρηση» των Βρυξελλών; θα αναρωτηθεί ίσως κάποιος. Κατ΄ αρχάς είναι εξαιρετικά πιθανό ότι οι περιορισμοί στο έλλειμμα θα χαλαρώσουν σε όλη την Ευρώπη. Οι έκτακτοι καιροί επιβάλλουν έκτακτα μέτρα.

ΣΕ τελευταία ανάλυση ωστόσο αυτό είναι ένα πρόβλημα για να λυθεί. Σήμερα προέχει η προστασία της οικονομίας και η επιβίωση των νοικοκυριών- ένα ελληνικό Νιου Ντιλ.

ΜΕΝΕΙ να φανεί ποιος θα αποδειχθεί αντάξιος των καιρών για να γίνει ο αρχιτέκτονάς του.