Αισθητήρες ανατροπής στις ζώνες η λύση

Η προστασία των επιβατών στην περίπτωση ανατροπής ενός ανοιχτού μοντέλου αποτελεί χωρίς αμφιβολία μία δύσκολη υπόθεση. Σίγουρα όμως μπορούμε να απαλύνουμε τις συνέπειες παίρνοντας κάποια μέτρα. Το πρώτο έχει να κάνει με την πρόληψη και αφορά το σύστημα ευστάθειας. Το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό σύστημα δεν επιτρέπει στο αυτοκίνητο να χάσει την ευστάθειά του, κάτι εξαιρετικά σημαντικό, αφού κατά τη συντριπτική πλειοψηφία των ανατροπών έχει προηγηθεί μία φάση ασταθούς συμπεριφοράς και έχει χαθεί ο έλεγχος του οχήματος. Άρα, με το σύστημα ευστάθειας μειώνεται η πιθανότητα ανατροπής του αυτοκινήτου.

Αυτά όσον αφορά την ενεργητική ασφάλεια, πρόοδος μπορεί- και πρέπει- να σημειωθεί όμως και στην παθητική ασφάλεια. Ενδεικτικά αναφέρουμε την ενίσχυση του πλαισίου του μπροστινού παρμπρίζ μαζί με τα κολονάκια του, ώστε να μη λυγίζουν κατά την ανατροπή και να παραμένει επαρκής ζωτικός χώρος στη διάθεση του οδηγού και του συνοδηγού. Επίσης τα πίσω ρόλμπαρ θα πρέπει να ανεβαίνουν τόσο ψηλά, ώστε να καλύπτουν τα κεφάλια ακόμη και μεγαλόσωμων επιβατών. Και εδώ δεν παίζει κανένα ρόλο αν έχει εφοδιαστεί το αυτοκίνητο με σταθερά ρόλμπαρ ή ρόλμπαρ που ανασηκώνονται αυτόματα πριν από την ανατροπή.

Οι ζώνες ασφαλείας πρέπει εξάλλου να έχουν σχεδιαστεί με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη γλιστρούν τα σώματα στο τουμπάρισμα του οχήματος και να παραμένουν όσο γίνεται πιο κολλημένα στα καθίσματα, αντί να χτυπούν σε διάφορα σημεία του αμαξώματος. Θα πρέπει επίσης να τοποθετηθούν ειδικοί αισθητήρες ανατροπής, που θα ενεργοποιούν τους πυροκροτητές των προεντατήρων των ζωνών ασφαλείας, όταν έχει αρχίσει να τουμπάρει το αυτοκίνητο.

Αν εφαρμοστούν όλα αυτά τα συστήματα και δημιουργηθεί ένα πλήρες πακέτο ασφαλείας, τότε θα μειωθεί στο ελάχιστο ο κίνδυνος τραυματισμού κατά την οδήγηση ενός ανοιχτού αυτοκινήτου. Ακόμη και αν βρεθεί ο ουρανός πάνω από τα… πόδια του οδηγού και των επιβατών αντί πάνω από τα κεφάλια τους!