Φιλαθλέων

Τυχερίμ

Μετ΄ εμποδίων μετάδοση, μετ΄ εμποδίων πρόκριση. Η Γερμανία πήγε στον τελικό, αλλά η Τουρκία έκλεψε την παράσταση. Θεωρητικά αποδεκατισμένη, στο γήπεδο ήταν πιο φρέσκια και δημιουργική. Ευτύχησε να προηγηθεί, να ισοφαρίσει στο τέλος, αλλά ατύχησε να πιαστεί στον ύπνο στο ακόμα πιο τέλος. Ένα ενδιαφέρον, παράξενο ματς, αλλά σίγουρα όχι ένας «μεγάλος ημιτελικός», όπως χαρακτηρίστηκε από τους ακόμα μια φορά ανεπαρκείς εκφωνητές της κρατικής τηλεόρασης.

Η Τουρκία θα μείνει στη μνήμη όλων σ΄ αυτό το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Τέσσερις φορές γύρισε παιχνίδι στο τελευταίο πεντάλεπτο- άσχετα αν χθες, την πιο κρίσιμη φορά, δεν της έφτασε. Έλεγξε το παιχνίδι, δημιούργησε πιο πολλές φάσεις από μια μέτρια και κουρασμένη Γερμανία. Αλλά η Γερμανία αποδίδει ασφαλώς ένα είδος δικαιοσύνης, το ότι ο παίκτης που έβαλε το νικητήριο γκολ ήταν ο Λαμ, ο ίδιος ακριβώς που εκτέθηκε με τον πιο κραυγαλέο τρόπο στην ισοφάριση των Τούρκων.

Ο Τερίμ κόντεψε να δικαιωθεί κόντρα σε θεούς και δαίμονες. Τελικά απλώς άφησε φαρδιά πλατιά τη σφραγίδα του σε μια ομάδα που ξεπέρασε με το σπαθί της κάθε προσδοκία.

Χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση, η Γερμανία χτύπησε στ΄ αδύνατα σημεία της μια άμυνα έκτακτης ανάγκης. Ο Μπάλακ κόντεψε να μείνει πάλι ένα βήμα πριν από την πηγή, αλλά υπάρχει και ο τελικός. Ένας τελικός στον οποίο τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα αν τα πρώην «πάντσερ» δείξουν το ίδιο πρόσωπο. Γιατί απέναντι στους υπερτεχνίτες Ισπανούς ή τους υπερηχητικούς Ρώσους θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από πνευμόνια, αυτοπεποίθηση και μια έκλαμψη του τελευταίου λεπτού. Στον πρώτο ημιτελικό δεν νίκησε ο καλύτερος, ούτε ο ποδοσφαιρικά συμπαθέστερος. Μακάρι ο δεύτερος να φέρει ισορροπία- αν και, εκεί, είναι πολύ δύσκολο να πει κανείς ποιος είναι ο καλύτερος και συμπαθέστερος. Κανείς πάντως τόσο γενναίος όσο τα παλικάρια του Τερίμ.