Γνώμη

Κάλλιο αργά παρά ποτέ

Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα σου στην Ευρώπη θα βρεις πρώην άσους σε θέσεις-κλειδιά. Στο εξωτερικό, τους Δομάζους, τους Σιδέρηδες, τους Παπαϊωάννου, τους Κούδες, τους Κούηδες, τους Χατζηπαναγήδες δεν τους αποκαλούν παλαίμαχους. Τους σέβονται, τους κάνουν αγάλματα (πρόσφατα η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αποκάλυψε τις προτομές των Μπεστ, Τσάρλτον, Λόου- οι δυο τελευταίοι ζουν και απολαμβάνουν τη μεγάλη τιμή). Στην Ελλάδα, τώρα τελευταία, άρχισαν επιτέλους να χρησιμοποιούν τους πρώην άσους σε διάφορα πόστα, με συγκεκριμένες αρμοδιότητες, γεγονός που είναι θετικό και στέλνει μηνύματα. Όσοι τίμησαν τη φανέλα θα τιμηθούν. Δεν θα πεταχτούν στα σκουπίδια σαν στυμμένες λεμονόκουπες. Έτσι, οι νέοι μαθαίνουν, αποκτούν κίνητρα, οι παλιοί θυμούνται, νοσταλγούν, οι κρατούντες αναγνωρίζουν και εισπράττουν συγχαρητήρια. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνον ένα γήπεδο, μια μπάλα, 22 παίκτες, κοντά παντελονάκια, φανελάκια και καλτσάκια, όπως το κατηγορούν διάφοροι ξενέρωτοι και κομπλεξικοί. Είναι πολλά περισσότερα.

Απλό παράδειγμα. Όταν παίζεται ποδόσφαιρο, λύνονται προβλήματα. Με πρώτο το κυκλοφοριακό! Διότι ο κόσμος ή στα γήπεδα θα βρίσκεται ή μπροστά στην τηλεόραση. Δεν βλέπετε τι γίνεται με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα; Ούτε ένας δεν κυκλοφορεί άσκοπα.

Όλοι στις θέσεις τους!