Στον θρόνο του!
Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού, στη συνηθισμένη πόζα του, κάθε χρόνο τέτοια εποχή: με το τρόπαιο του πρωταθλητή!
Ο θρόνος του ελληνικού μπάσκετ τού ανήκει! Ο Παναθηναϊκός, απόλυτος κυρίαρχος του ελληνικού μπάσκετ, ήταν και χθες στο ΟΑΚΑ στον τελευταίο τελικό με τον Ολυμπιακό ο εαυτός του!
Με αρχή την εκπληκτική αμυντική λειτουργία, όπου για κάποια διαστήματα έβγαλε απίστευτη ενέργεια, αρχικά εξουδετέρωσε το παιχνίδι των «ερυθρόλευκων» και έκτισε την απαραίτητη αυτοπεποίθηση για να αντιμετωπίσει τη (διαφόρων μορφών) ζώνη που εφάρμοσε κατά κόρον στη σειρά των τελικών ο Ολυμπιακός.
Έτσι, ήλεγξε τον ρυθμό του αγώνα και δίκαια έφθασε στο 90-76, που του έδωσε το 29ο πρωτάθλημα στην ιστορία,
ΠΡΟΤΕΡΗΜΑΤΑ
Ο Παναθηναϊκός ήταν ποιοτικότερος, είχε καλύτερη και ομαδική λειτουργία σε άμυνα και επίθεση
αυξάνοντας τη συλλογή του στα 45 τρόπαια! Έχοντας μάλιστα 10 τίτλους τα τελευταία 11 χρόνια, ενώ επί ημερών Ομπράντοβιτς (ο οποίος γνώρισε εντυπωσιακή αποθέωση ένα λεπτό πριν από τη λήξη του τελικού) στους 27 τίτλους που στόχευσε αγωνίστηκε 19 φορές στον τελικό και τις 16 ήταν ο θριαμβευτής τους!
Για να θριαμβεύσει χθες στο κατάμεστο από 18.000 οπαδούς του, οι οποίοι δημιούργησαν εντυπωσιακή ατμόσφαιρα – που δυστυχώς μια χούφτα ανόητοι, εγκλωβισμένοι στο μίσος που υπάρχει μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων λίγο έλειψε να την χαλάσουν (έξι δευτερόλεπτα πριν από την ολοκλήρωση του 40λεπτου)-, ο Παναθηναϊκός είχε μια τριάδα παικτών σε εξαιρετική απόδοση, ακόμη μία που βοήθησε σημαντικά σε καθοριστικά σημεία και κυρίως σπουδαία ομαδική δουλειά σε άμυνα και επίθεση.
ΑΤΕΛΕΙΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Ο Δημήτρης Διαμαντίδης ήταν ο παίκτης που έκανε τα πάντα στην άμυνα. Έβγαζε την ψυχή στον Γκριρ για να σκοράρει, όποτε είχε το μαρκάρισμα του Αμερικάνου άσου των «ερυθρόλευκων», έδινε ατελείωτες βοήθειες στους συμπαίκτες του, μάζευε ριμπάουντ, έκανε κλεψίματα, έριχνε τάπες, αλλοίωνε σουτ. Αλλά και στην επίθεση, έχοντας 3 /4 τρίποντα είχε τεράστια συνεισφορά στην αύξηση του ποσοστού ευστοχίας από τα 6μ25 (50% είχε χθες ο ΠΑΟ με 12/24) που ήταν απαραίτητο να συμβεί απέναντι στην άμυνα ζώνης του Ολυμπιακού.
Εξίσου σημαντικό ήταν να δημιουργηθούν σε αυτή ρήγματα αλλά και να αποκτήσει ο Παναθηναϊκός ισορροπία στο επιθετικό του παιχνίδι με inside game. Το πρώτο το πρόσφερε στους «πράσινους» ο Βασίλης Σπανούλης, που κάποιες φορές τρυπούσε σαν βέλος την άμυνα του Ολυμπιακού. Το δεύτερο ήρθε από τον Μάικ Μπατίστ, ο οποίος όπως και ο «Κill Βill» φύλαξε το καλύτερο παιχνίδι του στα πλέι-οφ για τον τελευταίο και καθοριστικό τελικό του πρωταθλήματος.
Μετά τους… τρεις σωματοφύλακες ακολούθησεο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους που δημιούργησε για τους συμπαίκτες του αλλά είχε συνδρομή στο σκοράρισμα από τη γραμμή των τριών πόντων (4/9τρ), ενώ ο Κώστας Τσαρτσαρής σημείωσε καθοριστικά καλάθια απαντώντας στην τελευταία αντεπίθεση του Ολυμπιακού (μείωσε 67-61 από 65-50 στο 30΄) και ο Κένεντι Ουίνστον έδωσε σημαντικές βοήθειες στην άμυνα αλλά και στην επίθεση, χωρίς να κάνει αυτή τη φορά τα λάθη που έκανε σε προηγούμενα ματς.
Με αυτά τα στοιχεία ο Παναθηναϊκός ξέφυγε στο σκορ τέσσερις φορές. Στο ξεκίνημα με το εντυπωσιακό «καλημέρα» που είπε στον Ολυμπιακό με σερί 10-0, στα μέσα της δεύτερης περιόδου με τα τρίποντα του «Σάρας» (33-23), στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου χάρη στις βολές και το ώριμο παιχνίδι των Σπανούλη, Μπατίστ (65-50) και μετά το 67-61, που ήταν και η ύστατη προσπάθεια του Ολυμπιακού να γυρίσει το ματς.
Όλες όμως τις φορές οι «ερυθρόλευκοι» δεν έκαναν το come-back από ομαδική δουλειά. Ένα ξέσπασμα του Γουντς, που είχε και ολίγον τύχη (όμως του έδωσε αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια), ένα σερί δύο τρίποντων του Μπουρούση ο οποίος «τιμώρησε» το λάθος του Αλβέρτη να πάει για βοήθειες, ένα σερί του Γκριρ και ένα εντυπωσιακό κρεσέντο του Μπλάκνεϊ που εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία του Γιασικεβίτσιους στο ένας εναντίον ενός, έδιναν στην ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη ελιξίριο. Ο Παναθηναϊκός όμως είχε μεγαλύτερη ποιότητα, καλύτερη και ομαδική λειτουργία σε άμυνα και επίθεση και την ώθηση από την κερκίδα που ήταν πραγματικά τεράστια.
Εκεί οι «πράσινοι» σημείωσαν μια ακόμη σημαντική νίκη, αφού η ατμόσφαιρα για τα δεδομένα της χώρας μας ήταν πολύ καλή. Σε καμία περίπτωση δεν είχε τρομοκρατικές εξάρσεις, όπως στο ΣΕΦ ή πέρυσι στο ΟΑΚΑ (με τα «αεροβόλα») και αν οι λίγοι που άρχισαν να πετούν αντικείμενα λίγο πριν λήξει το ματς, τότε θα μιλούσαμε ίσως και για τις καλύτερες συνθήκες σε τελικό των «αιωνίων». Εκεί αξίζουν και συγχαρητήρια στον Παναγιώτη Γιαννάκη, ο οποίος παρότι συνολικά στους τελικούς είχε πρωτόγνωρα λανθασμένη συμπεριφορά, αντί να τραβήξει το σχοινί στα άκρα αναζήτησε πέντε παίκτες για να επιστρέψουν στο παρκέ και να παιχτούν τα τελευταία έξι δευτερόλεπτα.
Οι διαιτητές, Πιτσίλκας, Ζαλβανός, Χριστοδούλου είχαν δύσκολο έργο και έκαναν λάθη, που όμως δεν έκριναν το αποτέλεσμα.
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ(14/26δ, 12/24τρ, 26/31β, 18-10ρ, 13ασ, 10κλψ, 5κοψ, 14λ): Αλβέρτης, Περπέρογλου 3, Σπανούλης 15 (3/5δ, 1/3τρ, 6/6β, 3ασ, 2κλψ), Γιασικεβίτσιους 18 (1/3δ, 4/9τρ, 4/4β, 4ασ, 1κλψ, 2κοψ, 5λ), Μπατίστ 18 (6/7δ, 6/8β, 6ρ), Ζιζιτς, Χατζηβρέττας 3, Τσαρτσαρής 12 (2/4δ, 1/4τρ, 5/6β, 7ρ, 2ασ), Διαμαντίδης 13 (1/3δ, 3/4τρ, 2/2β, 4ρ, 2ασ, 4κλψ, 1κοψ 3λ), Ουίνστον 8, Τομάσεβιτς.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (14/29δ, 10/23τρ, 18/21β, 17-11ρ, 10ασ, 5κλψ, 4κοψ, 20λ): Μπλάκνεϊ 13 (1/2δ, 2/3τρ, 5/5β), Παπαμακάριος 3, Γουντς 18 (5/8δ, 1/4τρ, 5/6β, 5λ), Τεόντοσιτς, Μπουρούσης 11 (1/3δ, 3/4τρ, 12ρ), Τσακαλίδης, Γκριρ 19 (3/3δ, 3/7τρ, 4/6β, 5ρ, 3ασ 5λ), Βασιλόπουλος 4, Σχορτσιανίτης 4, Πρίντεζης 4.














