ΜΑΗΣ 1968 ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ Τόσο κοντά, τόσο μακριά

ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ σύνθημα της εξέγερσης του Μαρτίου στην Πολωνία ήταν παρόμοιο με εκείνο του παρισινού Μάη: «Είμαστε ρεαλιστές, ζητάμε το αδύνατο». Αυτό που θα πω τώρα είναι επικίνδυνο, αλλά επειδή αγαπώ την αλήθεια θα θυμίσω ένα από τα συνθήματά μας: «Όσο ο κόσμος είναι όπως είναι, δεν θέλω να πεθάνω στο κρεβάτι μου». Γιατί είναι επικίνδυνο που το λέω; Γιατί είναι ένα σύνθημα του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Τότε είχα παρασυρθεί από τη γοητεία του Γκεβάρα. Αλλά σήμερα δεν είμαι περήφανος γι΄ αυτό. Έπρεπε να είχα φανεί πιο έξυπνος. Όταν παρατηρούσα τον γαλλικό Μάη σκεφτόμουν πόσο κοντά και συγχρόνως πόσο μακριά είναι. Από τη μια πλευρά αισθανόμουν το ίδιο πάθος, την ίδια οργή. Από την άλλη, όμως, έβλεπα τις φωτογραφίες Την περίοδο 1968-1989 ο Άνταμ Μίχνικ ήταν ένα από τα ηγετικά στελέχη της παράνομης αντιπολίτευσης στην Πολωνία. Σήμερα είναι διευθυντής της εφημερίδας «Gazeta Wyborcza»













