ΜΑΗΣ 1968 ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ «Ο παππούς μου με αποκλήρωσε»

«ΗΜΟΥΝ 27 ΕΤΩΝ. Μόλις είχα γυρίσει από τη Νέα Υόρκη: εκεί εργαζόμουν ως μανεκέν, έκανα παρέα με τον Λου Ριντ και τον Άντι Γουόρχολ, μαχόμουν ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων. Γνώριζα το Παρίσι, είχα μεγαλώσει στο Παρίσι.

Επέστρεψα για να γυρίσω ένα φιλμ. Τα απογεύματα έσμιγα με τους φοιτητές, τα βράδια μετέφερα τούβλα από το πλακόστρωτο για τα οδοφράγματα, καπνίζαμε τσιγαριλίκια… Την ημέρα της διαδήλωσης, στις 13 Μαΐου, με πονούσαν πραγματικά τα πόδια μου. Με συνόδευε ο Ζαν-Ζακ Λεμπέλ, του ζήτησα να με σηκώσει στους ώμους. Είχα μια βιετναμέζικη σημαία στα χέρια, την ανέμισα. Υπήρχαν φωτογράφοι, οπότε έχοντας συνείδηση της σημασίας της σημαίας μου, πόζαρα για τον φακό.

Ο Μάης του ΄68 δεν είχε μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή μου, αυτή η φωτογραφία όμως είχε.

Βλέποντάς την στο εξώφυλλο του «Ρaris Μatch», o παππούς μου έγινε έξαλλος: μου έκοψε το επίδομα και με αποκλήρωσε».

Η Καρολάιν ντε Μπέντερν έγινε γνωστή, χάρη στη διάσημη φωτογραφία της, ως «η Μαριάν του ΄68»