«Ελιξίριο» νεότητας η αεροβική άσκηση

Η συστηματική, υψηλής εντάσεως αεροβική γυμναστική μπορεί να επιβραδύνει το βιολογικό γήρας έως 12 χρόνια, σύμφωνα με μια νέα ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας.

Όπως γράφει στη «Βρετανική Επιθεώρηση Αθλητιατρικής» (ΒJSΜ) ο δρ Ρόι Σέπαρντ, από το Τμήμα Φυσικής Αγωγής και Υγείας της Σχολής Επιστημών Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου του Τορόντο, στον Καναδά, το τζόγκινγκ και τα άλλα είδη αεροβικής ασκήσεως βελτιώνουν την κατανάλωση οξυγόνου και τη χρήση του για την παραγωγή ενέργειας.

Ωστόσο, στη μέση ηλικία αρχίζει σταθερή μείωση της μέγιστης αερόβιας ικανότητας (ή καρδιοαναπνευστικής αντοχής) του οργανισμού, η οποία ανά δεκαετία είναι 5 ml ανά κιλό σωματικού βάρους και λεπτό της ώρας (ml/kg/min).

Όταν η μέγιστη αερόβια ικανότητα ελαττωθεί κάτω από 18 ml στους άνδρες και 15 ml στις γυναίκες, είναι δύσκολο να διεκπεραιώσει κανείς την παραμικρή δραστηριότητα δίχως να αναπτύξει έντονη κόπωση, με συνέπεια να περιορίζεται σοβαρά η ανεξαρτησία του.

Ο μέσος 60χρονος άνδρας, ο οποίος διάγει καθιστική ζωή, έχει μέγιστη αερόβια ικανότητα 25 ml – σχεδόν τη μισή από αυτήν που είχε στα 20 χρόνια του. Ωστόσο, η ανασκόπηση που πραγματοποίησε ο δρ Σέπαρντ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η συστηματική, πολυετής ενασχόληση με υψηλής εντάσεως αεροβικές ασκήσεις (λ.χ. τζόγκινγκ, ποδηλασία, κολύμπι) μπορεί να αυξήσει τη μέγιστη αερόβια ικανότητα κατά 25% (περίπου 6 ml), που αντιστοιχεί σε 10- 12 βιολογικά χρόνια.

Το εύρημα αυτό, πρακτικά σημαίνει ότι «η διατήρηση της μέγιστης κατανάλωσης οξυγόνου αυξάνει τις πιθανότητες των μεσηλίκων και των ηλικιωμένων να διατηρήσουν τη λειτουργική ανεξαρτησία τους με το πέρασμα του χρόνου», δήλωσε ο δρ Σέπαρντ.

Η αεροβική άσκηση ελαττώνει επίσης τον κίνδυνο ανάπτυξης σοβαρών ασθενειών και ευνοεί την ταχύτερη ανάρρωση έπειτα από τραυματισμό ή νόσο. Επιπλέον, συμβάλλει στη διατήρηση της μυϊκής δύναμης, της ισορροπίας και του συντονισμού των κινήσεων, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο κίνδυνος πτώσεως.