«Η Ιταλία είναι βαριά άρρωστη»

«Χωρίς αμφιβολία διανύουμε μια περίοδο απαισιοδοξίας και μεγάλης δυσπιστίας απέναντι στην πολιτική», αναγνωρίζει ο Αντόνιο ντι Πιέτρο, ο δικαστής που διέλυσε το πολιτικό σύστημα της Ιταλίας με την αποκάλυψη σειράς σκανδάλων στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η οποία βαφτίστηκε από τον Τύπο επιχείρηση «Καθαρά Χέρια», πριν περάσει στον στίβο της πολιτικής.

Εμφανίζεται σίγουρος ότι η χώρα του θα ξεπεράσει την κρίση «δίνοντας, όπως πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, τον καλύτερό της εαυτό». Υπουργός Υποδομών σήμερα, ο Αντόνιο Ντι Πιέτρο, δεν διστάζει να παραδεχθεί τα «πολλά λάθη» της κυβέρνησης Πρόντι και δηλώνει έτοιμος να αναλάβει το υπουργείο Δικαιοσύνης. Ίσως έχοντας στο μυαλό του μια δεύτερη επιχείρηση «Καθαρά Χέρια».

Έπειτα από 20 μήνες κεντροαριστερής κυβέρνησης,η Ιταλία είναι έτοιμη να παραδοθεί και πάλι στον Μπερλουσκόνι.Τι πήγε στραβά;

Εγώ δεν παραδόθηκα καθόλου. Αν πάντως κερδίσει ο Μπερλουσκόνι επειδή αυτό θα επιλέξουν οι Ιταλοί, θα είμαι ο πρώτος που θα τον συγχαρεί. Η κυβέρνηση Πρόντι έκανε πολλά καλά πράγματα, αλλά δεν μπόρεσε να τα αναδείξει. Έκανε και πολλά λάθη. Φυσικά, δεν μπορώ να μην ομολογήσω ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός ήταν μια ετερογενής συμμαχία, η οποία σχηματίστηκε μόνο και μόνο για να νικήσει την Κεντροδεξιά. Και αυτό φάνηκε αμέσως όταν ανέλαβε την εξουσία. Επιτρέψτε μου ακόμη να σας πω ότι θα μπορούσαμε να είχαμε δώσει ένα θετικό σημάδι στους πολίτες, καταργώντας τους νόμους που είχε κάνει ο Μπερλουσκόνι για να προστατέψει από την Δικαιοσύνη τον εαυτό του και τους φίλους του.

Υποθέτει κανείς ότι θα είχατε τον ζήλο του δικαστή
Ντι Πιέτρο αν αναλαμβάνατε το υπουργείο Δικαιοσύνης.Γιατί δεν σας έδωσε ο Πρόντι αυτό το υπουργείο;Αισθάνεστε ότι θα σας φοβόταν το «σύστημα»;

Δεν είχα ποτέ διακαή πόθο να γίνω υπουργός Δικαιοσύνης. Αλλά από τη στιγμή που ακόμη και στελέχη της παράταξής μου εμποδίζουν τη δικαστική έρευνα, τότε εγώ λέω ότι όχι μόνο θα αναλάμβανα ευχαρίστως το υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά και ότι θα έκανα αυτή τη δουλειά πολύ καλά. Και ίσως αυτό που τρομάζει είναι ακριβώς αυτό: «Να δεις που η Δικαιοσύνη θα λειτουργούσε σωστά», σκέφτονται κάποιοι. Μια έντιμη χώρα δεν πρέπει να φοβάται τη Δικαιοσύνη, αντίθετα με όποιον έχει ένοχη τη συνείδησή του.

Τελικά έχει αλλάξει κάτι από την εποχή της επιχείρησης «Καθαρά Χέρια»;

Τα «Καθαρά Χέρια» ήταν μια σημαντική σελίδα στην Ιστορία της Ιταλίας. Σε εκείνη την έρευνα δεν υπήρξε καμιά πολιτική πρόθεση, όπως θέλουν να πιστεύουν πολλοί. Ίσως ούτε εμείς οι δικαστές δεν φανταζόμασταν πού θα φτάναμε. Φυσικά δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε, δεν θα το κάναμε ποτέ. Δεν έχω καμιά δυσκολία να παραδεχθώ ότι κάναμε και κάποια λάθη. Η Ιταλία είναι βαριά άρρωστη. Εμείς οι δικαστές ανακαλύψαμε την ασθένεια, αλλά έπρεπε κάποιος άλλος να αναλάβει τη θεραπεία. Οι πολιτικοί όφειλαν να βρουν τον τρόπο για να θέσουν τέλος στη διαφθορά. Σήμερα μπορώ να πω ότι διαφθορά είναι ακόμη ζωντανή, και υπάρχουν και πολλά «παραθυράκια» του νόμου που την εκτρέφουν.

Ο Βάλτερ Βελτρόνι έχει διακηρύξει σε όλους τους τόνους την προτίμησή του σε έναν ισχυρό δικομματισμό.
Συμφωνείτε ότι είναι μια λύση για την παθολογία του ιταλικού πολιτικού συστήματος;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πολιτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει. Και η μείωση των κομμάτων είναι ένα υποχρεωτικό βήμα. Η θαρραλέα επιλογή του Βελτρόνι να κατεβεί μόνος του στις εκλογές είχε ήδη ένα σημαντικό αποτέλεσμα: από τα 45 κόμματα της προηγούμενης Βουλής, στην επόμενη θα έχουμε έξι με επτά. Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πως αυτή η απλοποίηση ωφελεί τη χώρα. Η Ιταλία μπλοκαρίστηκε από τα πολλά μικρά κόμματα, που έθεταν πάντα εμπόδια στη διαδικασία του εκσυγχρονισμού και της ανάπτυξης.


«Μοιραζόμαστε κοινό πρόγραμμα»

Ηγέτης ενός μικρού κόμματος ο ίδιος, της Ιταλίας των Αξιών, που το 2006 εξέλεξε 20 βουλευτές και 5 γερουσιαστές, ο Αντόνιο ντι Πιέτρο συμμετέχει στις αυριανές εκλογές σε κοινή λίστα με το Δημοκρατικό Κόμμα, διατηρώντας ωστόσο, το σύμβολο του ΙDV. Παράλληλα συμφώνησε με τον Βάλτερ Βελτρόνι σε μια μελλοντική ένωση των δύο κομμάτων. Γιατί αυτή η αναβολή της συγχώνευσης για μετά τις εκλογές; «Εμείς δηλώσαμε εξ αρχής ότι θα συνεργαζόμασταν με το ΡD χωρίς να απαρνηθούμε το δικό μας σύμβολο», απαντά ο Αντόνιο ντι Πιέτρο. «Μοιραζόμαστε ένα κοινό πρόγραμμα, το οποίο συντάξαμε και υπογράψαμε μαζί. Στη Γερουσία και τη Βουλή θα σχηματίσουμε μια κοινή κοινοβουλευτική ομάδα. Είπα επίσης ότι άρχιζε μια πορεία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγχώνευση με το ΡD. Δεν είπα ποτέ, όμως, ότι θα το κάνω σίγουρα ή ότι θα το κάνω αμέσως».
«Όχι» Βελτρόνι στον μεγάλο συνασπισμό

Αδιαφορία, ανία, απαισιοδοξία. Με αυτές τις τρεις λέξεις περιγράφουν αναλυτές και Τύπος το κλίμα στην Ιταλία εν όψει των εκλογών.

Οι τόνοι σε μια κατά γενική ομολογία υποτονική προεκλογική εκστρατεία ανέβηκαν μόνο τις τελευταίες ημέρες. Αλλά ανέβηκαν με τον τρόπο ενός κονφερασιέ – τη δουλειά που έκανε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι προτού ξεκινήσει την ιλιγγιώδη πορεία του που τον έκανε μεγιστάνα των μέσων ενημέρωσης, ηγέτη της Δεξιάς και τον μακροβιότερο πρωθυπουργό μεταπολεμικά. Αν, όμως, οι αυριανές εκλογές παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον, αυτό δεν οφείλεται στην ίδια συνταγή του παλιού κονφερασιέ, αλλά στον ηγέτη της Κεντροαριστεράς. Ο Βάλτερ Βελτρόνι, ο οποίος ποντάρει στο 30% των αναποφάσιστων, πήρε τη γενναία απόφαση να διεκδικήσει χωρίς συμμαχίες την ψήφο των Ιταλώνμε τη γνώση ότι εκείνες οι συμμαχίες ωφέλησαν εκλογικά τον Ρομάνο Πρόντι, αλλά σχεδόν τον κατέστρεψαν κυβερνητικά. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, ωστόσο, αφορά την επόμενη ημέρα: είναι το σενάριο ενός «μεγάλου συνασπισμού» το οποίο θα μπορούσε να προκύψει αν ο Μπερλουσκόνι κερδίσει στη Βουλή, αλλά δεν καταφέρει να αποσπάσει την πλειοψηφία και στη Γερουσία. Η «Μonde» σημείωνε ότι τέτοιου είδους συμμαχίες είναι ξένες προς τα γονίδια των Ιταλών. Και ο Βάλτερ Βελτρόνι διέψευσε χθες κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Το ιταλικό «Εspresso», πάντως, εντόπισε τα ίχνη ενός αόρατου «κόμματος της ισοπαλίας», που βλέπει μόνο έναν τρόπο για τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και την έξοδο από την κρίση: το σχήμα «Βελτρουσκόνι».


Με μια ματιά

● 1950 Ο Αντόνιο ντι Πιέτρο γεννιέται στο Μπέργκαμο ● 1992 Εισαγγελέας στο Μιλάνο, ξεκινάει την επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» ● 1996 Αναλαμβάνει υπουργός Δημοσίων Έργων στην πρώτη κυβέρνηση Πρόντι ● 2000 Ιδρύει το κόμμα Ιταλία των Αξιών ● 2006 Αναλαμβάνει υπουργός Υποδομών στη δεύτερη κυβέρνηση Πρό ντι