[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Αδικαιολόγητη δίωξη

Η χειρότερη απάντηση απέναντι στις υποθέσεις της διαφθοράς είναι η σιωπή. Γιατί; Γιατί έτσι καταστρέφεται ανεπανόρθωτα η απαραίτητη εμπιστοσύνη που πρέπει να έχουν οι πολίτες ενός δυτικού κράτους απέναντι στους θεσμούς.

Κάτω από αυτό το πρίσμα φαίνεται εντελώς παράδοξη και αδικαιολόγητη, κατά τη γνώμη μου, η πειθαρχική διαδικασία που κίνησε ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου εναντίον του προέδρου της Ένωσης Εισαγγελέων, επειδή δεν σιώπησε και άσκησε μια ειλικρινή κριτική για τον δικαστικό χειρισμό ορισμένων σκανδάλων που οδήγησαν στην απεχθή παραβίαση πολλών συνταγματικών δικαιωμάτων.

Αλλά γιατί ενόχλησε τόσο πολύ αυτή η κριτική; Ας ανιχνεύσουμε λοιπόν τι ακριβώς είπε ο διωκόμενος εισαγγελικός λειτουργός, γιατί η προκείμενη πειθαρχική δίωξη δεν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να εκκολαφθεί μια «κουλτούρα ανεξαρτησίας » που πρέπει να έχουν οι δικαστικοί λειτουργοί τόσο έναντι της πολιτικής εξουσίας όσο και έναντι των ανωτέρων κλιμακίων της Δικαιοσύνης.

Ήταν ακριβώς αυτή η κουλτούρα αυτονομίας που επέτρεψε στους Αμερικανούς δικαστές τον Ιούνιο του 2004- επ΄ ευκαιρία της υπόθεσης των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο- να πουν ένα μεγάλο «όχι» στον Μπους και να διακηρύξουν θαρραλέα ότι «η εμπόλεμη κατάσταση δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως μια λευκή επιταγή για να κάνει ο Πρόεδρος ό,τι θέλει»!

Τι είπε λοιπόν ο Εισαγγελέας στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» (18/3/2004); Θα εντοπίσω επιλεκτικά μόνο δύο σημεία. Ανέφερε έτσι ότι στην υπόθεση των υποκλοπών έγινε (προφανώς παράτυπα) μια προκαταρκτική έρευνα, που διήρκεσε έντεκα ολόκληρους μήνες, ενώ θα έπρεπε να τελειώσει μέσα σε μερικές μέρες!

Ήταν λανθασμένο αυτό; Απάντηση: Όχι δεν ήταν καθόλου εσφαλμένη αυτή η τοποθέτηση, γιατί στο μεγαλύτερο κατασκοπευτικό σκάνδαλο που συντάραξε μεταπολεμικά την Ελλάδα διενεργούνταν

Η ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΕΙΝΑΙ

αδικαιολόγητη γιατί ουσιαστικά θέλει να εξαλείψει κάθε κριτική για τις επιλογές της ηγεσίας της Δικαιοσύνης

παράνομα επί έντεκα μήνες (!) μια «χαλαρή» προκαταρκτική εξέταση, ενώ το άρθρο 31 του Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας ορίζει ότι μια τέτοια έρευνα δεν μπορεί να διαρκέσει πάνω από οκτώ μήνες.

Ποιος λοιπόν επέτρεπε να εκτελείται μια τέτοια ανορθόδοξη έρευνα; Και δεν θα έπρεπε να ασκήσει κριτική για αυτή την αντιδικονομική εξέλιξη ο εκπρόσωπος των Εισαγγελέων; Όταν μάλιστα η οργουελιανή τούτη υπόθεση ετέθη στο αρχείο, λες και δεν υπήρχε μια εγχώρια (ή αλλοδαπή) δύναμη η οποία κατασκόπευε αδιάντροπα τα κινητά μας τηλέφωνα.

Τι άλλο υποστήριξε ο Εισαγγελέας για τις διαδηλώσεις και τις κάμερες που ενόχλησε; Υποστήριξε ότι η διαρκής επέκταση της λειτουργίας των ηλεκτρονικών καμερών αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για τις ατομικές ελευθερίες.

Ήταν εσφαλμένο αυτό; Όχι δεν ήταν λανθασμένη αυτή η τοποθέτηση για τους εξής λόγους: Κανείς δεν μπορεί να μας βεβαιώσει ότι οι διαδηλώσεις θα βιντεοσκοπούνται μόνο όταν διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή πλημμελήματα.

Έ τσι το τηλεοπτικό τράβηγμα μπορεί να αρχίσει παράνομα από την έναρξη μιας διαδήλωσης, όπως ακριβώς έγινε με τη φετινή πορεία του Πολυτεχνείου στην Αθήνα, και κατά συνέπεια είναι δυνατό να οδηγηθούμε σε ένα οργιώδες ηλεκτρονικό φακέλωμα, όπου το «μεγάλο μάτι» θα βλέπει τα πάντα!

Ταυτόχρονα, βέβαια, έχουμε και μια εμφανή πρόσκρουση με τη νομική εκείνη αρχή, η οποία απαγορεύει τη λήψη ενός σκληρού δικονομικού μέτρου όταν δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής εναντίον κάποιου ατόμου.

Όμως είναι αδύνατον και οι πέντε ή δέκα χιλιάδες που μετέχουν σε μια διαδήλωση να είναι εξ υπαρχής ύποπτοι για την τέλεση κάποιων αξιόποινων πράξεων. Επομένως γιατί έκανε λάθος ο εκπρόσωπος των εισαγγελέων όταν υποστήριξε ότι τέτοιες πρακτικές βάζουν σε κίνδυνο τη δημοκρατία μας; Εκτός και αν κάποιοι ενστερνίζονται την αντιδραστική φιλοσοφία που οδήγησε στη σύλληψη 5.000 μουσουλμάνων μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη, όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά επειδή ήταν απλώς μουσουλμάνοι! Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Η πειθαρχική δίωξη κατά του προέδρου της Ένωσης Εισαγγελέων είναι αδικαιολόγητη, γιατί ουσιαστικά θέλει να εξαλείψει κάθε κριτική για τις επιλογές της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Όμως αυτές οι εξελίξεις είναι ανησυχητικές, γιατί «η δικαιοσύνη είναι υπόθεση όλων μας» (Ε. Joly)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ