Γνώμη

Η ίδια αγορά

Το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας θυμίζει τις εβδομαδιαίες τηλεοπτικές σειρές με μια σημαντική διαφορά. Τις δικές του επαναλήψεις τις βλέπουμε την άνοιξη κι όχι το καλοκαίρι.

Το σενάριο είναι πλέον εξαιρετικά προβλέψιμο.

Κάθε χρόνο ξεκινούν όλοι μαζί με στόχο να προσφέρουν θέαμα και να προσελκύσουν (περισσότερο) κόσμο στα γήπεδα.

Και το φινάλε είναι πάντα το ίδιο. Όσο πλησιάζει το τέλος κυριαρχούν οι ανακοινώσεις για τα λάθη των διαιτητών με σκοπό να υλοποιήσει ο καθένας τον στόχο του αδιαφορώντας για το σύνολο.

Όπως μπορείτε να αντιληφθείτε, δεν αρκεί ο ορισμός της κοινής ώρας διεξαγωγής των αγώνων για τις τέσσερις τελευταίες αγωνιστικές προκειμένου να δείξουμε ότι προσπαθούμε να πετύχουμε την απαραίτητη διαφάνεια. Μήπως δεν έχουμε δει, άλλωστε, στο παρελθόν τους παίκτες των ομάδων να χάνουν τον δρόμο προς τον αγωνιστικό χώρο και να έχουμε καθυστέρηση στο πρόγραμμα;

Όταν αυτοί που διοικούν το ποδόσφαιρο δεν συνειδητοποιήσουν ότι με τις κατηγορίες που εκτοξεύουν εκατέρωθεν πλήττουν πρωτίστως το κύρος του αθλήματος, τότε δεν θα αλλάξει τίποτα.

Δεν μπορείς να λες ότι εσύ έχεις το καλύτερο προϊόν, αλλά να υποστηρίζεις ότι στο διπλανό μαγαζί είναι το σκάρτο.

Με δεδομένο ότι βρίσκονται όλοι στην ίδια αγορά, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα τον διώξουν τον πελάτη.