[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Η Ελλάδα έχασε το τρένο της πληροφορικής

Είναι ο πρώτος Έλληνας και ένας από τους ελάχιστους Ευρωπαίους που τιμήθηκε με το βραβείο Τιούρινγκ, το αντίστοιχο «Νόμπελ Πληροφορικής». Ο Ιωσήφ Σηφάκης μιλάει για τις νέες τεχνολογίες που θα κάνουν τους ανθρώπους να εμπιστεύονται περισσότερο τις μηχανές, το «χαμένο τρένο» της Πληροφορικής στην Ελλάδα και τις επόμενες επαναστάσεις των προγραμμάτων υπολογιστών.

Με απλά λόγια το επίτευγμά σας, για το οποίο θα τιμηθείτε με το «Νόμπελ Πληροφορικής»;
Πρόκειται για μία τεχνολογία που δοκιμάζει προγράμματα πληροφορικής ώστε να ελαχιστοποιείται η πιθανότητα λαθών.

Και τι θα αλλάξει στη ζωή μας;
Θα νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια με τα προγράμματα υπολογιστών και γενικότερα με τα μηχανήματα.

Τι πεδίο εφαρμογών έχει;
Σε προγράμματα πυρηνικών αντιδραστήρων, αεροπλοΐας και όπου αλλού θέλουμε να ελαχιστοποιήσουμε το περιθώριο σφάλματος.

Έχουν υιοθετήσει κάποιες εταιρείες τη μέθοδό σας;
Η Google, η Μicrosoft, η Ιntel, η ΙΒΜ τη χρησιμοποιούν ήδη. Έτσι κατάφεραν να ρίξουν σημαντικά το κόστος δοκιμών των προγραμμάτων.

Πώς βλέπετε τη διάδοση της πληροφορικής στη χώρα μας;
Πιστεύω ότι η Ελλάδα υστερεί. Για παράδειγμα, κάθε φορά που πηγαίνω στο Ηράκλειο η σύνδεσή μου στο Ίντερνετ έχει πολύ χαμηλή ταχύτητα. Θα μπορούσε το κράτος να ενθαρρύνει περισσότερες επενδύσεις για γρηγορότερη πρόσβαση.

Και σε επιστημονικό επίπεδο;
Υπάρχουν πολύ καλές ομάδες ερευνητών στην Πάτρα, την Κρήτη και την Αθήνα. Όμως η έλλειψη βιομηχανίας στην Ελλάδα είναι μειονέκτημα.

Σας βοήθησε η «τριβή» με βιομηχανίες της Γαλλίας;
Έχω συνεργαστεί με εταιρείες για προγράμματα σε πάνελ πυρηνικών εργοστασίων, με την Αirbus και τη France Τelecom. Νομίζω ότι αν δεν υπήρχε αυτό το βιομηχανικό περιβάλλον, το οποίο με επηρέασε άμεσα, δεν θα είχα καταφέρει το συγκεκριμένο επίτευγμα.

Τα κονδύλια που δίνονται στην Ελλάδα επαρκούν για να παραχθεί ερευνητικό έργο;

Με 0,6% του προϋπολογισμού, η απάντηση είναι «όχι» Όμως, ο διπλασιασμός των κονδυλίων δεν αρκεί γιατί δεν σημαίνει ότι θα πέσουμε με τα μούτρα στη δουλειά. Σίγουρα, η ύπαρξη των απαραίτητων μέσων είναι προϋπόθεση για την παραγωγή ερευνητικού έργου.

Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος της Ελλάδας στην παγκόσμια αρένα της πληροφορικής;

Στη χώρα μας στο παρελθόν παρουσιάστηκαν ευκαιρίες για σημαντικές επενδύσεις.

Δυστυχώς χάσαμε το τρένο.

Τώρα πια κανείς δεν ενδιαφέρεται, καθώς το κόστος είναι ιδιαίτερα υψηλό.

Πρόσφατα ανακοινώθηκε το σχέδιο «ένα λάπτοπ για κάθε μαθητή». Είναι καλό να έρχονται τα παιδιά σε επαφή με υπολογιστές;

Εξαρτάται. Από τη μία ο υπολογιστής μπορεί να βοηθήσει το παιδί να ανοίξει τους ορίζοντές του. Από την άλλη η μη ελεγχόμενη πρόσβαση στην πληροφορία μπορεί να κάνει και κακό. Δεν είναι όμως ο υπολογιστής εμπόδιο για την άσκηση του μυαλού ενός παιδιού;

Όντως με τη χρήση υπολογιστή οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει να κάνουν πράξεις αριθμητικής.

Οτιδήποτε εμποδίζει την ανάπτυξη νοητικών διαδικασιών είναι εις βάρος μας.

Η γνώμη σας για το «λάπτοπ των φτωχών»;

Νομίζω ότι οι φτωχοί έχουν άλλες προτεραιότητες. Αν πάει κανείς στην Αφρική και δει τι γίνεται εκεί, ίσως το λάπτοπ να είναι και «ραπανάκια για την όρεξη».

Κάποια καλή πτυχή της πληροφορικής;

Ένα από τα πολλά παραδείγματα είναι η εξοικονόμηση ενέργειας, με συστήματα που εξειδικεύονται στην ενεργειακή διαχείριση. Ποιο είναι το μεγάλο στοίχημα στον τομέα σας;

Η ενοποίηση: ένα κεντρικό σύστημα που θα μπορεί να διαχειρίζεται από τον φούρνο και το ψυγείο έως το αυτοκίνητο.

Πότε θα γίνει αυτό;
Πολύ σύντομα. Και οι διευκολύνσεις που θα παρέχει είναι ανεκτίμητες.

Τι άλλο να περιμένουμε από τους υπολογιστές;

Όταν γίνουν γρηγορότεροι θα μπορούμε να έχουμε από αυτοματοποιημένες λεωφόρους έως υπερεξελιγμένα συστήματα εναέριας κυκλοφορίας.

Ποιοι άλλοι τομείς θα φέρουν την «επανάσταση»;

Η νανοτεχνολογία.

Μικροσκοπικές μηχανές θα χρησιμοποιούνται στην ιατρική, την αεροδιαστημική και σε πολλά ακόμα πεδία.

Γιατί αποφασίσατε να φύγετε από την Ελλάδα;

Ο βασικός λόγος ήταν ότι ήθελα να ασχοληθώ με την έρευνα.

Επιπλέον, υπήρχαν και πολιτικοί λόγοι: Έφυγα από τη χώρα επί χούντας.

Θα επιστρέφατε για να συνεχίσετε εδώ την ακαδημαϊκή σας καριέρα;
Όχι. Μην το εκλάβετε ως σνομπισμό, είναι μια φυσιολογική εξέλιξη έπειτα από 38 χρόνια στη Γαλλία.

Τι σας ενοχλεί στην ελληνική νοοτροπία;

Το πνεύμα τύπου «εντάξει, δεν βαριέσαι». Μας λείπει το όραμα, με αποτέλεσμα να μην προχωρούν τα πράγματα.