[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι.Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος, για τη δήλωση του προέδρου του ΣΥΝ κ. Τσίπρα, ότι «δεν νομίζω ότι έπαθε τίποτε η ελληνική οικονομία από το κλείσιμο του Χρηματιστηρίου»)

Δεν επέλεξα τυχαία τη συγκεκριμένη δήλωση του νέου προέδρου. Το έκανα επειδή κάθε ημέρα διαπιστώνω ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που τον απειλεί είναι η ευκολία. Η ευκολία με την οποία διατυπώνει αξιώματα ή αποφθέγματα ή συμπεράσματα. Η ευκολία με την οποία γενικολογεί και απλουστεύει. Η ευκολία με την οποία αποφαίνεται και ισοπεδώνει. Η ευκολία με την οποία διακήρυξε, για παράδειγμα, ότι “οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις έχουν καταστρέψει τον τόπο”.

Αλλά επειδή αυτοδύναμες κυβερνήσεις έχουμε από το 1974, χρήσιμο θα ήταν να μας θυμίσει ο πρόεδρος του Συνασπισμού πότε ακριβώς ζούσε η Ελλάδα τον Παράδεισο που κατέστρεψαν οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ. Επί χούντας; Επί Αποστασίας; Επί μετεμφυλιακού κράτους; Επί Ιωάννου Μεταξά; Ή μήπως επί αειμνήστου Θεοδώρου Παγκάλου, του παππού;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ως νέος πολιτικός ο Τσίπρας χρειάζεται πίστωση χρόνου. Να την έχει. Υπό την προϋπόθεση όμως ότι δεν θα μπερδεύει την κεντρική πολιτική με την αερολογία των φοιτητικών αμφιθεάτρων και ότι ο νέος αέρας που υπόσχεται δεν θα είναι αέρας συνοικιακού καφενείου, όπου όλα τα σφάζουν κι όλα τα μαχαιρώνουν μεταξύ πλακωτού και “φεύγα”.

(«Το Βήμα»)